Παρασκευή, 11 Ιουλίου 2008

Perfect Day

που λέει κι ο Lou Reed.

Τι τέλειο έγινε; Πήγα με τον πιτσιρίκο μπάνιο, παίξαμε μπάλα μέχρι τελικής πτώσεως, και μετά χτυπήσαμε μια τέλεια πίτσα με παγωμένη μπύρα εγώ, παγωτάκι μετά στο χέρι και βόλτα την παραλία πάνω-κάτω και μια μικρή νυχτερινή βολτούλα με τη μηχανή.

Δε νιώθω το δεξί μου πόδι, το αριστερό χέρι, τον ένα αγκώνα, τον άλλο ώμο, χτύπησα και το μεγάλο δάχτυλο σ' ένα κοτρώνι και περπατάω σαν το γερο-Λαδά. Αλλά ξεκουράστηκα όσο είχα να ξεκουραστώ πολύ καιρό. Ένα γελαστό απόγευμα. Δε χρειάζομαι τίποτα παραπάνω. Απλότητα. Όμορφα πράγματα.

Καλημέρα

Τρίτη, 1 Ιουλίου 2008

Πως είναι;

Περίμενα στο φανάρι και σκάει δίπλα μου. Πιτσιρικάκι, κοντομάνικο, ξεκράνωτος. Παπί τούμπανο και ξετάπωτο. Μαρσάρει σαν τρελλός. Γυρνάει, βλέπει τον Οβελίξ και μένει το μάτι του στα καπάκια. CB1300. Πιάνω το ύφος του... Πως να είναι; Το κοιτάει χωρίς να μπορεί να το πιστέψει.

'Αν το 50άρι το παπί το δικό μου πάει έτσι... αυτό τι κάνει; 26 φορές πάνω τα κυβικά, έλεος. Πως να είναι; Πως να πηγαίνει αυτό το πράγμα; Τι δύναμη έχει; Τελική;'

Έχει κολλήσει να κοιτάει και δεν πιάνει το δικό μου βλέμμα. Καλύτερα.

Πως είναι ρε πιτσιρίκο; Να είσαι 16 και να πιστεύεις ότι δε χρειάζεσαι κράνος γιατί είσαι άφθαρτος. Πως είναι να νιώθεις ότι τίποτα δε μπορεί να πάει στραβά, να μη φοβάσαι; Πως είναι να νιώθεις ότι κανένας δε μπορεί να σ' αγγίξει; Θα σου έδινα μια βόλτα τον Οβελίξ αν φορούσες για λίγο και τα χρόνια μου για να σε γλυτώσουν απ' το θηρίο, και θα παιρνα μια βόλτα το παπί σου μαζί με τα 16 σου χρόνια για να θυμηθώ. ΄

Μου κάνει νόημα 'ωραίο!' και μου δείχνει το 1300 στα καπάκια. Του δείχνω το ανάγλυφο σήμα και μετά το κράνος και γελάει, 'Άμα πάρω κι εγώ τέτοιο θα πάρω και κράνος!' φωνάζει.
Του ξαναδείχνω το κράνος και του λέω πρόσεχε. Γελάει και μου κάνει 'οκ'. Καλούς δρόμους ρε πιτσιρικά και μακάρι να είσαι άφθαρτος όπως νομίζεις.

Καλημέρα.