disable copy

Τρίτη, 26 Μαΐου 2020

Είμαι με το ποδήλατο

Σήμερα παραλίγο να σκοτώσω κάποιον. Βγήκε με το ποδήλατο ανάποδα  από μονόδρομο, από το πεζοδρόμιο πάντα, κάθετα στον κεντρικό.

Στο 'που πας' που του είπα μου έδωσε τη ΓΑΜΑΤΗ απάντηση "Είμαι με το ποδήλατο."

Εκστασιάστηκα. Από δω και πέρα πιστεύω ότι θα την ακούμε παντού ως παντελώς άσχετη απάντηση που δικαιολογεί τα πάντα.

Πχ.
- "Κατηγορούμενε γιατί καταχράστηκες τα κονδύλια της εταιρίας;"
- "Είμαι με το ποδήλατο."

- "Συγνώμη αλλά είμαι πριν από σας"
- "Είμαι με το ποδήλατο."

- "Γιώργο με απατάς;"
- "Είμαι με το ποδήλατο."

- "Ρε συ Windows 10 μου βαλες;"
- "Είμαι με το ποδήλατο."

- "Μα καλά τι ψήφισες;"
- "Είμαι με το ποδήλατο."

- "Είσαι τελείως μαλάκας αγόρι μου;"
- "Είμαι με το ποδήλατο"

Όχι εντάξει η τελευταία θέλει συζήτηση.

Σάββατο, 2 Μαΐου 2020

Bring out your dead


Όταν η πανώλη έπληξε την ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία το 542 προκαλώντας το θάνατο περίπου 50 εκατομμυρίων ατόμων, ο ιστορικός Προκόπιος όπως και άλλοι θεώρησαν ότι την ασθένεια την είχε φτιάξει ο Ιουστινιανός ο Πρώτος επειδή ήταν δαίμονας και ήθελε με αυτό τον τρόπο να τους ελέγξει και να τους καταστρέψει.

Το 1348 που χτύπησε η Μαύρη Πανώλη που μείωσε τον Παγκόσμιο πληθυσμό από 450 εκατομμύρια σε περίπου 350-370 πίστευαν ότι ο τρόπος να γλιτώσεις είναι να μην ανοίγεις τα παράθυρα που κοιτάνε προς το βορρά ή να μην κοιμάσαι στη διάρκεια της μέρας. Πίστευαν ότι τα όμορφα κορίτσια έλκουν την πανώλη και έκαναν συνεχώς αφαιμάξεις καίγοντας λάχανα και κυδώνια.

Το 2020 με τον Covid-19 ο Trump παρότρυνε ενδοφλέφια χλωρίνη ενώ πολλοί πιστεύουν ότι την αρρώστια την έφερε το 5G ή ο Gates που θέλει να μας βάλει τσιπάκι.

Είναι μεγάλη παρηγοριά να βλέπεις πόσο έχουμε προχωρήσει σαν είδος μετά από χιλιάδες χρόνια.


Σάββατο, 18 Απριλίου 2020

Μάθημα Θρησκευτικών

Στο παλιό μας σπίτι απέναντι, τότε που ο Μασταμπάς στο Ηράκλειο ήταν ακόμα χωράφια και οικόπεδα, έμενε κάποιος κύριος Γιάννης. Το έμενε είναι σχήμα λόγου μια και δεν ήταν σπίτι, μια αυτοσχέδια παράγκα ήταν που την έπαιρνε ο αέρας, καταμεσής σ' ένα χωράφι με τσουκνίδες.

Ήταν τέτοια μέρα. και επειδή η μάνα μου ήταν άρρωστη δεν θα πηγαίναμε εκκλησία, οπότε είπε στον πατέρα μου να κατέβει κάτω να πάρει το άγιο φως. Κατεβήκαμε μαζί να του κάνω παρέα, θυμάμαι ότι έκανε κρύο για άνοιξη. Ο κύριος Γιάννης πέρασε και μας είπε καλησπέρα, κι ο μπαμπάς μου του έδωσε ένα τσουρέκι που κρατούσε και το πελεκούσαμε περιμένοντας, και του πάσαρε στη ζούλα κι ένα χαρτονόμισμα. Του είπε καλό Πάσχα κι εκείνος έφυγε για την παράγκα.

Δεν με παραξένεψε. Μερικών οι τσέπες έχουν καβούρια όταν είναι να δώσουν, του πατέρα μου είχαν τρύπες. Έφευγαν τα λεφτά προς πάσα κατεύθυνση για όποιον είχε ζόρια.

Δεν είχε έρθει κανείς από την εκκλησία ακόμα αν και ήταν 12 και κάτι που έφευγαν όλοι. Έβγαλε τον αναπτήρα, άναψε το κεράκι, μου λέει πάμε πάνω, θα κρυώσεις. Ήμουν πολύ μικρός, μα το θυμάμαι πεντακάθαρα. Κοίταξα το κεράκι, μετά το μπαμπά μου, που σήκωσε τους ώμους απλά και μου χαμογέλασε.

"Άντε, πάμε απάνω."

Ανεβήκαμε, έκανε ένα βιαστικό σταυρό στην πόρτα όπως να ναι και μπήκαμε μέσα.

"Βρήκες άγιο φως;"
"Ναι"

Τώρα που έχει φύγει σκέφτομαι συχνά όλα τα μαθήματα που μου έδωσε. Εκεί ήταν, αρκεί να τα έβλεπες.

Παρασκευή, 17 Απριλίου 2020

Hobby καραντίνας #47

Nα κοιτάς τα προφίλ όσων απαντάνε στα μαθηματικά quiz.
Απαντάει κάποιος '9', και ο original poster του λέει 'λάθος'. Ακολουθούν άλλα 35 άτομα που λένε 9 χωρίς να διαβάζουν τα σχόλια. Κάποιος το βρίσκει. Οι υπόλοιποι συνεχίζουν να λένε 9.

Κάποιοι λένε μπλε, ή σύννεφο, ή ο Σάκης ή μείον τέσσερα. Ένας είναι διευθυντής τράπεζας. Ένας άλλος ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας, οπότε δεν ξαναπετάω, μόνο καράβι, ναι. Ένας που έγραψε τρεις φορές τη λάθος απάντηση και του λέγανε όχι και την ξανάγραφε μήπως πιάσει ήταν χειρούργος. Ή άσκηση ήταν από βιβλίο της Τρίτης Δημοτικού.

Η καραντίνα θα τελειώσει. Αυτό;

Σάββατο, 11 Απριλίου 2020

Ζητούνται Αναγνώστες


tl;dr
H συντομογραφία σημαίνει ''too long didn't read'' και τη συναντάς σε κάθε άρθρο που ξεπερνάει 4-5 παραγράφους. Ποιος διαβάζει πλέον;
Προ ημερών μου ζήτησε φίλος να του εξηγήσω πως να κάνει κάτι στον υπολογιστή. Του έστειλα ένα mail με screenshots για το πως να κάνει αυτό που θέλει. Ακολούθησε τηλέφωνο.
- Είδα ότι μου έστειλες μέιλ.

- Ναι, για αυτό που θες να κάνεις στο pc

- Είναι εύκολο να γίνει;

- Ναι, αν ακολουθήσεις τις οδηγίες.

- Δηλαδή τι πρέπει να κάνω;

- Να διαβάσεις το μέιλ που σου στειλα

- Κι αν μπερδευτώ;

- Το διάβασες;

- Οχι, λέω αν

 Αυτός ο διάλογος θα μπορούσε να πάει 600 γραμμές. Την υπεραπλούστευση και την αναζήτηση του σύντομου, του γρήγορου και του εύκολου, τη ζούμε χρόνια και με πολλούς τρόπους. Είναι μια καταδυνάστευση του νοήματος από την ταχύτητα. "Πες μου το ζουμί."

Έχω ακούσει διάλογο όπου κάποιος σύστησε τους 'Αθλιους' σαν κλασσικό βιβλίο σε φίλο του που επέμενε να του πει τι αφορά. Όταν απηύδησε του είπε "κλέβει κάποιος ένα ψωμί και τον φυλακίζουν άδικα" "Α, μπα."

Οτιδήποτε χρειάζεται πνευματική άσκηση τείνει να απορρίπτεται, να απαξιώνεται και να θεωρείται νεκρό βάρος. Στις ταινίες όποτε μιλάει κάποιος επιστήμονας προσπαθώντας να εξηγήσει κάτι κουνάνε το κεφάλι λέγοντάς του ''in English George''. Μέχρι που ο καημένος George να κατεβαίνει συνεχώς μέχρι να τον καταλάβουν. Το σκαλί κάτω πάντα πιο ανώδυνο, βραχυπρόθεσμα.

Μακροπρόθεσμα χάνουμε. Big time.