Ιρλανδικα bend

Ο Perls, γνωστος ψυχολογος της Gestalt λεει οτι συχνα αφηνουμε στο παρελθον μας 'unfinished business', κεφαλαια που δεν εκλεισαν, που μας κανουν να νιωθουμε μισοι, ανολοκληρωτοι, σαν κατι να λειπει.

Κεφαλαια που οταν κλεισουν το καταλαβαινουμε, σχεδον ακουμε αυτο το ανεπαισθητο 'κλικ' που κανει ενας κυκλος οταν ξαναβρισκει το σημειο που ξεκινησε.

Εχω πεσει με τα μουτρα στην κιθαρα, εχω ξεσκονισει παλιες κλιμακες, ψηνομαι για στουντιο ξεσαλωμα, εχω βαλει στο ματι ενα καινουριο Marshall και εχω κανει τα δαχτυλα μου περδικολαστιχα απ τα blues. Ξαναβγαλα μετα απο πολυ καιρο peace of mind, hotel california, life in the fast lane, more than a feeling και μερικα αλλα. Με το youtube και τα pc τα πραγματα εχουν γινει γελοιωδως ευκολα... αλλα αυτο ειναι αλλη υποθεση.

Γενικα οτι κι αν επαιξα πολυ παλιο, απο Floyd μεχρι Skynyrd ολα καλα ηταν, ολα τα γουσταρα σε τεραστιο βαθμο, χωρις ομως να νιωσω και κεινη την 'απογειωση'... Μεχρι χθες. Εχθες ξαναπαιξα μετα απο πολλα, παρα πολλα χρονια, αυτο.

Και οπως μου ειπε το guitar pro 5 εκανα ενα δυο λαθακια στο πως ειχα βγαλει το σολο στα 17 μου, με το αυτι, απο ενα κασσετοφωνο της πυρκαγιας, ενα Sanyo, που ειχαμε μαζευτει 5 ατομα απο πανω, οι δυο ειχαν παει και ωδειο και ξερανε.

'Αυτο παιζει ρε μλκ'

'Οχι ρε, εδω παιζει, στο εννια'

Καταληξαμε σε ενα στυλακι αλλα κατι δε μας πηγαινε καλα. Και τωρα τοσα χρονια μετα, τοσα χρονια ρπμ εβγαλα εκεινο το ρημαδι το bend που δεν εβγαζα, εκεινη τη φρασουλα που κανει μετα τα πρωτα τεσσερα μετρα και σε στελνει. Σχεδον βουρκωσα, τοσα χρονια μετα ηρθε κι εκλεισε το ρημαδι, επιτελους, ενα μισοτελειωμενο riff ιρλανδικο, απο ενα απιστευτο τυπακο που δεν υπαρχει πια, ηρθε κι εκλεισε στο μυαλο μου, σφραγισε εκει με τις πεντε τελευταιες πτανες νοτες που αυτη τη φορα εβγαλαν ακριβως τον ηχο που επρεπε να βγαλουν.

Γι αυτο δε γραφω και πολυ τελευταια.

Εχω καποιες δουλειες μισοτελειωμενες με καποιους κυριους.

Καλημερα.

Καταπληκτικό mail...

απο αναγνώστη... (απόσπασμα)

"Γειά σου Λάζαρε!

Ο κολητός μου Αλέξης, μου έστειλε απ'την Ελλάδα το τεύχος του ΜΟΤΟ με το παραπάνω άρθρο σου. Ζώ στην Αμερική, στο Μπόλντερ Κολοράντο.
Είμαι φανατικός μηχανόβιος. Πρέπει να έιμαι ο μόνος σ'όλο το Κολοράντο που δεν έχει αυτοκίνητο. Έχω ένα BMW G650 X-Challenge. Με λένε Κορνήλιο. Διάβαζα τα άρθρα σου όσο ζούσα στην Αθήνα αλλα απ'την Αμερική είναι η πρώτη φορά που διαβάζω ΜΟΤΟ (νά'ναι καλά ο Αλέξης).
Ήθελα να σου πώ πόσο γελάω με αυτά που γράφεις. Ιδιαίτερα εδώ στην Αμερική ένοιωσα την ανάγκη γιατί απο μακρυά νοσταλγεί πιο εύκολα κανείς. Ιδιαίτερα σ'ένα τόπο που η μηχανή είναι σπανιότητα. Επίσης ήθελα να έχω αυτήν την επαφή μαζί σου και βρήκα το άρθρο σου ευκαιρία για να σου γράψω.

Εδώ είμαι ο μόνος που δεν έχει κ'άν αυτοκίνητο και καμιά φορά νοιώθω μοναξιά που δεν κυκλοφορεί κανείς με μηχανή εδώ το χειμώνα. Ευτυχώς έχουμε 300 μέρες το χρόνο λιακάδα εδώ (το χιόνι έρχεται και ξαναφεύγει όπως ήρθε απότομα) και έτσι παρηγορούμαι να δώ κανα CBR ή V-Strom στο δρόμο. Κατα τ'άλλα είναι εντελώς αντι-μηχανόβιοι! Να φανταστείς, δεν επιτρέπεται να περνάς ανάμεσα στ'αυτοκίνητα με το μηχανάκι!

Στα φανάρια σταματάς κανονικά πίσω απο αυτοκίνητα. Μια φορά ήταν κόκκινο και είμαι πέμπτος ή έκτος πίσω απο άλλα αυτοκίνητα στο φανάρι και μάντεψε τι σταματάει απο πίσω μου. Ένα άλλο μηχανάκι! Είναι τρελοί αυτοί οι Αμερικάνοι. Δεν μπορούσε να έρθει δίπλα μου το άτομο; Έχω ακούσει οτι μόνο στην Καλιφόρνια είναι όπως στην Ελλάδα."

EICMA 2009 Moto Guzzi V7 Clubman Racer

Ωωωωχ..........

http://www.bikeexif.com/moto-guzzi-v7-clubman-racer

Ωωωωχ............ τιποτα αλλο δε λεω...

Harley Davidson και άλλες ασθένειες

Πηρα βολτα το Sportster το Σ/Κ. Μια μικρη.

65 αλογα? Με τιποτα, φαινοταν αρκετα παραπανω. Τα 55 μιλια που εδειξε το κοντερ μου φανηκαν χαλαρα 140 χλμ.

Κραδασμοι τρελοι. Θεση οδηγησης καλυτερη απ οσο περιμενα, οχι τοσο ξαπλα.

Αναρτησεις; Δεν ξερω, δεν εχει. Ανυπαρκτες.

Βαρυ, πολυ. Το γκαζι στο συγκεκριμενο ηταν τυπου ον-οφφ, δεν εχει λιγο γκαζι, εχει ή ολο ή καθολου. Σαζμαν θετικο αλλα με πολυ θορυβο. Μηχανακι του 70.

Απολαυσα βολτα, εννοειται.

Παιρνω μετα απο λιγο το 13.Στο πρωτο φρεναρισμα παραλιγο να φυγω πανω απ το τιμονι. Συνηθισμενος απ το Χαρλευ τα φρενα του 13 μου φαινονται τρελα, το γκαζι ασυλληπτο (εχει περιπου τα διπλα αλογα του Χαρλευ). Στριβει πανω σε κερμα (μη φωναζετε, ΜΕΤΑ το Χαρλευ ειναι οι εντυπωσεις - μετα το FZ1 μου ειχε φανει τσοπερ.)

Αποτελεσμα; Μια βολτα με το 13, πολυ μικρη. 170-180 στις ευθειες. Στις στροφες να πηγαινω οσο μπορω με το κτηνος, και ξανα παρτα. Ο αερας με κοπαναει αλυπητα, κατεβαινω απ το 13 κι εχει γυρισει το ματι μου κανονικα.

Βολτα εκανα; Ποιο ηταν η βολτα; Το Χαρλευ ή αυτη;

Το μειονεκτημα του 13, ειναι οτι σε μπριζωνει για ενα τροπο οδηγησης που αν πας να τον ακολουθησεις σε ζοριζει ασχημα. Οχι δε θελω σπορ χιλιαρι, γιατι θα μπω χειροτερα στην πριζα, καθε αλλο. Το 13 με συγκρατει να μην κανω μλκιες. Τουλαχιστον οχι χοντρες και οχι συχνα.

Και ξανα το ερωτημα.Ποια ηταν η βολτα με ολη τη σημασια της λεξης;

Το 13 ή το Χαρλευ;

Oregon

Έψαχνα για αρκετη ωρα για να βρω καποιο ηχητικο δειγμα σε βιντεο ή κατι αλλο.

Τους Oregon τους ειχα συναντήσει σε ενα απο κεινα τα πολυωρα ψαξιματα σε δισκαδικα. Εκεινη η εποχη ηταν παραδεισος. Ανοιγαμε 2 μπυρες με το Μανωλη, τον ιδιοκτητη και βαζαμε στο πικαπ οτι φαινοταν ενδιαφερον. Οτι μ αρεσε το βαζαμε στην ακρη και το χρωστουσα επ' απειρον. Οτι λεφτα ειχα στα βινυλια πηγαινανε.

Εκει λοιπον ακουσα και πρωτη φορα Oregon χωρις να ξερω οτι αναμεσα τους ήταν ο 'πολυς' Colin Walcott. Σιταρ, ομποε, ακουστικες κιθαρες, σαξοφωνο, κοντραμπασο, βιολοντσελο, πραγματικα αναριθμητα στη συνθεση τους σχηματα στο τι χρησιμοποιουσαν.

Ξεκινησαν το 60 απο δυο φοιτητες του Oregon τους Ralph Towner και Glenn Moore με επιρροες απο Bill Evans μεχρι βραζιλιανικη μουσικη. Με τεραστιες σπουδες διπλα σε μεγαλους οπως ο Dexter Gordon. Oταν ηρθε μαζι τους ο Walcott που επαιζε απο ταμπλα μεχρι σιταρ αρχισε να δενει το πραγμα. Επαιζαν 10 χρονια μαζι, με πειραματισμους ατελειωτους μεχρι που εκαναν το ντεμπουτο τους το 71. Οι διακρισεις ακολουθουσαν η μια την αλλη, ενα αλμπουμ τους μπηκε στα 100 καλυτερα Jazz albums.

Το 84 ο Walcott σκοτωνεται σε τροχαιο ατυχημα. Η συνθεση αλλαζει με την προσθηκη εκπληκτικων κρουστων του Ινδου Trilok Gutru.

Η μουσικη τους ειναι οπως και τ' ονομα τους εξαιρετικα απλη. Καμια σχεση με την τζαζ που γινεται ανυποφορη μετα τα πρωτα 5 λεπτα. Απιστευτα λυρικος και δεμενος ηχος. Βρηκα ενα οχι ιδιαιτερα αντιπροσωπευτικο δειγμα τους, εχουν γραψει αρκετα καλυτερα, αλλα δινει μια καλη γευση...

Flash (not Gordon)

Aπο καιρο σε καιρο τρωγω κατι τρελλα κολληματα.

Το κακο ειναι οτι σπανια ειναι παροδικα, με πιανει και τα συνεχιζω. Επαιζα χθες λιγο κιθαρα,

μπυριτσα και μου καρφωθηκε.

Μπασο ειχα προσπαθησει να μαθω, εμαθα λιγο, δεν τρελλαθηκα. Πνευστα μπα, δεν ειμαι του φυσηματος. Οσα εχουν δοξαρι, δλδ λυρες, βιολια κτλ δεν τρελλαινομαι, περα απ το τσελο. Επισης σκεφτομουν για κατι που δεν θα επαιζα παλι ροκ-μπλουζ κτλ, γι' αυτα η Charvell φυσαει.

Σιταρ.

Τσααααααααακ φλασια. Βαζω να παιζουν πισω κατι ινδικα τζαζ αυτοσχεδιαστικα γμσε τα. Ψαχνω ψαχνω. Γυρω στα 300-600 γιουρα για ενα καλο μαθητικο σιταρ. Οι χορδες περνανε κατω απ τα ταστα. Τι λες ρε φιλε. Τα ταστα ειναι κινουμενα.

λεω θα μας τρελλανεις; και πως κουρδιζω? Το κουρδισμα λεει ο καλλιτεχνης εξαρταται απο την παραδοση σου, τη σχολη σου, την προτιμηση σου και το προσωπικο σου στυλ. Καταλαβα, τα μισα ξεκουρδιστα ειναι.

Αρχιζω και θυμαμαι και κατι κομματακια Miles Davis, Colin Walcott κτλ που παιζανε με κατι μυστηριους με σιταρ μεσα. Κινουμενα ταστα ε? Το θεμα σ' αυτα τα οργανα ειναι οτι δεν παιζεις 'κομματια'. Κανεις αυτοσχεδιασμο, Improvisation που λενε.

Το εντελως αντιθετο απ τα καρφωμενα 12μετρακια μου. Εκει ισχυει και το ρητο οτι η τζαζ ειναι σαν τον αυνανισμο. Μονο αυτος που παιζει τη βρισκει. Για να το σκεφτουμε λιγο ομως. Αυτος που παιζει δεν παιζει κατι mainstream και ευπεπτο για να σ' αρεσει εσενα που ακους, αυτος παιζει τα σωψυχα του. Μπορει να του βγει μια μλκια, μπορει να του βγει καλουτσικο, μπορει να του βγει γμω. Οτι και να βγει δεν μπορει να το ξαναπαιξει, σας το υπογραφω. Της στιγμης ειν' αυτα. Ρωτηστε 10 κιθαριστες και θα σας πουν οτι καποτε παιξανε ενα #$ τα σολα που αναθεμα και θυμουνται τι ητανε.

Συνεχιζεται (;)