Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2014

Dr. Spook - almost there.

Συνέχισα μανιωδώς σήμερα την εξάσκηση στο pinstripe στην φατσούλα του Dr. Spook που είχα φτιάξει εδώ.

Dr. Spook

Είχα μεινει με ένα σκιτσαρισμένο πρόχειρα αλλά άχρωμο φαναράκι σε χρώμα 'τουαλετί'. Πρόσθεσα χρώματα κατ' αρχην και το εβαψα προχειρα ενα πρωτο χερι.



Το πάνω μέρος όμως παρέμενε τουαλετί οπότε του έφτιαξα μια βάση σαν θαμπό νίκελ.

Μετά έβαψα με μαύρο πάνω από τη βάση κι έφτιαξα ένα απλό lettering east-west.


Προχώρησα γραμμές μέχρι το χείλος απ το φαναράκι ωστε να ταιριαζουν με τις προηγούμενες.

Η μλκια ειναι οτι δεν εχω κατι σαν μεγγενη οποτε ολο το βαψιμο εγινε με το ενα χερι στον αερα και κρατωντας το φαναρακι με το αλλο. Πρεπει να βρω μια λυση γι' αυτο γιατι ετσι δε γινεται. Αυτο σε συνδυασμο με τα πινελα που δεν ειναι στην καλυτερη κατασταση το κανει πολυ δυσκολο.

Επισης το φαναρακι το συγκεκριμενο ειναι ΠΟΛΥ μικρο.



Μεχρι εδω καλα. Θα διορθωσω ατελειες και θα δω τι αλλο θα του κανω (εχω μια ιδεα για την κορυφη).

Μετα ξεμενω εντελως απο επιφανειες εκτος απο ενα φαναρακι που εχω μαυρο χτυπημενο που δεν μου κανει για πολλους λογους.

Συνεχάμε.



Κυριακή, 29 Ιουνίου 2014

Dr. Spook - τα προσχέδια.

Ο φίλος μου ο Χρήστος θα μου φέρει ένα κρανάκι προκειμένου να κάνω pinstripe πάνω (μπφχχχ). Στο μεταξύ ότι έχω κάνει μέχρι τώρα είναι αφενός πολύ λίγα, αφ' ετέρου σε φλατ επιφάνειες.

Ηθελα να κανω κατι σε επιφάνεια όπως του κράνους, επιστράτευσα λοιπόν ένα μικροσκοπικό 6βολτο φαναράκι που μου είχε δώσει ο Jorge Rusty - thanks mate.

Ετσι ξεκίνησα με έμπνευση λίγο από μπουγελόφατσες, λίγο από troy lee να κάνω τον 'Dr. Spook'. Προσχέδιο με μολυβάκι


Τονισμος με χρωμα, φροντιζοντας να δωσω στα ματια το καταλληλο υφάκι :p


Xρώμα πρόχειρο


Τι αλλο... Ημικύκλιο στο κάτω μέρος του φαναριού όπως θα το κοιτάμε και προσχέδιο East-West


Τράβηγμα γραμμών μέχρι τα αυτάκια του φαναριού για να έχει συνέχεια



Θα βαφτουν εσωτερικα και θα γεμισουν, δεν ξερω ακομα με τι χρωμα, οι γραμμες ειναι προχειρες. Στο πάνω μέρος ημικυκλικά του φαναριού το απειλητικό Bone Yard


Επόμενο κομματι να φτιαχτει σωστα και να γεμισει οτι υπαρχει μέχρι τωρα και βλέπουμε... Γιατί μετά απ' αυτό το φαναράκι ξεμένω από επιφάνειες :p.

Μπορώ να προσέξω μερικές γραμμές παραπάνω, αλλά πλέον δε θέλω. Μ' αρέσει πολύ το handmade κόλπο τους, αλλιώς θα πιανα κι αερογράφο. Είναι επίσης παρα πολλες που θελω να τις διορθωσω και δε μπορω. Yeah well.

Dr. Spook out.

Σάββατο, 28 Ιουνίου 2014

Πετ πετ πετ

Περασε διπλα απ το αυτοκινητο και ειδα μια μυτη στο υψος του τζαμιου κι ακουσα κι ενα πετ πετ πετ. Το πρωτο που σκεφτηκα ηταν μπομπος αλλα δεν προλαβα να το δω. Κολλησα στην κινηση και σε λιγο με ξαναπερασε.

Κοντος, μαυριδερος, μυτογκα, το ματι μπροστα και το γκαζι καρυδι. Τι ειν' αυτο το ασημι που καβαλαει; Νταφάκ; Προσπαθησα με το αμαξι να τον κυνηγησω αλλα μπα. Το παρκαρε πιο κατω και προλαβα και τραβηξα κλεφτα δυο φωτο πριν εξαφανιστει ξανα ο πιτσιρικας. Δικο σας.




Τρίτη, 24 Ιουνίου 2014

Δυο μέρες μ' ένα λύκο

Πριν από αρκετό καιρό είχα παραγγείλει προμήθειες για pinstripe και τις είχα αφήσει στο ράφι.


Που χρόνος; Προχθές αποφάσισα να πέσω με τα μούτρα μια και το ντεποζιτάκι του CL είχε τελειώσει. Έκανα ένα πρόχειρο σκίτσο πάνω στο ντεπόζιτο με stabilo μολυβάκι.


Επειδή δε μ' άρεσε πολύ ο κλασσικός λύκος, αποφάσισα να τον 'καθαρίσω' και να τον κάνω ροκαμπιλά.



Στο πρώτο βάψιμο με πινελάκι xcalibur και χρώμα ivory της one-shot άλλαξα αρκετές λεπτομέρειες, ανάλογα το τι μου πήγαινε.


Kαλός αλλά flat. Χρώμα κόκκινο σε γλώσσα, μάτια, μύτη. Fire red one shot.


Μαύρα όπου μου πήγαινε, house of kolor χρώμα.


Και σήμερα πλάκωμα. Πορτοκαλί, λευκά, τονισμοί με μαύρα, όλα με το xcalibur πινελάκι που για κάποιο λόγο τα χει φτύσει.


Αλλαγή στα πρόχειρα γράμματα που είχα γράψει από κάτω, λίγο καθάρισμα και αρκετά για τώρα. Φαίνεται απλό αλλά έχει αρκετή δουλειά.

Του βάζω πάνω αριστερά και το #1 μια και ειναι η πρώτη 'κανονική' προσπάθεια για pinstripe.


Αργότερα περισσότερες λεπτομέρειες σε γράμματα κι ότι έχω ξεχάσει. Αν θέλει κάποιος κάτι πιο αναλυτικό για εργαλεία κτλ, ρωτήστε - αν κι εγώ άσχετος είμαι αλλά τουλάχιστον ότι έκανα εδώ μ' έμαθε μερικά κόλπα.

Κανένας δωρητής ντεπόζιτου;

Εdit - και η τελικη ΕΛΠΙΖΩ μορφη...

Τρίτη, 17 Ιουνίου 2014

Παιχνίδι

Έκανα σήμερα προσχέδια για pinstripe στο ντεποζιτάκι του CL. Δε νομίζω να σου ξεκάνει τίποτα τα μάτια τόσο ώστε να χαράζεις λευκές γραμμούλες με stabilo πάνω σε μπορντώ flake και να σβήνεις αν δεν το πετύχεις ακριβώς.


Και σκέφτομαι πόσο παράξενο κόλπο είναι το restoring και το custom στα μηχανάκια. Δεν είναι έπιπλο να το φτιάξεις και να το βάλεις μέσα προφυλαγμένο, δεν είναι ούτε σε σπίτι ούτε πουθενά προφυλαγμένο. Το φτιάχνεις και ξέρεις ότι θα βγεί στο δρόμο, θα φάει βροχές, υγρασίες, θα το πιάσουν βρώμικα χέρια, θα πέσει, θα τσακιστεί, θα γρατζουνιστεί, θα, θα...

Και τι να προβλέψεις τωρα; Φτιαχνοντας, τι να προβλεψεις. Απο που να προφυλαξεις και τι. Σκουριες; Αέρα; Χτύπους; Τα γδαρσίματα στο ντεπόζιτο και στα καπάκια της;

Να πισσάρεις τα φτερά, να βάλεις στόκους, να να...

'Άμα βάλουμε ματ χρώματα θα φαίνονται πάνω οι γρατζουνιές, δε γιατρεύονται με αλοιφή. Αλλά δε γαμιέται.'

'Εχεις δικιο. Ας φαινονται, αμα γδαρθει γδάρθηκε. Αστη να χει τα σημάδια της, καλύτερα έτσι. Παρά σαλονάτη.'

Και τίποτα δε μένει;

Άμα χρόνια από τώρα τη φάνε οι βροχές, τη φάει η σκουριά, τη φάει ο αέρας, τίποτα δε μένει;

Πως δε μένει. Μένει η τέχνη. Και φαίνεται ακόμα και κόκκαλο να μείνει. Ότι κάποιος μια μέρα κάθισε και ασχολήθηκε να την κάνει κούκλα. Βρήκε αυτό το κόκκινο που ίσα ίσα φαίνεται στο σκελετό. Έκατσε κι έφτιαξε τα number plates της με τα γράμματα ανάγλυφα. Αυτην εκει την σκουριασμενη καποιος καποτε την ερωτεύτηκε.

Αυτο μενει, ακόμα και στην άκρη του δρόμου να την πετάξεις. Κι όλο και κάποιος ερωτευμένος θα περάσει και θα το δει, και θα το ξαναπιάσει το γαιτανάκι. Δεν τελειώνει.

Παιχνιδι ειναι. Και βλέπεις το χέρι του μάστορα και προσπαθεί να τα ξαναισορροπήσει, τη σκουριά και τον αέρα και να τα παίξει στην κόψη, να την ξαναβγάλει στο δρόμο.

Δεν πεθαίνουν αυτά ρε.

Αστο ματ, να βλέπω τις γρατζουνιές της.

Κυριακή, 15 Ιουνίου 2014

CB750K update

Captain's log 15/6/2014

Οι εργασίες προχωρούν με πυρετώδη ρυθμό. Τα περισσότερα πράγματα πλέον στο μηχανάκι είναι χειροποίητα, μέηντ ιν Spirolitsaville, μια μικρή κωμόπολη του Αμερικάνικου νότου όπου μένει ο Σπύρος ο Λίτσας ο οποίος είναι wizard 9ου level με τα μέταλλα.


Αφού αλλάξαμε λοιπόν μόνο 500 build, 722 χρώματα και 36 βάσεις οργάνων, έχουμε έναν μίνι απολογισμό.

Χειροποίητο δοχείο λαδιού.


Χειροποίητη θήκη μπαταρίας


Φανάρι Lucas από παλιό Citroen DS, και άκρως συλλεκτικό



Δέσιμο φτερού Guzzi πίσω με εξαρτήματα από ταχύπλοο (έλα, δώστε) και φτιάξιμο χειροποίητο σχαράκι.






Φτιάξιμο χειροποίητης βάσης οργάνων όσο γίνεται μικρότερης. Το βάθος της είναι το βάθος του διακόπτη.




Κατασκευή μεταλλικού κουτιού χειροποίητου αφαιρούμενου όπως και το σχαράκι. Τοποθέτηση μαζί με λάστιχα on-off Continental προσφορά του Βασίλη του Καραχάλιου.


Τοποθέτηση τι έχουμε μέχρι τώρα. Υπάρχει πάρα πολλή δουλειά που δεν 'φαίνεται' καν. Να δούμε τι κάναμε.



Πως προχωράμε:

Τα νούμερα στα number plates θα γίνουν από plexiglass 2mm και θα φαίνονται ανάγλυφα. Το βάψιμο στο ντεπόζιτο και στα φτερά θα είναι σ' αυτό το χρώμα


Στο κάτω μέρος του ντεπόζιτου θα υπάρχει φαρδιά γραμμή σε desert χρώμα όπως αυτό και η ίδια διχρωμία θα παίξει στα καπάκια με τα νούμερα.


Και όοοοταν τελειώσει θα μπει και το custom σηματάκι του στο ντεπόζιτο.

Kαι άντε να δούμε τι θα βγάλουμε...


Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2014

Coke & Rust

Το κακό είναι ότι όταν διαβάζω για μια καινούρια λύση για κάτι θέλω και να τη δοκιμάζω πριν την ποστάρω. Αυτο οδηγεί σε πολλές ενδιαφέρουσες περιπέτειες. Σήμερα δοκίμασα κάτι που δούλεψε ρολόι, εκρήξεις δεν εγιναν, αστυνομια δεν ηρθε οποτε το ποσταρω.

Καποιος ειπε ενα τροπο απλο για να βγαζουμε σκουρια, οτι ριχνουμε λιγο κοκα κολα σε αλουμινοχαρτο και τριβουμε.

Κατεβηκα λοιπον κατω σημερα οπλισμενος με αλοιφες, WD40, και κοκα κολα με αλουμινοχαρτο.

Θα δουλευα στο CB το Small και το XXL.


Δεν εβγαζα φωτο κυριως γιατι τα χερια μου ηταν μαυρα :p

Να πω τωρα το βασικο; Στο 1300 ξερω που 'ποναει' και ηξερα τι σκουρια να τριψω. Στο 50άρι εψαχνα με το κυαλι... Δεν εχει σκουριασει σχεδον ΠΟΥΘΕΝΑ. Στο τελος βρηκα μια ακρη του φλας του που ειχε σκουρια, να βγαλω φωτο για να δειτε τι παιζει.

Πριν.


Μετά από 1-1,5 λεπτό με τρίψιμο με κοκα κολα και αλουμινοχαρτο.


Απλα πεταει την σκουρια απο παντου, την εξαφανιζει. Φυσικα υπαρχουν 10 τροποι, απο υαλοβολες μεχρι συρματακια κτλ κτλ, αλλα ΤΟΣΟ ευκολο αποτελεσμα με 2 πραγματακια που τα χεις σπιτι δεν εχω ξαναδει.

ΥΓ. Χαιρομαι που δεν πινω κοκα κολα εδω και χρονια...

Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2014

Ρεπορτάζ (παχύ το ζ)

Στις συναναστροφές μου με τον υπόκοζμο, έχω μαζέψει πλέον αρκετές ιστορίες. Ιστορίες θαμμένες... ιστορίες παιδιών της διπλανής πόρτας. Που ζουν ανάμεσα μας. Θέλω κάποιες απ' αυτές να τις βγάλω στο φως.

Σήμερα θα μας μιλήσει λοιπόν ο Κ.

Ο Κ. είναι ιδιοκτήτης Kawasaki ZRX. Ας ακούσουμε την ιστορία του.

'Από μικρός μου άρεσαν οι μηχανές. Όλες οι μηχανές μα κυρίως οι μεγάλες. Ξεκίνησα από λίγα κυβικά, και όλο μάζευα λεφτά για κάτι παραπάνω μέχρι που απέκτησα το ZRX μου. Ήμουν ευτυχισμενος. Βολτες, ταξίδια. Τα είχα όλα.

Μια μέρα μπήκε στην παρέα μας ο Ν. Ψηλός, ελκυστικός, απελευθερωμένος. Είχε ένα CBR600. Δεν είχαμε μιλήσει ποτέ πολύ. Μια μέρα βρεθήκαμε τυχαία σ' ένα πάρτυ. Ήπιαμε λίγο παραπάνω. Φύγαμε μαζί κατηφορίζοντας. Τον είδα να πηγαίνει προς ένα σκούτερ. Στην αρχή δεν ήξερα πως να αντιδράσω. Προσπάθησα να πείσω τον εαυτό μου ότι ήταν μοτοσυκλέτα όμως η ποδιά.. η ποδιά... τα ροδάκια...'

'Ηρέμησε, αν δε θέλεις δεν συνεχίζουμε'

'Όχι δεν πειραζει. Τον κοίταξα απορημένος, κι αυτός με κοίταξε με ένα πονηρό χαμόγελο. Θα είναι το μυστικό μας μου είπε.  Μην το πεις στους άλλους... δε θα καταλάβουν. Το πλησίασα. Έλα δε δαγκώνει, με παρότρυνε. Πολλοί νιώθουν έτσι την πρώτη φορά. Ξέρω, είναι το στίγμα, είναι δύσκολο να ξεφύγεις. Άκου όμως τι σου λέει η φωνή μέσα σου. '

Ακούμπησα τα πλαστικά. Ήταν λεία στην αφή. Δεν καταλάβαινα τι συνέβαινε, είχα πιει. Ανέβηκα πάνω. Τα γκριπ ήταν θερμαινόμενα...

<ξεσπάει σε λυγμους>

Θερμαινόμενα... Εγώ που πήγαινα βολτα κι ελεγα στη μανα μου να μην ψήσει γιατί θα φάω μπάμπουρες. Θερμαινόμενα. Τα πόδια μου ήταν ανετα στην ποδια. Ο Ν. το έβαλε μπροστα. Ειχε και τζαμαρια. Τα εβλεπα ολα μεσα απο το τζαμι, ηθελα να φυγω, ηθελα να εξαφανιστω, ομως δε μπορουσα. Εκαιγε 3 λιτρα στα 100. Εκείνη η βραδιά ήταν ατέλειωτη.

Γύρισα σπιτι ντροπιασμενος, δε μπορουσα να αντικρύσω το ZRX. Δεν ηθελα να φαω, να πιω, να κολιάρω με δευτέρα. Μετά άρχισε η κατρακύλα. Ανέβηκα και ξανανέβηκα στο σκούτερ του Ν. Πρώτα μέχρι το περίπτερο, μετα για παγωτο, μετα όλο και πιο μακρια, ολο και πιο μακρια.

Εβλεπα κι αλλα παιδια εκει που πηγαιναμε, κι αυτα με σκουτερ. Αποφευγαμε να κοιταξουμε ο ένας τον άλλο. Καποιος με χτυπησε στην πλατη, 'ελα, μοτοσυκλετα ειναι κι αυτο' μου ειπε ξεψυχα.

Ηταν πολλοι που είχαν πέσει στα Μπέβερλυ. Αλλοι στα Τ-μαξ. Μερικοι... τα... γυαλιζανε... γυαλιζανε τα πλαστικα και...

<λυγμοι>

Δε θελω κι αλλα παιδια να παθουν αυτο που επαθα εγω. Ειχα μπουρι 4 στο χαος διπλα στο κρεβατι και τωρα εχω ενα μπρελοκ που λεει κυμκο. Κατι πρεπει να κανει η πολιτεια, τα περιοδικα, ο Λυκος. Κατι... καποιος πρεπει να κανει κατι!

--

Μια απλη καθημερινη ιστορια, ενος ανώνυμου. Ζουν ανάμεσα μας.

Customizing from hell

Διαβάζω, μαθαίνω, ψάχνω. Και προσπαθώ πάντα όπου μπορώ και με τα λίγα που ξέρω να ξεφεύγω απ' την πεπατημένη.

Ο Χρήστος ο Κωστάκης απόκτησε πρόσφατα μια πάπια και μου είχε πει να κάνω ένα σχέδιο pinstripe στα καπάκια της. Είχα ξεκινήσει να κάνω πρόβα σε κάποια σχέδια σε ένα ντεποζιτάκι που έχω.



Σκεφτόμουνα τι μπορώ να κάνω καλύτερο. Χρήστος ειν' αυτος. Κατι που θα ναι πρωτότυπο, και να μην έχει ξαναγίνει ποτέ και πουθενά.

Τι ήθελα να λύσω; Το πρόβλημα με τη βαφή και το pinstripe είναι
1. Να μην πετύχει (το ξανακάνεις)
2. Το βαριέσαι μετά από λίγο καιρό.

Το καλύτερο θα ήταν να χει κάτι άλλο κάθε μέρα. Γίνεται;

Χμ. Μια βαφη που ν' αλλάζει. Οχι 'οπως την κοιτας στο φως' αλλα τελειως. Αλλο σχημα, αλλο σχεδιο.

Και κατέβασα την ιδέα που απ' όσο ξέρω δεν έχει ξαναγίνει πουθενά.

Μπογιά μαυροπίνακα.


Βαφω τα καπακια με μπογια μαυροπινακα, και ισως οχι μονο τα καπακια.

Σε αλλο μηχανακι θα ειχε ισως προβλημα, γιατι αν εκανα ετσι ενα ντεποζιτο στο τριψιμο απ τα ποδια θα γινοταν χαλια. Στα καπακια της παπιας ομως οχι (και ισως σε αλλα μερη).

Μετα μπορω να κανω πανω με κιμωλια ή εγχρωμες κιμωλιες, απειρα pinstripe. Καθε μερα κι αλλο. Γραφεις πανω οτι γουσταρεις, αλλαζεις το μηχανακι σου καθε μερα.

Το απολυτο καστομ.

Κι αν το μαυρο δεν ταιριαζει με οτι διαλεξεις;

Παιρνεις τοτε το χρωμα που εχεις βαψει το μηχανακι, και ριχνεις μεσα λιγο αρμοστοκο για πλακακια, κι εχεις υφη πινακα στο χρωμα που εχεις βαψει το μηχανακι σου. Παλι με τις αναλογες κιμωλιες ζωγραφιζεις οτι γουσταρεις πανω.

Έχω και μερικές ακόμα ιδέες αλλά τις φυλάω για αργότερα.

Για να αναμασάμε είμαστε;