Τhe Sting

Τρομερή ταινία. Ρέστα στο κόλπο του Νιούμαν και του Ρέντφορντ. Την πρώτη φορά που την είδα έπαθα πλάκα με το πόσο αριστοτεχνικά έστησαν το κόλπο τους τα γατόνια και μάδησαν το κορόιδο τον Ιρλανδό.

 

Λες και σ' εμένα να την έστηναν μπράβο θα τους έλεγα. Να χάσω από τέτοιους απατεώνες τιμή μου. Οι άνθρωποι είναι επιστήμονες, δεν είναι τίποτα κλεφτρόνια του σουπερμάρκετ με τον πελτέ στην τσέπη.

Παρόμοια αίσθηση είχα και στο Ocean's 11. Έλα ρε καλλιτέχνη, πως του τα φαγες έτσι του καζινάκια; Τη μπουκιά απ' το στόμα. 

Και το ξαναλέω, πάρε μας και τα σώβρακα ρε φίλε και χαλάλι σου. Θα πω έπαιξα κι έχασα, και θα σου βγάλω και καπέλο άμα μου χεις αφήσει. High class robbery κι ετς.

Αλλά απ' αυτόν ρε φίλε; Απ αυτόν;

Αν στην κάνει αυτός δηλαδή και τον ψηφίζεις κιόλας, αυτός που κυκλοφορεί με πλαστή πινακίδα κι όταν τον στριμώξουν φεύγει για διακοπές, αν ΑΥΤΟΣ στην κάνει, τότε ΕΣΥ τι είσαι;

Γίνεται τουλάχιστον να ψηφίσεις κάνα Clooney την άλλη φορά ρε φίλε; Θα μας τα φάνε που θα μας τα φάνε, να χουμε τουλάχιστον μια υπόληψη.... Έτσι χάρη στο ζητάω...

Ένα μικρό λεξικό

Τον τελευταίο καιρό παρατηρώ αυξανόμενα μια δυσκολία ανάμεσα σε διαφορετικές ομάδες ανθρώπων για απλή, καθημερινή επικοινωνία. Σύγχυση εννοιών, λέξεων, ιδεών και αντιλήψεων.

Αυτό που χρειάζεται είναι ένα καινούριο λεξικό που να φέρει τον κόσμο πιο κοντά και να γίνονται όλοι κατανοητοί σε όλους, ασχέτως μόρφωσης. Ο κόσμος αλλάζει κι απλοποιείται κι αυτή είναι η τάση που πρέπει να ακολουθήσουμε.Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με τη γλώσσα.

Κατ’ αρχήν δεν χρειάζεται το ωμέγα, μπορεί άνετα να αντικατασταθεί με το όμικρον.

Αυτό σαφός θα βελτιόσει τα πράγματα. Επίσης όλα τα ‘η’ μπορούν να αντικατασταθούν με γιώτα.

Μ’ αυτί τιν αλλαγί θα μπορούμε όλι να γράφουμε απλά. Τα ‘υ’ στα ‘ευ’ και ‘αυ’ μπορούν να αντικατασταθούν με ‘φ’ ή ‘β’ ενό όλα τα διπλά σίμφονα θα εξαλιφθούν.

Τέλος τα ‘αι’ θα αντικατασταθούν με ‘ε’.

Έτσι η γλόσα μας θα γίνι πιο έφκολι, πιο εφχάριστι στο γράψιμο κε πιο βατί ενό ι επικινονία θα γίνετε πολί πιο απλοπιιμένι.

Δεν αρκί όμος ι αλαγί στις λέξις για να σινομιλούμε με άτομα με τα οπία δεν μπορούσαμε μέχρι τόρα να σινενοιθούμε. Χριάζετε κε κάπια αλαγί ενιόν. Τιμί ίνε ας πούμε να επιτίθεντε ίκοσι άτομα σε ένα. Διμοκρατία ίνε να ανέχεσε δολοφόνους αλιός δεν ίσε διμοκράτις κε δε σέβεσε τους θεσμούς. Ίνε έτσι κάπια ψιλά πράγματα που με τον κερό οριμάζουν στι σινίδισι του κόσμου. Τόρα άμα θέλι κανίς τιν παλιά γραματικί μπορί να σκέφτετε πιο πολί όταν ψιφίζι. Όχι ότι άλι ίνε πολί καλίτερι αλά έστο λίγο νιονιό να χουμε κάτι θα γίνι.

Α, κε κάτι που δεν άλαξε. Η λέξι χτίζο ίνε ακόμα χτίζο, δεν γράφετε καταστρέφο, κε η λέξις ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΚΕΨΗΣ θα γράφοντε πάντα με τον ίδιο τρόπο οπότε μι φοβάστε…

Suvlaki

Πριν από δυο μέρες έτυχα σε ένα φιλικό σπίτι με μια παρέα. Συζήτηση ήρεμη, κουβεντούλα κτλ. Κάποια στιγμή πεινάσαμε λοιπόν κι είπαμε να παραγγείλουμε σουβλάκια.

Κι έρχεται η καταστροφή. Μετά από λίγο χτυπάει ο ντελιβεράς. Ανοίγει κάποιος την πόρτα και τον κοιτάζει καχύποπτα.

‘Φίλε Πακιστανός είσαι;’

‘Έλληνας’

‘Σίγουρα;’

‘Πλάκα μου κάνεις ρε φίλε;’

‘Και γιατί είσαι μαυριδερός;’

‘ΓΙΑΤΙ ΕΚΑΝΑ ΜΠΑΝΙΑ. Θα τα πάρεις τώρα τα σουβλάκια;’

‘Δεν ξέρω ρε φίλε, η προφορά σου είναι λίγο παράξενη’.

‘Τώρα τι να σου πω… Θα τα πάρεις;’

‘Για πες κάτι;’

‘Τι να πω;’

‘Πες αρνάκι άσπρο και παχύ ν’ ακούσω την προφορά λίγο.’

‘Αρνά-’

Εκείνη των ώρα σηκώνεται ένας άλλος

‘Φίλε τι γιαούρτι έχουνε μέσα;’

‘Συρωτό.’

‘Ναι αλλά τι μάρκα;’

‘Ε…νομίζω τοτάλ’

‘Φίλε εγώ δεν το τρώγω αυτό. Έχει μέσα γερμανικά γάλατα.’

‘Εντάξει ρε φίλε και τι να κάνω εγώ τώρα;’

‘Πάρε το γιαούρτι πίσω. Και μη μου το χρεώσεις.’

‘Τι πάρτο πίσω ρε φίλε;;; Το γιαούρτι θα βγάλω από τα σουβλάκια;;;’

‘Περίμενε θα σου φέρω ένα κουτάλι.’

Πετάγεται κι ο τρίτος

‘Δε μου λες, ΙΚΑ σου βάζουνε; Απόδειξη έφερες;’

‘Ναι μέσα είναι.’

‘ΙΚΑ;’

‘Ναι ρε φίλε μου βάζει και ΙΚΑ. Θα τα πάρετε τώρα γιατί έχω κι άλλες παραγγελίες;’

‘Και στα βάζει όλα τα μεροκάματα;’

Έρχεται ο άλλος με το κουτάλι.

Στα επόμενα 5 λεπτά ο ντελιβεράς έχει κάτσει κάτω με το κουτάλι, έχει ανοίξει τα σουβλάκια, πετάει έξω το γιαούρτι και τραγουδάει το αρνάκι άσπρο και παχύ. Ο άλλος με το ΙΚΑ επιμένει να κοπεί καινούρια απόδειξη που να μην έχει μέσα το γιαούρτι που βγάλαμε.

Τελικά ο ντελιβεράς μας πέταξε το γιαούρτι στη μάπα, πήρε τα σουβλάκια κι έφυγε. Καλύτερα γιατί δεν είχαμε και να τα πληρώσουμε απ΄ ότι αποδείχτηκε. Είπαμε να τηγανίσουμε κάτι πατάτες αλλά παίρναμε τηλέφωνο αυτόν που τις είχανε πάρει απ’ τη λαική να ρωτήσουμε αν είναι αιγυπτιακές ή Κρήτης και αν περνάει ΙΚΑ σ’ αυτούς που τις μαζεύουνε αλλά δεν τον βρίσκαμε. 

Τελικά φάγαμε McDonalds. Πάλι.

Share?

Τηλεόραση έχω να δω… χρόνια υποθέτω. Καν. Την θεωρώ πλέον ένα απαρχαιωμένο μέσω μη ευφυούς προπαγάνδας για ανεγκέφαλους με ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις. Όχι ότι την είχα ποτέ σε μεγαλύτερη εκτίμηση απ’ αυτό. 

Ενημερώνομαι όπως αρκετοί φαντάζομαι από 10-15 sites που θεωρώ λίγο πολύ αξιόπιστα. Κι όταν διαβάζω κάτι και εκεί πάντα είμαι καχύποπτος και για την πηγή και για το αν όντως όλα συνέβησαν όπως τα διαβάζω. Είναι πολύ εύκολο να ‘χρωματίσεις’ ένα κείμενο όπως το θες εσύ, ανεπαίσθητα δίνοντας του ένα τόνο που θα ‘περάσει’ σε πολλούς. 

Ενημερώνομαι φυσικά θέλοντας και μη κι απ’ το facebook και τις ειδήσεις που κάνουν share γνωστοί και φίλοι. Κι εκεί είναι που ‘κολλάω’. 

Στην πρόσφατη φημολογούμενη απεργία πχ. της ΟΛΜΕ διάβασα (θέλοντας και μη) γράμματα του τύπου:

‘Γεια σας, λέγομαι Παντελής Κατσικονούρης και είμαι μαθητής. Αυτό που έχω να πω είναι ότι η διελκυστίνδα του καπιταλιστικού προτύπου με την οργανική βάση των θεσμοθετημένων οργάνων της εκπαίδευσης στον τόπο πλήττει άμεσα τον κοινωνικό ιστό…’ (κτλ κτλ)

Επίσης άλλα του τύπου: ‘Γεια σας, λέγομαι Αγάθωνας Κουζουκουζέλης και είμαι καθηγητής. Θέλω να καταγγείλω ότι δέχτηκα πιέσεις να απεργήσω αλλά εγώ πρώτα απ’ όλα είμαι ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ και τους είπα ΚΥΡΙΟΙ ΛΥΠΑΜΑΙ αλλά δεν..’ (κτλ κτλ)

Συνήθως αυτά τα ‘γράμματα’ ή μαρτυρίες υπάρχουν μόνο σε ένα site ή blog. Μετά αυτό, ανάλογα με τη θέση που βολεύει τον κάθε ένα γίνεται 5,668 shares με τα ανάλογα σχόλια.

Πρωταθλητές σε τέτοια περιστατικά είναι οι μπάτσοι. Διαβάζω πχ. στο facebook μια μαρτυρία από κάποιον που δεν τον ξέρω καν, ούτε μέσω γνωστών η οποία μπορεί πχ. να λέει. ‘Προχθές ενώ έτρωγα τυρόπιτα ξαφνικά έρχεται πάνω μου ένας μπάτσος και μου λέει προκλητικά ‘Σ’ αρέσει η τυρόπιτα ρε κωλόπαιδο;’ Εγώ του είπα ‘Σας παρακαλώ κύριε, ζητώ να απομακρυνθείτε’ αλλά αυτός μου δάγκασε την τυρόπιτα, μετά ήρθαν άλλοι 5 και μου πήραν και τα κουλούρια και με πήγαν στο τμήμα.’

Αυτό συνήθως ακολουθείται από 45 σχόλια ‘@#$ το σπίτι σας @#μπατσοι’ κτλ κτλ. Το οποίο προφανώς έχει γίνει 32,000 shares ενώ σαν πηγή μπορεί να αναφέρεται σε μόνο ένα site το οποίο θα είναι gamistetusbatsus.blogspot.com ή mavrikataxnia.wordpress.com. 

Θα μπορούσα φυσικά να γράψω ακριβώς το αντίθετο, το θέμα μου δεν είναι η είδηση ούτε το να προκαλέσω φιλομπατσικά αισθήματα. Όμως αναρωτιέμαι, θέλουμε να διαβάζουμε και να ψάχνουμε τι είναι αλήθεια ή απλά ψάχνουμε 10 πράγματα που ταιριάζουν με τις απόψεις μας κι όσο αναπόδεικτα και να ναι έλα μωρέ τα ποστάρουμε;

Παλιά, οι αγράμματοι στα χωριά λέγανε για κάτι ‘το γράφουν τα βιβλία’. Δεν έχει σημασία ποιο βιβλίο και τίνος. Αφού ‘το έλεγαν τα βιβλία’ μάλλον αλήθεια θα ήταν. Σήμερα, ‘το λέει το ίντερνετ;’.

Porca miseria

Το τελευταίο πρόβλημα της Ελλάδας είναι τα λεφτά.

Το τελευταίο.

Γυρίζω παντού και βλέπω τύπους έτοιμους να σου κρεμασουν ταμπελακια. Τωρα τελευταια πουλιουνται τα ταμπελακια με τη σεσουλα σου λεω. Παρε να χεις. Μνημονιακος, αντιμνημονιακος, χρυσαυγιτης, φασισταριο, αριστεριστης, συριζαιος, αναρχικός, παρε να χεις φιλε. Δεν παιζει να γραψεις κατι και να μη σου κρεμασουν το ταμπελακι σου με τη μια.

Κι αυτο εχει οδηγησει και πολλους στη μουγκα. Ασε ρε που θα πω να νομιζουν. Που αμα το πω ετσι θα νομιζουν οτι ειμαι αλλιως κι αλλιωτικα. Ασε τωρα.

Διαβαζεις τον καταλογο με τις μειωσεις σαν τη λιστα των εκτελεσεων. "10% τους κοψανε αυτων. Καλα τους κανανε, οι μαλακες με τις μισθουλαρες. Εμενα μου κοψανε 8%; Γιατί ρε πούστη 8%; Κωλοκράτος ρε, στην κρεμάλα όλοι, φωτιά και τσεκούρι στα κοπρόσκυλα".

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΚΑΛΑ ΝΑ ΛΕΜΕ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΨΑΝΕ 15%. Σκάσε και κάτσε κει στη σκια μη μας κόψουν και μένα 15. Εκεί κάτσε να μη φαίνεσαι.

Κι έχει γεμίσει ο κόσμος μιζέρια, έχει γεμίσει ο κόσμος με ιδεολογίες άμεσα συνδεδεμένες με το ύψος του μισθού. Στα 500 ευρώ είμαι χρυσαυγίτης στα 850 ΝΔ και αμα καβατζάρω τη 1500άρα φιλελεύθερος. Μπορώ να το αλλάξω με άλλα κόμματα, μην κολλάμε. Ταμπελάκια να θέλετε.

Το 70% πλέον όσων διαβάζω είναι σ' αυτό το στυλ. Ηθελα να ξερα, περα απο κατι ξενερουα λαικιστικές μαλακιες του τυπου 'ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΕΡΑ ΛΑΜΠΕΡΗ - ΑΙΝΣΤΑΙΝ' δεν βρισκει το μυαλο αλλο τροπο να αποδρασει;

Δηλαδη αν αυριο μας ερχοταν δωρο ενας σκασμος λεφτα τα προβλήματα μας θα ειχαν λυθει; Θα ειχαμε μετα σχολεια, νοσοκομεια, παιδεια, πολιτικους, κουλτουρα, πολιτισμο και ηθος; Ή επειδη θα πεσει η μπριζολα στο τραπεζι θα κοιμουνται τα σκυλια;

Που ειναι η μουσική που ειναι τα μηχανάκια, που ειναι οι δρομοι να ονειρευτειτε; Και μη μου πειτε οι μηχανες και η βενζινη και ειναι ακριβα. Σκουτερακι - ναι, τα μισω ρε- σκουτερακι κι ενα δεκαρικο βενζινα και καποιος που αγαπας και παιρνω και μια κιθαρα να παιξω ενα Dylan κι αυτο ειναι το πιο σημαντικο ΟΛΩΝ.

Η λυση ειναι στη σκεψη και στο ονειρο, στη σκεψη και στο ονειρο, στη σκεψη και στο ονειρο. Το λεω Χ3 για εμπεδωση. Οχι μονο ονειρα, κι οχι μονο μυαλο... και κυριως οχι μονο υπνος...

Μεγαλώστε πιτσιρίκια οπλισμένα με όνειρα, όχι με λοστάρια.

Αυτό. Και συγνώμη για το παραλήρημα αλλά, όπως τα περισσότερα ποστ, ήταν πανω στη στιγμή. 

Που σε πονεί

και που σε σφάζει!

Διαβάζω την παρακάτω είδηση από το Newsbeast

http://www.newsbeast.gr/society/arthro/496335/allagi-keliou-zitise-o-papageorgopoulos/

''Δεν μπορεί να αντέξει το τσιγάρο
Δύσκολη νύχτα πέρασε ο πρώην δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Β. Παπαγεωργόπουλος αφού πολλοί από τους εννέα συγκρατούμενούς του στο κελί... καπνίζουν."

Δεν μπορώ ειλικρινά να καταλάβω γιατί αυτό έχει οποιαδήποτε σημασία και γιατί όποτε μπει κάποιος 'μεγάλος' στη φυλακή αρχίζει το παραμύθι. Σήμερα έφαγε στιφάδο. Χθες δεν είχε φάει στιφάδο. Σήμερα βγήκε στην αυλή. Σήμερα ρεύτηκε, ευτυχώς για να μην πάθει πρήξιμο. Την Τρίτη είχε ψυχολογικά προβλήματα και την Τετάρτη μούδιασε ο πόδας του.'

Τον κάθε κακομοίρη που μπαίνει φυλακή τον ακολουθεί κανείς να δει τι τραβάει; Το μέσο κακομοίρη που πάει στα δικαστήρια για να μη χάσει το σπίτι του μαθαίνει κανείς τι έγινε; Δεν έχει τίποτα καλύτερο να ασχοληθεί μια ομάδα δημοσιογράφων παρά με το πως περνάνε οι κλέφτες;

Μα δε μ' ενδιαφέρει αν είναι αλλεργικός στο κρεμμυδάκι φίλε, με νοιάζει να γυρίσει τα λεφτά που έφαγε και να διασφαλίσει κάποιος να μην ξαναγίνει. Τέτοια δημοσιογραφία έχουμε; Κι αν δεν έχουμε φταίνει οι δημοσιογράφοι μόνο;

O Έλλην ψηφοφόρος

είναι απλά μαγικός.

Ας πούμε ότι πέφτουν 10 άτομα στη ζούγκλα, για να το παω με το κλισε ανεκδοτο - και φυσικα τους συλλαμβανουν και τους πανε στο φυλαρχο.

Οι 6 από τους 10 ψηφιζουν ο φύλαρχος να τους πηδηξει ολους.

Οταν αρχιζει το πηδημα φωναζουν οτι ειχαν δει μια αφισσα που εγραφε οτι δε θα τους πηδηξει.

Για τους 4 που δεν ψήφισαν πήδημα πιστεύουν οτι καλα τους κανουν.

Οι 4 που δεν ψηφισαν να τους πηδήξουν πιστεύουν οτι καλα κανουν στους αλλους 6.

Τα βαζουν μεταξυ τους και κανεις δεν τα βαζει με το φυλαρχο.

Ο οποιος συνεχιζει να τους πηδαει.

Ασυστολα.

Οι μισοι απ αυτους που ψηφισαν να τους πηδηξουν βγαινουν στο facebook και φωναζουν ξεσηκωθειτε αδερφια μας πηδανε.

Βαζουν φωτογραφιες με περικεφαλαιες, δορατα και το Γκοτζιλα να καταστρεφει την Ακροπολη. Αυτα τα κανουν στον ελευθερο χρονο απ το πηδημα.

Στο μεταξυ ο φύλαρχος εχει ξεσαλωσει, εννοειται.

Οι 6 που ψήφισαν το πηδημα πιστευουν επισης οτι φταιει ο κουλουρτζής της φυλης που ειναι Πακιστανος κι οτι αν δεν υπηρχε αυτος θα γινοταν αυτοι κουλουρτζηδες και δεν θα τους πηδουσαν.

Στο μεταξυ ο φύλαρχος έχει κάψει μια κουτα καπότες και συνεχιζει ακαθεκτος.

Στον ελευθερο χρονο απ το πηδημα που πλεον ειναι ελαχιστος οι μισοι πλακωνουν τον κουλουρτζη στο ξυλο κι οι αλλοι μισοι προσπαθουν να τον γλυτωσουν λεγοντας οτι κι ο κουλουρτζης εχει δικαιωματα.

Ο κουλουρτζης τους θεωρει ολους grand μαλάκες.

Το ίδιο κι ο φύλαρχος.

Τείνω να συμφωνήσω και με τους δυο.

Καλημέρα και καλή επανάσταση.

Always look on the bright side of life

λεγανε οι Monty Pythons.

Δεν ξερω αν το χετε προσεξει - σιγουρα το χετε - αλλα με τη νεα κυβερνηση κατι εχει αρχισει ν αλλαζει.

Κατ' αρχην το βλεπεις στη διαθεση του κοσμου. Εκει που ολοι ηταν κατηφεις και απαισιοδοξοι, τωρα βλεπεις ενα γελιο πηγαιο, αυθορμητο.

'Ρε συ δεν εχω να βγαλω το μηνα.'
'Χαχαχα και ποιος εχει;'
'Χαχα! Εμεις αγορασαμε οδοντογλυφιδες για να νομιζουμε οτι φαγαμε κρεας.'
'Ελα ρε! Δωσε μου μερικες να τη βγαλω αυριο!'
'Χαχαχα!'

Υστερα βλεπεις και μια αλληλεγγυη που δεν υπηρχε παλια, και οχι μονο αναμεσα στους δικους μας. Σταματας στο φαναρι και σου δινουν οι Πακιστανοι λεφτα.

Εξαλλου η κριση εχει οδηγησει και στην αναβαθμιση των υπηρεσιων. Πριν 5 μερες μου καθαρισανε το παρμπριζ και μετα εβγαλε ο ενας μια οδοντοβουρτσα απ την κωλοτσεπη κι ηθελε να μου πλυνει και τα δοντια δωρεαν με καθε 10 καθαρισματα παρμπριζ.

Τελος εχει βελτιωθει και η σεξουαλικη ζωη των περισσοτερων. Υπαρχουν πλεον απειρες περιπτωσεις του 'ενα στα γρηγορα', εκεινο το εξιταριστικο με τη μυστηριωδη αγνωστη που δε θα ξαναδεις - ή ετσι ελπιζεις.'

'Γεια σας κυριε Τσιμπουλια, ονομαζομαι Κουβαρίδη απο την τράπεζα Bloodlust'
'Αει !@#$'

Μερικες φορες παιρνεις μερος και σε ομαδικα οργια, εντελως αυθορμητα.
'Γεια σας κυριε Τσιμπουλια, παλι εγω...'
'Να πας κι εσυ και ολοι εκει περα στα τηλεφωνα να -'

Να κλεισω λεγοντας οτι και οι οικογενειες εχουν ερθει πιο κοντα, μια και μενουν 7 ατομα στα 50 τετραγωνικα. Υπαρχει μια ρομαντικη επιστροφη στο παρελθον, οταν ας πουμε καθονται ολοι γυρω απ τη φωτια λεγοντας ιστοριες και πετωντας στο τζακι απληρωτα κινητα.

(Συνεχιζεται;)

Καλημερααααααααα