'Κι εγώ θέλω ένα'

Την έχω ακούσει τη ρήση χίλιες φορές, κι αφορά μηχανάκι custom / restored κτλ. Κι ακολουθείται από 'αλλά δε μπορώ να το πάρω, δε βγαίνω' κτλ κτλ.

Σήμερα λοιπόν ημέρα αργίας, με αφορμή και την πρόσφατη πώληση του 185 μου τα έβαλα κάτω. Αν πουλούσα 5 από τα μηχανάκια μου, και συγκεκριμένα τα παρακάτω

Ηοnda Z50J 1982

XT550 '84

Honda XL250k3 '76

CB750k6 '76 Custom

XR200R '82 - Φωτό από νετ μια και είναι project που ξεκινάει τώρα

μια τιμή πακέτο για όλα, και τα πέντε θα ήταν γύρω στα 11.000 όπως τα χω στο μυαλό μου.

Με 11 χιλιάρικα αν έπαιρνα καινούριο μηχανάκι παίρνω πχ ένα Τ Max 350 ή ένα

Kymco AK550 Noodoe. Παίρνω επίσης ένα V-Strom 650 με έξτρα εξοπλισμό.

Για να πάρω ένα Versys 1000 θέλω άλλα 3000.

Δύο παράμετροι. Δεν είναι τόσο βολικά τα δικά μου στην πόλη όσο τα άλλα. Ναι δεν είναι, αλλά με καλή συντήρηση κυκλοφορούν καθημερινά και είναι ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ πιο βολικά απ' ότι νομίζει κάποιος. Το 750 είναι χαμηλό, ροπάτο, με μίζα και κοντό τιμόνι και περνάει εύκολα. Το 550 και το 250 είναι απόλαυση.

Δεύτερον δεν βρίσκεις κάθε μέρα ν' αγοράσεις τέτοια μηχανάκια σε τέτοια τιμή και κατάσταση. Ναι. Βρίσκεις όμως. Κι αν όντως 'θες ένα τέθοιο' περιμένεις και ψάχνεις. Και εννοείται τρως και όλη την παπάρα της ανακατασκευής.

Αν το θέλεις ΑΡΚΕΤΑ, το κάνεις. Δεν είναι τόσο δύσκολο.

Και στο φινάλε διαλέγεις τι θέλεις. Ενα 350 σκουτερ ή ένα CB750, ενα μπομπο, ενα XL250, ένα ΧR200R κι ένα ΧΤ550;

Τα υπόλοιπα είναι συζητήσεις μεταξύ τύρου και αχλαδίου. 

Βολτα στη Δοξα 22/1/2017

Mαζευτήκαμε όλα τα καλά παιδιά...

Μερικά σχόλια

- Στο 750 παλευα να ανεβασω απο πεμπτη συνεχεια. Ναι, στον επαρχιακο. Οτι και να γραψω γι' αυτο το μοτερ ειναι λιγο. Το καβαλαγα και ηθελα - μαλλον ΨΟΦΑΓΑ - να ειχα ενα τροπο να δωσω στους αλλους να νιωσουν την εμπειρια το πως παει αυτο το μηχανακι στον επαρχιακο με τον ηχο απ το μπουρι

- Το να καβαλας και να βλεπεις μπροστα τις 4 σε 4 μπουκες του 500 ειναι εμπειρια.

- Σε οσους δεν αρεσουν τα Χαρλευ πρεπει να βαλουν απλα μπροστα αυτο το Χαρλευ να κατσουν πανω και να ριξουν δυο κουφιες. Εχεις παει στην τραπεζα με τη μια. Για ληστεια.

- Αυτο το 400αράκι το Four.... αχ...


Another day at the office #1

Another day at the office #2

Kαι φυσικα η βολτα κατεληξε σε πιτάκια με θυμαρισιο μελι και δυνατο ελληνικο...

Και κλεινουμε με μια τρομακτικη φωτο.

Πόσα χρειάζονται;

Όταν γνώρισα το Χρήστο και μου είπε ότι έχει 3 CB750k σκέφτηκα ''μα τρία μηχανάκια τα ίδια τι να τα κάνει;''

Τώρα έχω μάθει να μην κάνω ηλίθιες ερωτήσεις.

Για να καλυφτώ, θέλω εκτός το δικό μου τουλάχιστον άλλα 5.

Δε θέλεις ένα μαμά; Ένα σκράμπλερ; Ένα καφεδάκι; Ένα φλατ; Το μηχανάκι είναι χαμαιλέων και το μοτέρ του είναι πραγματικό διαμάντι.

Αλλά για του λόγου το αληθές.

Βάζω απλά 4 builds μαζί με το δικό μου κι ενα μαμα έτσι...

Οn any Saturday

ή αλλιώς it's not over until the fat lady sings.

Όλη τη βδομάδα περίμενε, δεν κρατιότανε.

Βγαίνουμε Εθνική με τρομακτικά δυνατό αέρα, έχω πάρει την χοντρούλα και μας χτυπάει κατά ριπάς.

Η αίσθηση της Χρυσόφτερης είναι το κάτι άλλο. Έχω οδηγήσει αρκετά μεγάλα, και αρκετά πούπουλα σε αίσθηση, αυτό είναι κάτι που δεν το χω ξανανιώσει σε μηχανάκι. Είσαι απλά Βασιλιάς. Το μηχανάκι γουργουρίζει και πάει, τα τεράστια ρολόγια του καθρεφτίζουν τα μαύρα σύννεφα κι αυτό απλά σε έχει περάσει σε άλλη διάσταση. Δεν είσαι πάνω σε 'κάτι', είσαι πάνω σε μια Goldwing.

Έχω συγκινηθεί πραγματικά, έχει ότι μισεί ο κόσμος σ' ένα Honda. Μια απίστευτη ομοιογένεια, είμαι πάνω εδώ και 2km και νιώθω λες και το καβαλάω χρόνια, όλα έρχονται στα χέρια μου εύκολα... Δε γίνεται να ειναι του '77 αυτό το μηχανάκι ρε φίλε, μας δουλεύεις; Του '77; 40 χρόνια πριν αυτό;

Κάποια στιγμή βλέπω ένα στρόβιλο από σκόνη να σηκώνεται στα αριστερά μου, ο αέρας ουρλιάζει σαν κάτι εξωπραγματικό και μου ρίχνει δυο καλές ριπές που ταρακουνάνε για λίγο τη χοντρούλα, έχω όσο χαλαρά χέρια γίνεται, πόδια σφιχτά στο ντεπόζιτο και παρόλα αυτά κουνάει άγρια αλλά ξαναβρίσκει την ηρεμία της.

Ώρα για επαρχιακό και καβαλάω το 750k.

Με το που ανεβαίνω στην πράσινη με πιάνει λύσσα. Είναι πούπουλο μπροστά στην Gold, η τιμονάρα της σου δίνει λεβιέ, τα τρακτεράκια της δαγκώνουν και το μπουρί ουρλιάζει στις ανηφορικές.

Πηγαίνω χωρίς φρένα (θα τα φτιάξουμε λέμε) και το τετρακύλινδρο ξεσκίζεται. Παίρνουμε χωμάτινα δρομάκια ξεχασμένα και σταματάμε να ακούσουμε τα μοτέρια να κρυώνουν...

Έχει αρχίσει και ψιλοβρέχει, ξαναβγαίνουμε σε άσφαλτο. Οδηγική νιρβάνα. Δεν ξέρω ποιο θέλω να οδηγήσω.

Πραγματικά.

Βλέπω ανοιχτές συνεχείς στροφές και θέλω να κάθομαι στην Χρυσόφτερη και να γουργουρίζει, βλέπω κλειστό στροφιλίκι και χωματάκι και θέλω να πιάσω το 750 απ' τα κέρατα και να του δώσω ν' ακουστεί το μπουρί στο θεό.

Επιστροφή και παίρνω τον Αργοπόδη.

Πωπω πλαστικούρα ρε φίλε. Αίσθηση χέσε. Τι να πει μετά από τις θεές... Βρίσκομαι να πηγαίνω πόλη με 140 για να νιώσω κάτι αλλά μπα. Μια χαρά είναι ο Αργοπόδης αλλά για άλλη δουλειά...

Ποιά μ' άρεσε πιο πολύ;

Η Goldwing. Ή μάλλον το 750. Αλλά παίζει και η Goldwing. Μπα, το 750.

Μάλλον θα χρειαστεί καμιά 300αριά βόλτες να κατασταλάξω. Τι να κάνω;

Πόσο κάνει;

Είναι η πιο συχνή ερώτηση. Που θα βρω ένα τέτοιο; Πόσο κάνει; Εσένα πόσο σου στοίχισε; Πόσο πήγαν όλα;

Κι είναι μόνιμα και η ερώτηση που δεν έχει απάντηση. Γιατί άλλο το δικό μου, άλλο το δικό σου. Γιατί αν ρωτάς δεν είσαι για να μπεις σε τέτοιο λούκι. Γιατί δεν υπάρχει ταβάνι. Γιατί χίλια δυο γιατί.

Αλλά βρήκα ένα τρόπο να την απαντήσω. Σχετικά έστω. Και το βάζω εδώ σ' αυτό το ποστ για να το έχω εύκαιρο για όταν μου κάνουν την ερώτηση.

Τα τρία μηχανάκια που είναι παρακάτω, είναι το CB750k7 του φίλου μου του Χρήστου, το CB900F του φίλου μου του Γιάννη και το CB750k6 το δικό μου. Και τα τρία φτιάχτηκαν σε ζόρικους καιρούς, σε ένα ταρατσάκι, σε ένα υπόγειο και σε μια πυλωτή. Και πήραν όχι μήνες αλλά χρόνια. Για να βγουν όπως πρέπει. Και επιστρατεύτηκαν φίλοι, και έπεσαν ξενύχτια, και ήταν άπειρες οι στιγμές που απελπίστηκες και είπες δε θα βγει. Και άπειρες οι στιγμές που πίστευες ότι κάτι έχεις κάνει λάθος. Αλλά για να μη λέω πολλά, δείτε και τις φωτό του Χρήστου του Παπαδάκη και πείτε μου εσείς "πόσο κάνει" το καθένα.

Μερικά πράγματα ούτε να τα πεις μπορείς ούτε να τα υπολογίσεις. What happens in the garage, stays in the garage.

Τι κάνεις

όταν δεν χορταίνεις κάτι;