Featherbed

Ένα απ' τα πιο διάσημα πλαίσια. Tο Norton Manx ήταν μια από τις καλύτερες racing μοτοσυκλετες ιδιωτών μεταξύ 1947-1962 και η σχεδίαση του πλαισίου του χρησιμοποιήθηκε και σε μοντέλα δρόμου όπως το Dominator, Manxman και Atlas. 

Στα 50s και τα 60s αυτό το πλαίσιο ήταν η πρώτη επιλογή αντικατάστασης ενός πλαισίου που ήταν βαρύ ή είχε ελαστικότητες. Έτσι το πλαίσιο Featherbed απέκτησε πολλές ενδιαφέρουσες μεταμοσχεύσεις μοτέρ. Εκτός όμως τα διάσημα Triton (Triumph + Norton), Norvin (Norton + Vincent), NorBSA (ε...) υπήρχαν και υβρίδια με Ariel, Velocette, Harley, Indian...  

Πάμε λοιπόν ένα ταξιδάκι πίσω στο χρόνο...

Norton Manx 1954

Norvin - 1000άρι Vincent μοτέρ σε Featherbed πλαίσιο

Triton βασισμένο σε Bonneville

Trident based Triton

Tri2ton φτιαγμένο από τον Pete Andrews με δυο 650άρια racing Bonneville μοτέρ που το ανεβάζει στα 1300cc... μάλλον άνευ λόγου.

Αγαπημένη μου: NorBSA

Manx Superior. Το Superior εχει σκελετό Manx και μοτέρ Brough Superior 

NorAJS με twin 1000cc μοτέρ

'Matchton' δηλαδή Norton featherbed με Matchless μοτέρ.

Νorvello ή Norcette, Norton πλαίσιο Velocette μοτέρ, το συγκεκριμένο στη φωτογραφία έχει μοτέρ Venom. Δεν υπήρχε λόγος μια και τα Velocette είχαν εκπληκτικά πλαίσια αλλά όπως λένε πολλοί μετά από στούκα συνήθως... ε...

Norfield. Norton με 750άρι παράλληλο δικύλινδρο Interceptor της Royal Enfield. 

Πάμε στη Noriel. Από τα πιο αγαπημένα μου builds κι ας είναι λίγο προς το τουριστικό. Συνήθως με 4κύλινδρο χιλιάρι μοτέρ.

Κι όμως γίνεται. Norton + Indian = Nordian.

Norley ή Harton. Προτιμότερα τα μοτέρ Sportster. Ακόμα και σήμερα υπάρχουν έτοιμες Harton προς πώληση.

Πάρτε και μια Norley 1200 CR Special για να παμε στα σκληρά αφού την παλέψατε μέχρι εδώ...

Νorbuell

Laverton

Norcati (σχετικά σπάνιο)

Νortilia (seriously?)

Mε μοτέρ Virago

Mε 750 Four

Suzuki (1100 GSX? )

Husky 600 μονοκύλινδρο! (αυτό θα ψόφαγα να το οδηγήσω...)
Υποθέτω... Huskton? Norvarna?

Kαι υπάρχουν πολλές ακόμα... με κινητήρες αυτοκινήτων Hillman μέχρι Kawasaki 750 Mach...

Όταν οι καστομάδες γράφουν ιστορία... long live the featherbed! 

(πηγή http://egli-vincent.net/2013/12/30/variations-on-a-featherbed/)

Cafe Racer

Με τα cafe racer οταν ξεκινησαν (προφερονται caff - racer, οχι καφέδες) κυνηγουσαν ολοι το ton-up γι' αυτο και ακουγονται τοσα ton-up clubs

Το τον-απ ηταν απλα το να σπασεις το φραγμα των 100 μιλιων πανω στη μοτο, πηγαινοντας απο το ενα 'καφε' της εθνικης οδου στο επομενο. Τοτε γινοταν και το λεγομενο record-racing.


Επαιζε ενα τραγουδι στο τζουκμποξ κι επρεπε να προλαβεις με την εισαγωγη του κομματιου να φυγεις σφαιρα, να πας σ ενα προκαθορισμενο σημειο και να γυρισεις πισω πριν τελειωσει το τραγουδι. Δεδομενου οτι τοτε επαιζαν πολυ κομματια οπως του Eddie Cochran που ηταν διλεπτα κι επρεπε να κανεις 3 μιλια μεσα σε κινηση στα δυο λεπτα...... επεφτε ζορι... μερικες απο τις διαδρομες σε συνδυασμο με το κομματι που ακουγοταν ηταν παρα πολυ δυσκολες....


Και φανταστειτε...γουωκμαν δεν παιζει βεβαια... ανεβαινει το τυπακι στο Νορτον, καρυδωνει το γκαζι, ακουγεται η μελωδια απο τη μοτορα και μεσα στο κεφαλι σου να παιζει με ακριβεια βινυλιου ο Κοχραν και να προσπαθεις να τον προλαβεις.......
 

Eννοειται οτι οι μοντες εδιναν κι επαιρναν. Τα παντα ξηλωνονταν απ τα μηχανακια με σκοπο να εχουν καλυτερη συμπεριφορα στο δρομο. Στενα κλιπον, μικρα φερινγκ, μακροστενο τεποζιτο, αυτα τα μοτερ δεν ειχαν καμια σχεση με τις νορμαλ εκδοσεις.

Το πιο γνωστο μηχανακι της εποχης ηταν το Triton που ηταν μοτερ απο Τραιομφ σε πλαισιο Norton Featherbed που το εκανε το απολυτο οπλο... Triumph + Norton = Triton...

To τιμονι εφευγε και στη θεση του μπαινανε κλιπον τα οποια βιδωνανε κατευθειαν πανω στο πηρουνι τοσο για καλυτερο ελεγχο οσο και αεροδυναμικη σε συνδυασμο με τα μικρα φερινγκ. Τα τεποζιτα ηταν μεγαλα, αλουμινενια και χειροποιητα και συχνα ηταν χωρις κανενα βαψιμο. Τα παταρακια ηταν ψηλα, με rear-sets για να μη βρισκουν ευκολα στις στροφες. Αν υπηρχε καποιο βαψιμο, τοσο για τους Rockers οσο και τους Ton Up Boys τοτε ήταν κατι καθαρα αγωνιστικο οπως κιτρινο, μπλε, ή ασημί / χρωμιο.


Το 60 αλλαξαν παρα πολλα και πολλοι στραφηκαν στα αυτοκινητα... Τελος του 60 και αρχες του 70 ομως οι ευρωπαιοι αρχισαν να δεχονται την επιθεση των γιαπωνεζων με το Ζ9 και το CB750... Οι Αγγλοι κατασκευαστες χωρις να εχουν τιποτα να δειξουν εριχναν ξανα και ξανα το ιδιο μοντελο στην αγορα... μεχρι που εσβησαν.