Ειμαι ψυχοπαθης Part XXIV

Θέλω βόλτα με το Bol'd'Or. Όχι με το δικό μου, με κείνο το παλιό το 1100 του '82 αν θυμάστε...

Αυτό που δεν πάει, δε στρίβει, δε φρενάρει, δεν, δεν....

Αυτό με την 4 στο χάος που κάνει εκείνο τον ήχο...

Με την καρατιμόνα και τα κύλινδρα να περισσεύουν αριστερά-δεξιά...

Που δεν έχει ούτε ψεκασμό, ούτε εγκεφάλους, τίποτα....

Που ο μόνος εγκέφαλος εκεί πάνω είναι ο δικός σου, κι άμα τα κάνει σκ- - ο δικός σου πάπαλα.

Πήρα πρωί πρωί τηλέφωνο το Μανώλη 'κανόνισε βόλτα την Κυριακή με το μπόλντορα'

'Όνειρο το βλεπες ρε;'

'Κάτι τέτοιο.'

Τώρα δε μένει παρά να περάσει αυτή η βδομάδα...

Και επί τη ευκαιρία πάρτε και μερικές φετιχ-μοτό που θ' αγόραζα αύριο - αναφέρω μόνο τζαπάνια μια και αν μπούμε στα ευρωπαικά θα βραδιαστούμε :

1. Kawasaki Z1300
2. Honda CBX 1050
3. RC30
4. RD350 YPVS
5. GPz 550
6. RVF400
7. XT550
8. Goldwing 1000
9. RGV500Γ
10. XR500R

Καλημέραααααα

Πιτσιρικας....

μαθητης του φροντιστηριου. Μουρη. Αλανι κι ετσ. Ετων 15, παποβιος.

'Γεια σας κυριε'

'Γεια σου Κωστα'

'Κυριε οδηγησα ενα μηχανακι σαν το δικο σας, καλα παει.'

'Να σαι καλα ρε Κωστα. Σαν το δικο μου οταν λες;'

'Ναι, το ιδιο, το CB'

'Yπάρχει άτομο στο Ηράκλειο που σου έδωσε CB για βόλτα;'

'Ναι κυριε, και το κανα και σουζα. Αλλα μετα την τριτη αμα αλλαξεις ταχυτητα δεν τραβαει πολυ.'

Εκει ειναι που αρχισε να μου γυριζει το ματι.

'Σουζα; Και μισο λεπτο. Ποιο ρε Κωστα δεν τραβαει πολυ; Το 1300; Με τετάρτη ας πουμε;'

'Οχι δεν ηταν το 1300.'

'Τι ηταν;'

'CBR125'

'Κι αυτό ειναι σαν το δικο μου με ποιο τρόπο;'

'CB κύριε, το ίδιο!'

'Ναι κοίτα. Αν τα δεις απο κοντα και σε πολυ φως, και αν - λεω ΑΝ - κοβει και το ματι σου, μπορεις να δεις τις μικροδιαφορες που εκρυψε η Χοντα οπως ας πουμε τις διαφορετικες γωνιες στο τεποζιτο, τους καθρεπτες, και τα +1150 κυβικα.'

'Ε....ναι..... ενταξει.... ΣΙΓΟΥΡΑ το 1300 παει πιο καλα... μαλλον.... για να ναι και τοσα κυβικα...'

'ΑΝΤΕ ΡΕ ΚΩΣΤΑ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ - ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΣΕ ΝΑ ΜΗ ΜΟΥ ΧΕΙΣ ΦΕΡΕΙ ΕΚΘΕΣΗ!'

Μπουχός.

Τι ν' αφνιοι ρε!

Καλημερααααααα

Garelli - VF , 1-0

Φάση που τη θυμήθηκα χτες στη βόλτα που πήγαμε.

Βασιλίσσης Σοφίας. Κατεβαίνει την αριστερή λωρίδα ένα Garelli σχετικά αργά γιατί έχει κίνηση (θα μου πεις αν δεν είχε πόσο θα πήγαινε;). Έρχεται πίσω του ένα VF400, τα θυμάται κανείς αυτά τα κουκλάκια;

Πάει λοιπόν ο τύπος με το VF να προσπεράσει τον άλλο. Με 40. Και ζήτημα. Αλλά το Γκαρέλλι θέλει να κάνει αναστροφή. Και βγάζει χέρι αριστερά.

Βάλτε τώρα τις εικόνες μαζί. Την ώρα που περνάει ο VF ξεκράνωτος τρώει μια μπούφλα μέσα στη μάπα από τον Γκαρέλια. Κι ανοίγει και το γκάζι από ρηφλέξ.

VF-Garelli συμμαχία, τούμπες να πάνε κάτω. Με το που σηκώνονται, έχει αρπάξει ο VF τον Γκαρέλια και τον κοπανάει αλύπητα ενώ ένας που ερχόταν πίσω με αυτοκίνητο μαζί με μένα και κάνα δυο άλλους που είδαμε τη φάση έχουν πάθει ρήξη σπλήνας απ' τα γέλια.

Kαλά το λέγανε για τα Γκαρέλλι. Σκοτώστρες ρε φίλε. Παίρνουνε τα Χόντα στο λαιμό τους.

Ο μόνος που μπορώ να σκεφτώ...

που ξεπέρασε το Γιάννη σε κουλαμάρα είναι ένα παιδί που ήταν στην παρέα και που πίστευε ότι οι πάπιες γενικότερα - και το δικό του παπί ειδικότερα - είναι τα απόλυτα όπλα. Αφού του κάναμε δούλεμα του τύπου 'Ρε συ είμαι στο φανάρι την άλλη φορά κι είναι ένα ΧΤ550 κι ένα παπί. Και κοιτάζονται, ξέρεις, κι ανάβει πράσινο κι έχει γίνει η πάπια μπουχός και δώστου να παλεύει ο άλλος με το 550, τρελάθηκα ρε!'

Απάντηση: 'Ναι ρε, δεν το ξέρεις, άμα είναι φτιαγμένη καλά...'

Καθόμαστε λοιπόν μ' αυτόν σε κάτι τραπεζάκια που είναι μέσα στο δρόμο, απέναντι από την ίδια καφετέρια, το Take Five το θρυλικό. Και μας έχει πρήξει με την πάπια του, και ω η πάπια μου και να δεις τώρα με το γρανάζωμα και μύδια μάντολες. Κάποια φάση δεν τον αντέχω άλλο και του λέω 'δε μου λες, ξέρεις πως ζεσταίνουν τα λάστιχα πριν τους αγώνες; στο λεω μην κάνεις καμιά κόντρα, να χεις αβαντάζ' 'για πες' μου λέει το ανύποπτο θύμα. Του λεω κάτσε στο παπί. Πάω πίσω και σηκώνω το παπί με τα χέρια να μην ακουμπάει κάτω ο πίσω τροχός. 'Βάλε πρώτη και γκάζωσε'. Γκαζώνει ο παπάρας, ακουμπάω σύριζα το λάστιχο στην άσφαλτο και σε λίγο μυρίζει και ο τύπος την έχει καταβρεί, του λεω 'μαλάκα γόμα έχει γίνει, τώρα θα κολλάει κάτω το μηχανάκι λέμε.'

Και για να του το αποδείξω κολλάω κάτω τον πίσω τροχό και με τα δυο χέρια.

'ΩΑΑΑΑΑΑΑ' καλά τέτοια σούζα είχα να δω χρόνια, κοίτα να δεις που όντως ήταν τούμπανο, έχει ανέβει σουζαριστός το γνωστό σκαλοπατάκι, ο κόσμος παίρνει τις μπύρες και τρέχει πανικόβλητος να σωθεί και πάρτον κάτω μπροστά στη μπάρα. Ακόμα το θυμάται και μου ρίχνει μπινελίκια.

Αυτό είχε γίνει σχετικά κοντά με τη φάση που περιέγραψα πριν. Και κάτι μέρες μετά πάω με το Χουσκβάρνα στην καφετέρια και με κάτι φίλους και κόβω κάτι άτομα με το που μας βλέπουν ν' αλλάζουν τραπέζι και να κάθονται λίγο πιο πλαγιομετωπικά ρε παιδί μου.

Έτσι σου βγαίνει η ρετσινιά η πτάνα. Κακός κόσμος.

Καφετέρια.

Πιτσιρικάδες εμείς. Σκάμε απέξω σε στυλ bad to the bone, hardcore biker boyz κι έτσι με κάτι πρα-πρα, XL, DR, RD125 κι ο Γιάννης με Virago 250.

Ανεβάζουμε τα μηχανάκια στο πεζοδρόμιο πρώτη μούρη. Περιμένουμε το Γιάννη. Βάζει πρώτη κάνει ένα τουκ ο μπροστινός στο πεζοδρόμιο, κυλάει πίσω.

Ξανά. Ββββουυυυμ-ΤΟΥΚ. Ξανά πίσω. Μικρό πεζοδρόμιο. 'Βάλε λίγο γκάζι ρε μλκ, 5 πόντους πεζοδρόμιο δεν ανεβαίνεις;'

Βββββββοοαααα-ΤΟΥΚ.

'Ρε μλκ να σπρώξω;'

Τα παίρνει.

Τραβάει το γκαζίδι και πάρε να'χεις.

Το ανέβηκε το πεζοδρόμιο.

Μαζί με το σκαλοπατάκι που έμπαινε στην καφετέρια.

Μαζί με τρία τραπεζάκια.

Σαβουριάστηκε μπροστά στο μπαρ μαζί με το Βιράγκο.

Πολύ ροπή τα ρημάδια, δεν παλεύονται. Από τότε το λέμε, ΄Ρε Γιάνναρε, πετάξου με το Βιράγκο να πάρεις καμιά μπύρα.'

Μόνο που όταν το λες πρέπει να σκύψεις γιατί όλο και κάτι πετάει.