Λες κι έβλεπα θιβετιανη τριγωνικη γραφη γραμμένη βουστροφηδόν, σαν πολιτικός που κοιτάει προυπολογισμό, ούτε ήξερα τι βλέπω.
Ρωτάω λοιπον μετα δυο μερες το Φυσικο 'πως έγραψα κύριε' και δε μου λεει μονο μου ριχνει ενα χαμογελάκι, ετσι ψιλοπονηράτο, πιρπινοτσαχπινέ, υπονοώντας 10 τουλάχιστον κωλοδάχτυλα, εκείνο που χει ο παπατζής άμα σε ρωτάει που ειν' ο παπας και ξερεις οτι την ηπιες, και ξερεις οτι το ξερει οτι την ηπιες.
Σ' ολες τις φωτογραφιες, μα σε ολες, γιατι εχει αυτο το χαμόγελο ο Παπαδημος ρε παιδια; Συγγενης με το φυσικο μου θα ναι.
2 σχόλια:
Ε, λοιπόν, βλέπω τον τίτλο του ποστ (πριν δω τη φωτογραφία) και σκέφτομαι "τώρα ο λύκος άρχισε να μου κλέβει τα θέματα, αυτός θα μπορούσε να είναι δικός μου τίτλος"!
Ξεκινάω να διαβάζω και αρχίζω να θυμάμαι αντίστοιχες σκηνές από σχολικα διαγωνίσματα και με πιάνει μια νοσταλγία με γέλιο μαζί...
Φτάνω στο τέλος και ξαφνικά σταματάει η ανασκόπηση! Χαμογελάστε!
Πολύ καλό, ακριβώς αυτό το ύφος "χεχε, τώρα την κάτσατε και το ξέρετε, χεχε, κι εγώ τί ωραία παίζω το θεατράκι μου, χεχε, κι αυτό το ξέρετε, χεχε, χεχε", πώς καταφέρνει πάντα και το πιάνει ο φακός, αχ ο φακός!
''Δεν ήρθα να σώσω εσένα κυρ-μαλάκα αλλά αυτούς οι οποίοι με πληρώνουν όλη μου τη ζωή.
Στα παπάρια μου αν δεν με ψηφίσεις στις εκλογές, όλο και στο ΔΣ κάποιας τράπεζας θα χωθώ όπως κάνω τόσα χρόνια.
Εσύ να δώ ρε άβουλε κακομοίρη, σε ποιό χαρτόκουτο θα τη βγάζεις τους χειμώνες που έρχονται...''
DKP
Δημοσίευση σχολίου