2014 MRCG prizes

Φτάνει στο τέλος η χρονιά σε λίγες μέρες και το Motorcycle Restoring & Customizing κλείνει περίπου 8 μήνες ζωής. Σ' αυτούς τους 8 μήνες μαζεύτηκαν 5500+ μέλη, ανέβηκαν άπειρα μηχανακια, εγιναν τρελες κοντρες, γελιο, αναλυσεις και οτι αλλο μπορει να φανταστει κανεις. Και φυσικα δεν τα προλαβαινω ολα, αλλα οσα προλαβα τα κρατησα προκειμενου να δωσω τα βραβεια στο τελος της χρονιας.

Εχω σβησει προφανως ονοματα απο τα ποστ για να μην προσβληθει κανεις αν και σκοπος ειναι το χιουμορ και τιποτα αλλο - αν παρολα αυτα προσβληθει καποιος απο κατι μου το λεει και το σβηνω.

Παμε;

Το βραβείο 'Μοιράζω Γνώση' κερδίζει ο Haris Tsompanos

Βραβείο καλύτερης μηχανολογικής ανάλυσης στον Τάσο Ανανιάδη

Βραβείο καλύτερης περιγραφής μοτοσυκλέτας στον Μανώλη Χατζικιρλή. Αφήνω το όνομα μήπως και μάθουμε ποτέ τι ήταν. Έπεσαν κορμιά στα σχόλια και άκρη δεν βγήκε. Καλα το 8 Μπουση. Το οκταπους πες εξατμιση. Το ΠΟΛ;

Βραβείο 'Βρείτε μου μηχανάκι - δεν σας πιέζω' στο Μπάμπη.

Ολοι έχουμε μοτοσυκλετες στα σαλονια, κατω απ τα γραφεια, στο κρεβατι, κτλ. Ομως η φωτο ελληνικου πιο καλτ συνεργειου εβερ παιρνει ξεκουραστα η παρακάτω.

Και παμε σε μια καυτη κατηγορια. Καλοπροαιρετα σχολια. Το βραβείο καλοπροαίρετου σχολίου είχε τρελές υποψηφιότητες, ο Γιάννης Λεωνταρίδης όμως έκανε κίνηση ματ και πηρε ευκολα τη νικη.

Βραβείο 'Άμεσης λύσης στα προβλήματα σας', Spyros Eledin

Βραβείο 'είμαστε άρρωστοι με τα μηχανάκια' στους παρακάτω κυρίους

Το οποιο φυσικα δεν φαινεται τιποτα τρομερο μεχρι να σκεφτειτε οτι αυτη η συζήτηση έγινε στις 3 τα ξημερώματα. Στις 3 τα ξημερωματα καποιος ηθελε μακαρονοτο ρουλεμαν για DT και βρέθηκε άνθρωπος να του απαντησει. I rest my case.

Βραβείο 'προβλεπω το μέλλον χωρίς προκατάληψη στο Χρήστο.

Αναφερόμενος προφανώς στο H2R

Βραβείο 'έχω το καλύτερο username για να δίνω συμβουλές - εμπιστευτείτε με'

Βραβείο ''οι γερμανοί το χουν χοντρό''

Βραβείο καλύτερης κατ' ιδίαν συζήτησης που είχα με μέλος μεσω π.μ. μπροστά με διαφορά Χρήστος Κωστάκης

Έχω συναντήσει αρκετούς από την ομάδα από κοντά. Έχω δει ΤΤR600 να έρχεται σούζα και τη σαγιονάρα να βαράει φλαπ-φλαπ πιο δυνατα απ το μπουρι, μεχρι μουσατο με τατου μεχρι και μεσα στο ρουθουνι. Ομως την Καλύτερη Εντύπωση Μέλους και δικαιως αυτος που θα διαλεγα να αντιπροσωπευει την ομαδα παντου, Σωτηρης Καρατζας.

ΥΓ - το πουρο ειναι σβηστο, ειναι για να πουλαει μουρη στους μπατσους να μην τον γραφουνε.

Βραβείο Γιάννη, τιμής ένεκεν στα παρακάτω ανώνυμα σχόλια:

''Το αν βάλεις δίπλα δίπλα ένα γιαπωνέζικο και ένα ιταλικό και τα δουλέψεις στατικά στο κόφτη περιμένωντας να δείς ποιό θα σπάσει πρώτο, οκ πρώτο πιθανότατα θα σπάσει το ιταλικό, αλλά γι αυτή την δουλειά νομίζεις ότι ο κόσμος αγοράζει μηχανάκια?''

''αδιαφορώ αν ο ντούκος μου είναι μηχανολογικό σκουπίδι.''

''ειναι γνωστό ότι τα  Ι4 είναι μηχανολογικά κατώτερα''

 Βραβείο καλύτερης ιστορίας που έχει δημοσιευτεί, Tasos Pap & Reinmeister. 

H ιστορία του Τάσου είναι εδώ

http://stoma-tou-lykou.blogspot.gr/2014/10/h.html

Και παραθέτω και την ιστορία του Reinmeister που έχω κρατήσει φυσικά:

"δεν εχει να κανει με φτιαξιματα,αλογα,μοστρες ριστορινγκ κλπ,...ειναι μια καθημερινη προσωπικη ιστορια με εναν γιαπωνεζο...

στην μοτοσυκλετιστικη μου καριερα εχω αλλαξει καμια 50αρια περιπου μηχανακια...αλλα καλα,αλλα μετρια...καποια απ αυτα με εντυπωσιασαν,καποια μου περασαν αδιαφορα,καποια με εκνευρισαν,καποια τα χαρηκα...

περαν ομως αυτων των συνηθων κι εκλογικευμενων συναισθηματων που ειναι εκ των ων ουκ ανευ οταν κατεχεις και χρησιμοποιεις κατι, "δεσιμο" δεν υπηρξε ποτε με κανενα απο αυτα...

ανεκαθεν ημουν και ειμαι της αποψης οτι τα συναισθηματα αγαπης και στοργης ειναι για τους ανθρωπους και ειδικα τα ζωα μια και ελαχιστοι πλεον ανθρωποι,κατ εμε, αξιζουν οποιοδηποτε ανιδιοτελες δωσιμο μερους ψυχης...

καποια στιγμη,πριν καμια 10ετια περιπου οι συνθηκες με "αναγκασαν" να παρω ενα cb-1...ειχα στην κατοχη μου ενα nsr 250 gull arm το οποιο το ειχα αγορασει γυρω στις 900.000(δραχμες για τους νεους) με το σκεπτικο να το μεταπωλησω γυρω στο 1.200.000...κανει ενα φουντο η αγορα και για να προλαβω την χασουρα το κανω ανταλλαγη κακην κακως με το cb-1 και μετρητα...

σε καλη εξωτερικη κατασταση με 150.000 χλμ...παντελως αδιαφορη αισθηση μια και αγοραστηκε αναγκαστικα...

το σκεπτικο ηταν να κρατηθει για λιγο καιρο μεχρι να παρω ξανα "αληθινο" μηχανακι (supersport στα τοτε ματια μου) οποτε και να παρει την αγουσα...

κατεληξε να γινει το μουλαρι μου,το γαιδουρι μου,το κυριλε μου,το φουρκονι μου,η γκομενοπαγιδα μου...
ολα σε ενα σαν τα σαμπουαν που παιρνουν τα θηλυκα και παραμυθιαζονται οτι θα κανουν το μαλλι της σιντυ κροφορντ...

αγοραστηκαν παραλληλα αλλες μηχανες (gsxr 750,fazer 600,cbr 600)...o σιμπικουλας ομως εκει...

εξακολουθουσε να κρατιεται με νυχια και με δοντια στην ζωη παρα τις ακαρπες προσπαθειες ,δικες μου και τριτων, να αφησει τον ματαιο τουτο κοσμο...

δεν ζεσταινα ποτε,δεν αλλαζα λαδια ποτε,δεν λαδωνα αλυσιδα ποτε...το πηγαινα τερμα γκαζι παντου,μονοκαβαλος,δικαβαλος,τρικαβαλος...το πηγαινα λιμανακια και το εστιβα,το πηγαινα σουνιο,το ελιωνα στην σουζα...με τρακαραν δυο τρεις φορες,μου το εριξαν απο το σταντ αλλες τοσες...γδαρθηκε,ραγισε καπακια,τρυπισε τεποζιτα αλλα εκει..."δακρυζε" απο παντου αλλα το μπουρδελο δεν ελεγε να πεθανει...το πλακωνα στους στοκους, του ριχνα λιγο σπρευ και αυτο εκει...υπηρετουσε καλυτερα και απο το πιο πιστο σκυλι

καποια στιγμη πριν δυο περιπου χρονια,εφτασε τα 340.000 χλμ και το πεταξα σε μιαν ακρη...μην στραβωνετε οι ευαισθητοι...τα παμε και πιο πανω...σιδερα αψυχα ειναι κι εγω ο ιπποτης που υπεραμυνεται της λογικης αυτης...

για λιγο καιρο,πεταμενο ως ηταν,εβγαλε απο μεσα του τα εναπομειναντα ζουμια ζωης κι αρχισε να σκουριαζει και γεμιζει σκονες...

η ζωη συνεχιζεται ομως και καποιες φορες ο παραπανω ιπποτης του φορτιζε την μπαταρια και το εκανε μουλαρι για να μην στεναχωρησει τα "καλα" του μηχανακια...

ενα βραδυ περισυ τον σεπτεμβρη,εχοντας σε τευχη το hayabusa και οντας μες το γρασο και τα λαδια,ερχεται ο τερας και μου λεει "ρε μαστρογιε...αυτο το ρημαδι το cb δουλευει?"

"πρεπει" λεει ο μαστρογιος..."γιατι?"
"να φορτωσω την μανα σου και να παμε για κατι ψωνια στο κεντρο που θελει"

παει ο ιπποτης,σκαβει στα σκουπιδια και βρισκει τα κλειδια του ημιθανους υπηρετη του...

παταει την μιζα,ακουγονται κατι κλαματα απο το ολο μηχανολογικο αχταρμα και παιρνει μπρος το ερειπιο...

οπως ειναι κρυο του χωνει μια καλη γκαζια στις 10.000 μπας και κρατησει ρελαντι και λεει "παρτο" συνεχιζοντας να περιποιειται το λατρεμενο του μωρο (hayabusa)...

φευγουν οι δικοι και δεν περνανε 5 λεπτα οταν χτυπαει το τηλεφωνο του ιπποτη...

ακουει ο ιπποτης την φωνη του πατερα του ,οπως δεν την εχει ξανακουσει ποτε να του λεει "ελα σε παρακαλω στο .... μας τρακαρε ενας και η μητερα σου δεν ειναι καλα...

καβαλαει ο ιπποτης το fmx του και παει χωρις αυριο στο σημειο του συμβαν...

βλεπει κοσμο ,λαδια ,βενζινες, τον πατερα του στα γονατα κρατωντας τα πλευρα του και την μανα του ανασκελα στην ασφαλτο με ενα προσωπο που δεν φαινοταν απο τα αιματα...

ευτυχως η εικονα ηταν παραπλανητικη και η ζημια στους γονεις δεν ηταν τοσο τραγικη οσο φαινοταν...φευγει το νοσοκομειακο,φευγει και ο ιπποτης μετα την καταθεση στους αστυνομικους τρεχοντας σαν παλαβος για το νοσοκομειο...

μετα απο 7-8 ωρες γυρναει ολη η οικογενεια στο σπιτι κανοντας τον σταυρο της που απεφευχθησαν τα χειροτερα και την γλιτωσε...

κατα τις 3 το πρωι ηρεμος ο ιπποτης κανοντας το τσιγαρο του και χαλαρωνοντας,θυμαται ξαφνικα οτι σε ολο το σκηνικο ειχα παρει μερος και το ρημαδι το cb...

σηκωνεται ,αναβει δευτερο τσιγαρο και παει με τα ποδια στο σημειο του συμβαντος ...

αναμεσα στα λαδια ,τις βενζινες ,τα καγκελα του πεζοδρομιου που στραβωσαν ,το πριονιδι που ειχε πεσει απο καποιους χριστιανους,βλεπει τον υπηρετη του πεταμενο σε μια γωνια...

πεσμενο στο αριστερο πλαι,με το δεξι μερος του καρτερ διαλυμενο,τα πηνια μισα εξω μισα μεσα,τα οργανα σπασμενα 20 ποντους πιο κει και συνδεδεμενα με το υπολοιπο μηχανακι μονο με την πλεξουδα,το τεποζιτο βουλιαγμενο ,το ψυγειο μπασμενο μεσα,τα μαρσπιε διαλυμενα η μανετα του φρενου κομματια,το τιμονι στραβο και ολα του τα λαδια χυμενα...ενα ρημαδι....

ο ιπποτης της αδιαφοριας για τα σιδερα, μετα μεγαλης του εκπληξης πιανει τον εαυτο του να εχει συγκινηθει και να κοιταει τα σιδερα στα "ματια" και να εχει αρχισει να τους μιλαει μεσα στο κεφαλι του...

"α ρε μπουρδελο...πεθανες τελικα...εφαγες ολο το μπαμ εσυ,γλιτωνοντας τους δικους μου...ακομη και στο κυκνειο ασμα σου υπηρετης εμεινες...

ταραγμενος ο ιπποτης παει και σηκωνει το ρημαδι αποφασισμενος να το παει σπιτι του ακομη κι αν χρειαστει να το κουβαλησει στην πλατη...

το στηνει στο σταντ ,του βαζει τα οργανα στην θεση τους και καθεται πανω του για τελευταια φορα πριν το κουβαλησει στο νεκροταφειο...η ματια του πεφτει πανω στον διακοπτη και βλεπει τα κλειδια...

χωρις να σκεφτει καθολου πιανει το κλειδι και το γυριζει στο ον...τρεμοντας παταει το κουμπι της μιζας...

ακουει εναν ανατριχιαστικο θορυβο και ο υπηρετης για ακομη μια φορα παιρνει μπροστα...βουρκωμενος ο ιπποτης βλεπει τα σπασμενα πηνια να γυρνανε κοπανωντας στα σπασμενα καρτερ και παταει πρωτη στο σασμαν...

και ο υπηρετης ,χωρις σταλα υγρων μεσα του,βογκωντας και τριζοντας τον παει για μια ακομη φορα στο σπιτι του...

ο ιπποτης μετα απο αυτο το συμβαν ,αποφασισε να κρατησει τον γερο υπηρετη του, να τον κανει κυριολεκτικα οπως βγηκε απο το εργοστασιο ,οσο χρημα η χρονο και να χρειαστει κατι τετοιο και να τον κρατησει για ολη του την υπολοιπη ζωη,σε τελεια κατασταση,βγαζοντας τον που και που για μια ηρεμη βολτουλα να θυμαται τα νιατα του..."

Και για να κλείσουμε πάμε στο πιο δύσκολο. Βραβείο καλύτερης φωτό. Εδώ πέσανε κορμιά. Από deus & CRD μέχρι γκαραζάκια και custom δουλειές, από Αναγνωστοπούλου και Τσαμπουνάρη μέχρι Λίτσα και Adrenaline. 

Διάλεξα αυτήν εδώ.

Δεν εχει φιλτρα, intagram, custom σέλα και σκουφους. Δεν τα χρειάζεται. Ειναι δυο ανθρωποι που φροντιζουν αυτο που εχουν. Ο ενας τον αλλο, τη μοτοσυκλετα τους, οτι εχουν το φροντιζουν και το προσεχουν, κι αυτο κατα τη γνωμη μου αξιζει σεβασμο.

Και του χρόνου να στε καλά όλοι να δώσουμε τα επόμενα.

Α ναι. Και τι κερδισαν; Ε τι αλλο; Δωρεαν μπυρες πληρωμενες απο το γκρουπ στην επομενη μαζωξη στου Νικόλα! Καλη χρονιά!

Καυτός χειμώνας

Στο γνωστό 'στάβλο' που έχουμε φτιάξει με τους κ.κ. Λίτσα, Μιχαήλο, Κωστάκη, Xίο και άλλες δημοκρατικές δυνάμεις προστίθεται και νέο μέλος και ο χειμώνας προβλέπεται καυτός στα μοτοσυκλετιστικά. Το νέο μέλος της παρέας είναι αυτό εδώ.

To μοτέρ του υπάρχει κομπλέ και σκοπός είναι να γίνει κάπως έτσι...

Εντελώς συμπτωματικά το απεκτησε ο Χρήστος 'Συγκρατημένος' Κωστάκης πριν κλείσει βδομάδα από τότε που πήρα το Bultaco. Πως θ' ανεβαίνει κει πάνω μεγάλος άνθρωπος δεν ξέρω και ούτε θέλω να το κρίνω, με ξέρετε, ούτως ή αλλως και ν ανέβει του ρίχνω 3 άλογα με το Bultaco το 250 γιατί έψαξα κατευθείαν τα specs.

Οπότε έχουμε ένα YZ400 να στέκει.

Τώρα για το Bultaco...

Bρέθηκε μοτέρ από Frontera 250 κομπλε με το Bing καρμπ και τα ηλεκτρικά του (τα πλαίσια και τα μοτέρ τότε ήταν φτιαγμένα να 'κουμπώνουν' όλα σε όλα, Frontera 250 και 370 άλλαζαν μόνο στο μοτέρ) μαζί με μπροστινό μαμά κομπλέ που τα περιμένουμε από Δευτέρα για να αρχίσουν τα όργια.

Μιλώντας με τον Θάνο το Φελούκα απ' το ΜΟΤΟ ήδη φαντασιωνόμαστε ένα old school MX shootout συγκριτικό με Δημήτρη Κεραμιδά rider και Κουτσογιάννη στη φωτογράφιση, να γίνει ο χαμός με τα πριόνια! Θα μιλάμε για φωτό να τυπωθούν αφίσα, YZ400 vs Bultaco Frontera και το Castrol να φτάνει στο θεό.

Για παρεάκι μπορούμε να χουμε και το ανακατασκευασμένο τέλεια CR125 '89 του φίλου μου του Γιάννη...

Ταυτοχρονα με τα πριονια συνεχίζουμε αυτο εδω το τρακτεράκι

ενώ περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους μια πάπια και αυτά τα δυο μικρά

Για να δούμε μέχρι την άνοιξη τι θα καταφέρουμε...

Καλημέρα σε όλους

Friends with the same mental disorder. Priceless.

Απ' τα καλύτερα internet memes που έχω δει ποτέ.

Ευτυχώς έχω βρει κάμποσους.

Την Παρασκευή το βράδυ επισκέφτηκα με το φίλο Μιχαήλο την υπόγα του Σπύρου του Λίτσα.

Να παμε να φαμε πανω στο σπιτι; Να παμε να πιουμε ποτο; Να παμε να ξεκουραστειτε;

Μπα.

Σιγα μην ξεκολλούσαμε απ' την υπόγα... Αυτό το XRάκι το ερωτεύτηκα, δεν ξεκολλούσα. Είναι απίστευτα όμορφα από κοντά και η αίσθηση του στην οδήγηση είναι σαν factory made.

Παρ όλα αυτά, ο Σπύρος ως γνήσιος motorpsycho μας δείχνει. Εδώ θέλω να διορθώσω λίγο αυτή τη λεπτομέρεια... κι εδώ... κι αυτό εδώ θα το φέρω λίγο αλλιώς... Όταν στα λέει τα βλέπεις, πριν όχι.

Και οι πειραματισμοί και τα κόλπα δίνουν και παίρνουν. 

Το συγκεκριμένο παπί πρέπει να το δεις για να το πιστέψεις. Ανθρακόνημα, εξάτμιση Lefas...

Αρχίζουμε και στήνουμε σκηνικό. Είπαμε δεν κουνάμε από κει. Ε, εκτός μια μικρή νυχτερινή βόλτα με το XR, το Dax και το Africa. Αυτό το Dax είναι μαγεία. 100αράκι ξερό.

Στήνουμε λοιπόν, στη μέση τραπεζάκι με σπιτικους μεζέδες από τη Δήμητρα (άπαιχτοι και άπαιχτη!) και μπύρες και γύρω γύρω...

Και παρ' όλη την κούραση του ταξιδιού δεν ξεκολλάμε. Και πως έγινε αυτό και πως εγινε εκεινο. Τα number plates του σκράμπλερ, το πλαισιο του Guzzi, η σέλα του XR, το ανθρακόνημα στο παπί...

Πήγε αργά...

Είπαμε... priceless. Σ' ευχαριστώ ρε φίλε που έχεις την ίδια τρέλα, τίποτ' άλλο.

8χρονα

Για όσους δεν ήρθατε και θέλετε να μάθετε πως ήταν η μάζωξη του Motorcycle Restoring & Customizing... 8 χρονα.

Δε μπορώ να το πω αλλιώς.

Βλέπω το Γιάννη τον Εφραιμίδη, που έχει έρθει με το πανέμορφο Guzzi του, τον 'ζαμπονοκόφτη'. Τον ρωτάω αν αυτό είναι το πιο αγαπημένο του μηχανάκι, κάνει ένα 'α!' και ξεχειλίζει ο άνθρωπος, έχει σκάσει 20 χαμόγελα μαζεμένα, έχει τόσα να σου πει κι άλλα τόσα που νιώθει που δε μπορεί να μη συγκινηθείς

κι ο Δημήτρης ο Ιωάννου με το κουκλί το Μορίνι του να μου λέει συνωμοτικά 'άμα το θες πάρτο μια βολτα', και να τον βλέπεις να το καβαλάει και να λάμπει ολόκληρος, αυτό είναι κι άλλο δεν είναι,

ο Άλκης ο Τσιλιώτης μου βγάζει από μια τσάντα τρία περιοδικά και μου τα φέρνει δώρο, είναι τα τρία τέστ του XL185s μου και έχω μείνει για να το πω γαλλικά μαλάκας, και καθόμαστε και γελάμε κρατώντας τα περιοδικά λες και παίζουμε κάρτες υπερατού και ανταλλάζουμε τα διπλά μας


και να χέσω όσα ακούω για 'φιλίες απ' το ίντερνετ' κι επίπλαστα, αν είσαι εσύ επίπλαστος κι η εικόνα σου δεν είσαι εσύ, ναι είναι, αν έχεις να κάνεις με αληθινούς ανθρώπους που ποτέ δεν ντράπηκαν γι' αυτό που είναι μια χαρα φιλιες κανεις

βλέπω ανθρώπους πρώτη φορα κι είναι σα να τους ξέρω χρόνια, κι έχουν στηθεί πηγαδάκια, ιστορίες, χαβαλές...

βλέπω το DCB Lowbrow και το φανταστικό Γιαμαχάκι του και μιλάμε λες και ξανασυναντηθήκαμε μετά από καιρο

τελείες δε βάζω επίτηδες, το χετε καταλάβει ε; κόμματα και πολύ είναι

και βλέπω το φίλο μου το NickBMW που τον έχω δει δυο φορές στα χίλια χρόνια κι αυτές στα πεταχτά, και τον Βασίλη και τον Νικήτα και τον Herr Bandit που τους έχω δει μια φορά στα χίλια χρόνια κι είναι απ' τους καλύτερους μου φίλους, και το εννοώ και το καλύτερους και το φίλους

και πάει έτσι η βραδιά, η μουσική ξεχειλίζει, ο Νικόλας έχει ξεπατωθεί να εξυπηρετήσει τους πάντες (σ' ευχαριστώ πολύ ρε φίλε κι ετοιμάζουμε την επόμενη) και οι ιστορίες πάνε βροχή

'και μου λέει δε γίνεται φίλε, πρέπει ν ανοίγεις πότε πότε και τρίτη, θα σου μπουκώσει, κι εγώ πήγαινα στο Ωνάσσειο κι ανοίγω τρίτη στο ZZR και περνάει το Ωνάσειο ΒΖΟΥΑΑΑ και λεω ΘΑ ΠΑΩ ΓΛΥΦΑΔΑ'

'και πλακώνομαι και φορούσα γραβάτα και μ αρχίζει η γραβάτα κάτι μπάτσους, ΧΜΠΑΑΑΦ'

'και τον βλέπω κι έχει βάλει τρίτη και έχει έτοιμο το κωλοδάχτυλο'

'αλλά έλα που το χω γραναζώσει κοντό, δυο δόντια πίσω κι ένα μπρος σου λεω τωρα'

'και πλακωνομαι στα φρενα αλλα πουυυυ'

'αμα δεις το ταβάνι εκει που μου πεσε το οξυ... α ναι, το σημαδι εδω ειναι που με δαγκωσε ο σκυλος γιατι επεσε οξυ και στο σκυλο'

'και μου λεει ακολουθα με που δεν εχεις φωτα κι εχει χτυπησει κοφτες ο μαλακας'

και ποιον να γραψω και ποιον ν' αφησω

το R69 βάζει μπρος να φύγει και αφήνει ένα τέτοιο μπάσο στακάτο που τελειωνεις τη μπυρα με τη μια, και διπλα του το Ζ1 ουρλιάζει και βλέπεις και φεύγουν παρέα τα δυο τους, που θα το ξαναδεις αυτο ρε, ο ιαπωνας διπλωνει και ξεσκίζεται

σε λίγο το ακολουθεί το γαμάτο λευκό ΧΤ550 που διπλώνει μια, δυο, κραταμε ολοι την ανασα κοιτωντας την αναρτηση, ξαφνικη σιωπη, ωραιο παιξιμο στο γκάζι το ισιώνει, και νιωθεις απ ολους ενα 'ωωωω να σου.....'

ο Γιάννης θ ανεβει σε λίγο στο Γκούτσι του και θα φυγει μ ενα υπέροχο μελωδικο ηχο, και λες κι όλα βάφονται σέπια ρε φίλε, λες και τα παρασέρνει ολα το Guzzi μαζι του χρόοοονια πίσω...

γι' αυτο σου λεω, τι να βαλω μηχανακια φωτογραφίες; Για φίλους οχτάχρονους και αθεράπευτα ρομαντικούς είν' αυτά τα κόλπα

να είστε ολοι καλα

και τελείες δε βάζουμε

Kαλά Κοπέλια 5 & MRCG 1 - παραλειπόμενα

Τα οποία είναι πολλά.

Και θα μπαίνουν σε δόσεις.

Φυσικά ήταν αδύνατο σε ένα κάμπινγκ γεμάτο κάμπιες, γκουτσίστες, κουνούπια και εγκάθετους σαν τον Κωστάκη να μην υπάρχουν δολιοφθορές.

Με πρώτη και καλύτερη κάμπια τον βρωμογκουτσίστα τον Δετοράκη.

Κόψτε φάτσα και βγάλτε συμπέρασμα που λένε.

Ο οποίος συνωμότησε με αυτό το αθώο παιδί το Στέλιο, το γιο του Χρήστου του Κωστάκη. Το βλεπουμε και εδω οτι εμπλεξαν εναν αθωο στα βρωμικα σχεδια τους.

Εγώ στο μεταξυ κύριος με όλους και ανυποψίαστος.

Με το που έφυγα λοιπόν απ το μηχανάκι έβαλαν το βρώμικο σχέδιο τους σε εφαρμογή.

Και όταν γύρισα βρήκα τα αυτοκόλλητα στο μηχανάκι.

Και εδω δεν μπορω παρα να πω λιγα λογια για τον Κωστακη.

Ηρθε στο καμπινγκ. ΧΩΡΙΣ μηχανακι για κοντρα. Εμενε σε ξενοδοχειο αφενος γιατι το γερικο κορμι του δεν αντεχε τις κακουχιες, απ την αλλη δεν του γραψανε το καμπινγκ στο ΤΕΒΕ. Ερχοταν φρεσκοξυρισμενος, καθαρος, παρκαρε το 750, εκανε μια βολτα, δολιοφθορες παντου, ετρωγε σε μια ταβερνα παραπερα και ξανα στο ξενοδοχειο οσο εμεις κοιμομαστε στα χαλικια.

Το μεσημερι κοιμοταν παλι κανα 6ωρο και μετα εμφανιζοταν με το γυαλι μην τον χτυπαει η αντηλια.

Οχι τιποτα αλλο αλλα για να ξερουμε με ποιον εχουμε να κανουμε.


Τα αυτοκολλητα τα εβγαλα.

ΟΥΤΕ θα με δεις να ρχομαι Κωστάκη.

Eχει κι αλλα παραλειπομενα αλλα ενα ενα... 

Καλά Κοπέλια 5 & MRCG 1st Meeting - πρώτες εντυπώσεις

Μόλις γυρισα, και τι να πρωτογράψω. Υποθέτω θα ανέβουν πολλές φωτο και από όσους ήταν εκεί γιατί δεν πήρα παρά ελάχιστες.

Για να μεταφέρω το πνεύμα, σημειωσα στο μυαλο μου μερικες ατάκες:

'Παιδια δεν ξερω αν κανετε εδω τρολιες, αλλα μη μου βγαλετε κανενα καλωδιακι απ τη μηχανη γιατι μετα και να το ξαναβαλεις δεν παιρνει'

'Εσυ ποιο εχεις; Το αργο;'

'Το φαναρι σου; Δεν το ειδα. Δεν ξερω. Αλλα κοιτα ψηλα στο δεντρο. Μουχαχα.'

'Τι θα πει με αφησε το Τουονο; Απλα δεν παιρνει μπροστα γιατι χαλασε η μιζα. Δεν το λες με αφησε αυτο. Την αλλη φορα ναι μ αφησε, που εφταιγε η γιαπωνεζικη μπαταρια, τωρα απλα δεν παιρνει μπρος'.

'ελα να δεις που εχω πατησει το λαστιχο'

'Και πηγαινε ρε μλκ με ΟΓΔΟΝΤΑ. Με ΟΓΔΟΝΤΑ.'

'Γιάννη κούκλα το μηχανάκι ρε φιλε. Σε ποιο μοτέρ είσαι, τρίτο ή τέταρτο;'

'Καλά τι έχει βάλει αυτός στο μηχανάκι πάνω;'

'Ένα Guzzi! Ενα Gu- ένα Morini!'

'μα ελα να δεις που εχω πατησει το λαστιχο. Οχι πισω ρε, το μπροστα.'

'Και ειμαι με την πλατη στον καθρεφτη του ασανσερ και αγκαλια το μπεμβε. 4 ορόφους έβρισκε και ξήλωσε όλα τα πλαινα του ασανσερ μεχρι το ισόγειο.'


'Παιδιά τινος ειναι το Μορίνι;'
'Κατσε να πιεις μια ρακι'
(3 ρακες αργοτερα):
'Και τινος ειναι το Μορίνι;'
'Α δεν ξερουμε, μαλλον καποιου κει πέρα'.

'ΟΛΑ ΤΑ ΣΟΥΖΟΥΚΙ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΧΩΡΙΣ ΚΛΕΙΔΙΑ!  ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΜΑΣ ΠΙΑΝΟΥΝ ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ!'

Το τελευταιο λεγεται ουρλιάζοντας, κρατωντας τα κλειδια στο ενα χερι, εχοντας ημιτρελο υφος και γκαζωνοντας με το αλλο.

Οι δε συζητησεις μοτοσυκλετιστων για το στησιμο σκηνης ηταν απολαυση. Την ειχα αραξει ηδη και ακουγα απο γυρω γυρω:

'Μη μου την τραβας'
'Εσυ την τραβας. Αφου δε μπορεις να τη σηκώσεις άστην σε μένα'
'Οκ αλλά πρόσεχε πριν την καρφώσεις'
'Νατη βλεπεις; Κόλπο θέλει'.

Ολα αυτα περίπου 30 δευτερόλεπτα πριν τους κουκουλώσει η σκηνη.

Αυτή τη φορά για τη διαδρομή διάλεξα μια νορμάλ παρέα, όχι τους τρελους που παιρνω καθε φορα.

Φυσικα με το πιστο μου εξελάκι παλι

Μετα απο μερικες μικρες στασεις για καφε, ομελετα με πατατες, γεμιστους ανθους κολοκυθι, σπιτικά πιτάκια και ρακι φτάσαμε και στο κάμπινγκ.

Το οποιο αρχισε να γεμιζει με μηχανακια καθε ειδους! Οπου και να κοιταζες!

Δεν αποφύγαμε δυστυχως και μερικα παλια, βαρια, αργα μηχανακια που κατεφθασαν.

Σιγα σιγα ετοιμαζομαστε και για τα καλλιστεια και για το βραδινο live

Στα καλλιστεια ειχαμε 2 κατηγοριες, μια πριν το 2000 και μια απ το 2000 και μετά. Τα τρια πρωτα για το πριν το 2000 ήταν

1. CB750K7 του Χρήστου Κωστάκη για όσους ήθελαν μια ήρεμη, ταξιδιάρικη, ασφαλή επιλογή.
2. XL185s το δικό μου για όσους δεν τους τρόμαζε η αδρεναλίνη και οι αυξημένες ιπποδυνάμεις.
3. Moto Morini 350

Για τα μηχανάκια μετά το 2000 τα τρια πρωτα ήταν:

1. Ducati 1000
2. Moto Guzzi V7
3 Triumph Thruxton - Aprilia Tuono (ισοψηφία)

Eίναι καλό που το Τουόνο βγήκε μαζί με το Θράξτον για να το πηγαίνει το θράξτον παταράκι μια και έμεινε απο μιζα.

Το βράδυ ήταν το live με μια φανταστική μπάντα, με δυστυχως πολυ κακο ηχο μεσα στο μαγαζι, αν και αργοτερα τα πράγματα βελτιώθηκαν. Στα πλας του μαγαζιου οι δυο μινι ντισκομπάλες, τα αρκετα κοκκινα προβολάκια και η μπαρα για pole dancing στη μεση που παντα φτιαχνει ατμοσφαιρα.

Στο διάλλειμα που έκανε η μπαντα επιτεθήκαμε στους μουσικους, και με τον Δημητριάδη τον Δημήτρη στα ντραμς, το Νικο το Ροκά στο μπάσο και μένα που μου δώσανε μια Gibson Les Paul παίξαμε sharp dressed man, sunshine of your love και ολίγη από la grange.

Δεν βοήθησε το ότι το Sharp Dressed Man το έπαιξα φορώντας βερμούδα και μπετατζίδικη παντόφλα. Επισης δεν εχω φωτογραφιες καθολου απ' αυτο παρα μια θολουρα, αλλα φανταζομαι θ ανεβουν ακομα πολλες φωτο και απο πολλους!

Για μενα αξιζει αυτη του επομενου πρωινου. Καφεδάκι,την κουκλα μπροστα, πρωινό αεράκι και ξεφύλλισμα καινούριο ΜΟΤΟ.

Τhat's it and that's all, περιμενουμε φωτο κι απο αλλους.

Ευχαριστω πολυ οσους μας τιμησαν με την παρεα, ειδικη μνεια στον Νικολα με το Χασκυ του που οι φωτογραφιες του δεν μου βγηκαν καλες...

Και του χρόνου guys!