Bazooka Joe

Δεν μπορείς να μην το προσέξεις

Αυτό το τεράστιο, ξετσίπωτο μπουρί. Αυτή την πυροσωλήνα, αυτό το φλογοβόλο, όπως θες πες το.
Είχα την τύχη να το βρω μαμά, όπως είναι. Στις διαστάσεις του τις υπερμεγέθεις. Υπήρχε η σκέψη να
κοπεί, να σενιαριστεί, να νοικοκυρευτεί, να κοντύνει.

Αλλά όσο το βλέπω τόσο το συμπαθώ. Άσε που ειναι το μαμα. Που θα ξαναβρεις τετοιο μπαζουκα;

Επισης οπως μου ειπε ο φιλος μου ο Τασος ο Παπας αν θες κοτσάρεις και κανενα τρειλερ πισω χωρις να θες κοτσαδορο, ασε που ειναι και συστημα που μαλλον χρησιμευει στο να σε προστατεψει απ' το να φας καπάκι.

Λιγο το χεις;

Μάλλον το bazooka μένει λοιπόν. Και προχωράμε.

Ι want to be evil

που λέει κι η Eartha Kitt

Αυτό το μαύρο το κακό, αυτός ο χάρος, ή μάλλον ο Diablo Negro μ' 'εχει στοιχειώσει.

Είναι ένα μαύρο - κόκκινο Bultaco σωστά;

Αν όμως;

Αν το μαύρο δεν είναι απλά μαύρο;

Αν τα φτερά, τα καπάκια τα πλαινά, ο οδηγός της αλυσίδας, το number plate και άλλα μυστήρια γίνουν ανθρακόνημα από τον Nimateck Carbon που έχει το γαμάτο know-how από Radical Ducati;

Κι αν έπεφτε μετά στο ανθρακόνημα πάνω απλά ένα βερνίκι;

Κι αν έψηνα μετά και τον Vass Works να φτιάξει δυο παλιοπαταράκια κει πέρα και κανένα μυστήριο σετάκι λεβιεδάκια ή μανέτες;

Με hyper pro ας πούμε ελατήρια μέσα στο μαμά πιρουνάκι του κι ένα set Betor ή Marzocchi πίσω πάνω σ' ένα πούπουλο διχρονάκι;

Τότε θα κοιμόμουν το βράδυ;

ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΩ.

Πάμε για χοντρά, χοντρά κόλπα όπως καταλαβαίνετε...

Αίσθηση;

Κάτι που έχω γράψει άπειρες φορές και που δε θα βαρεθώ να γράφω είναι η περίφημη 'αίσθηση' στη μοτοσυκλέτα. Είπα πριν καιρό ότι το 750 έθαψε το 1300. Όχι γιατί είναι καλύτερο προφανώς. Αλλά επειδή σα σύνολο αισθήσεων και μνημών είναι ασύγκριτο. Θα σας δώσω όμως ένα διαφορετικό παράδειγμα.

Ας υποθέσουμε ότι έχετε ένα παλιό Maico, Montesa, Bultaco, Beta, διχρονάκι οφ δε παστ. Μόνο όποιος το χει κάνει θα με καταλάβει αλλά θα προσπαθήσω ούτως ή άλλως για την τιμή των όπλων. Ντάλα μεσημέρι έχετε κάνει φραπέ το διχρονόλαδο και μέσα. Έχετε ξεσκιστεί στις μανιβελιές, έχετε γίνει μουσκίδι και δώστου μέχρι να κακαρίσει. Ανεβαίνεις πάνω στη γαιδούρα, τσιμέντο οι αναρτήσεις και το ακους να κροταλίζει και να παίζει ολόκληρο, και το πας μαλακά και το πας χαμηλά, και περνάς τον κατσικόδρομο και μυρίζεις την καπνίλα και τη λαδίλα και χοροπηδάει η κατσίκα... κι εκεί που το νιώθεις να βραχνιάζει, εκεί που έχει βρει το σημείο G κατακούτελα, εκεί που το νιώθεις ότι λίγο θέλει ν' αρπάξει κι αν του το δώσεις θα γίνει τση πουτάνας, εκεί στο χωράφι, θα ξεσαλώσει η γαιδούρα και το κρατάς εκεί κι έχει φτάσει η τσίκνα στο θεό και δεν του δίνεις γιατί αν του δώσεις έχει φάει το μπροστινό φτερό στη μάπα στο μπαμ, το αφήνεις να τα πάρει μόνο του, έχει φτάσει τόσο στο αμήν που τα παίρνει μόνο του και δίνει και δίνει, λίγο και λίγο και του ανοίγεις το γκάζι μαλακά 'όπως τα παίρνει' για να γλυκάνεις τη λύσσα της και πετάει τον τροχό μπροστά πάνω, σηκώνεσαι και πιάνεις το τιμόνι στο στήθος και πέφτεις πάνω της και την ακούς και κακαρίζει που ξεσκίζεται και με το που ακουμπήσει ο μπροστά τροχός κάτω το πάμε πάλι, κι ακούγεται η γκαρίγκλα στο θεό, τρία χωριά πέρα, και η κάπνα έχει ανέβει στο Δία που την τραβάει τζούρες σαν τον Πατσίνο και δώστου μέχρι να τελειώσει η βετζίνα και μετά πάλι φραπέ, μέχρι που τα χέρια σου είναι μέσα στα βρωμόλαδα....

Και βλέπω το ηλεκτρικό ΚΤΜ το freeride που το συμπαθώ κιόλας, αθόρυβο και ήσυχο και με ομαλή ροπή και δεν κάνει και κιχ και διαβάζω ότι πάει γρήγορα και τις σκίζει σε χρόνους τις γαιδούρες.... ε και; Αφού για άλλο πράγμα μιλάμε.... Και θα έρθει καιρός που θα ψάχνουμε 'αισθήσεις' με το κυάλι. Το RD350 έφυγε και πάει. Οσοι το οδήγησαν το νιώσανε, όπως και το RG και άλλα πολλά. Όσοι το νιώσανε το νιώσανε, τέλος το παραμύθι. Και να το ξαναβγάλει η Γιαμάχα, ξεχάστε το, ούτε τσίκνα θα βρωμάς, ούτε.... άντε να χει κάνα επετειακό κιτρινάκι και ομαλή ροπή.... Εγώ ονειρεύομαι στρίγγλες, και δεν αλλάζει κουφάλες. Τέλος. Στρίγγλες δύστροπες και φονικές. Να γουστάρουμε.

Στα κόκκινα

Χτες έκατσα αργά να τα πούμε με την Ισπανίδα. Στο ίδιο δωμάτιο τα χουμε πει και με το 185 και με το 750 σε κομμάτια. Έπιασα την κιθάρα, και άρχισαμε να μιλάμε, αυτή με τα σίδερα κι εγώ με τα μπλουζ.

Tο βαλα και στο MRCG και μετά το κατέβασα. Κάτι δε μου πήγαινε. Δε μου βγαινε ο διάλογος. Το 750 και το 185 είχαν ακούσει από John Lee Hooker μέχρι Mayall, εδώ κάτι δεν κόλλαγε.

Ο Vass όταν την είχε δει μου χε πει αυτή δεν είναι για σαλόνια, αυτή είναι αγρίμι.

Άφησα την κιθάρα σε μια άκρη, πήγα για ύπνο, είχα ακόμα την εικόνα στο μυαλό μου, το πίσω διαλυμένο τρακτερωτό να σκάβει και τα πετάει όλα πίσω, να μπαίνει στο χώμα, το μισό μέσα το μισό έξω.

Τότε μου κατσε με τη μια. Το τζαμάρισμα που είχα κάνει με τον Ψηλό στο Six Feet in the Ground των Villa 21, μια αυθόρμητη διασκευή - cover - tribute - οπωσθεσπεστο. Έχει και bonus bineliki στην αρχή όπως όλα μας τα κομμάτια.

Σηκώθηκα με τη μια, την έστησα απέναντι και έπιασα την κιθάρα. Καθαρό ελληνικό πανκ.

Nα δεις την κουφάλα που το πιασε με τη μια. Τέτοια είσαι....; Καλά θα περάσουμε....

Six feet
six feet
six feet in the ground

Bultaco

Πάω την Κυριακή σε φαρμακείο. Ήθελα να τρίψω ζάντες, στο μεταξύ είχε τελειώσει και η καβάτζα τα ντεπόν. Ακολουθεί πραγματικός διάλογος.

- Καλημέρα
- Καλημέρα
- Θέλω δυο πακέτα βαμβάκι, μια πολύ σκληρή οδοντόβουρτσα κι ένα κουτί ντεπόν αναβράζοντα χιλιάρια.
- Μμμμάλιστα. Τι έχετε αν επιτρέπετε;
- Μπουλτάκο.
- Ορίστε;
- Μπουλτάκο.

Με κοιτάει ανήσυχα.

- Έχετε πόνο;
- Όχι ακόμα, αργότερα θα ρθει.

Μετά δε μου μίλησε. Είμαι σίγουρος ότι ρώτησε κανένα φίλο του γιατρό τι είναι το μπουλτάκο. Ευτυχώς δεν είναι σοβαρό, γιατί μια θεία μου πήγε η κακομοίρα από Μοντέσα.

Τhe Bultaco Chronicles part I - The Spanish Inquisition

Καλά αρχίσαμε. Θα μου πεις δεν το περίμενες; Σπάνια θα μου τύχει κάτι και να ναι νορμάλ. Τώρα θα με μάθω; Αλλά ας τα πάρουμε με τη σειρά.

Ξεκίνησα όπως έχω γράψει να φτιάχνω σιγά σιγά την Ισπανίδα. Bultaco 370 Frontera δώρο του Nικόλα.

Χρειαζόμουνα μοτέρ όπως ίσως θα πρόσεξε κάποιος ψείρας στην παραπάνω φωτογραφία.

Μοτέρ από 370 δεν βρήκα, βρήκα όμως από 250 Frontera απ' τον Αγγελο. Το πακετάρισε λοιπόν και μου το στειλε.

και για πολύ πολύ καιρό το Bultaco παρέμεινε στη φωλιά του μια και είχε προτεραιότητα η ανακατασκευή του CB750k.

Αλλά το 750 σχεδόν τέλειωσε, ζήτημα να θέλει 500 ώρες δουλειά ακόμα, χειμωνιάζει κιόλας, είπα να κάνω τις προετοιμασίες.

Το πρώτο που έκανα ήταν να διαβάσω τα πάντα που βρήκα. Βρήκα επίσης τα club που είχαν σχέση με Bultaco και άρχισα να μιλάω με μέλη και διαχειριστές και να κατεβάζω ότι πηγές μου έδιναν. Μέχρι που έφτασα και στους γκουρού. Βρήκα και τον Gilles Escuyer που είναι απίστευτος στα Bultaco. Καθηγητής πανεπιστημίου στη Γαλλία με ένα σωρό Bultaco κι άλλα τόσα ανταλλακτικά. Έχοντας βοήθεια από αυτόν και από τον Tim Weaver  (αμερικάνος αυτός και τρελός γνώστης επίσης) έπιασα δουλειά. To πρόβλημα μου ποιό ήταν;

Αρχικά έγραψα τους αριθμούς πλαισίου και μοτέρ. Το reference για τον κωδικό πλαισίου το βρήκα σε χρόνο dt.

Bultaco chassis number

HE-18101442

Reference table:  FRONTERA MK10 370 - 1976-1978 - 181.000.001 (1977 model)

Όπως ήξερα, είναι πλαίσιο 370 Mark 10, αυτό μου είχε πει κι ο Νικόλας. Όλα μια χαρά. 

Το θέμα ήταν στο μοτέρ. Κωδικό PM-202000175 δεν είχα δει πουθενά. Ρωτάω και τον Tim και αρχίζει και ψάχνει μαζί μου. Τζίφος. Αυτός ο αριθμός μοτέρ δεν υπήρχε σε Frontera, Pursang, ή άλλες δημοκρατικές δυνάμεις. 

Έχω ανοίξει 5 καρτέλες με όλους τους κωδικούς μοτέρ και ψάχνω όταν μου στέλνει μήνυμα ο Tim.

'Ιt's a 202 motor!!!'

Δεν ξέρω τι είναι το 202 motor και δεν έχω δει τέτοιο κωδικό. 

Μου στέλνει λοιπόν - εκστασιασμένος - το παρακάτω 

202         GO KART 250  1977  202.000.001 

Πρόκειται για ένα σπάνιο μοτέρ που η Bultaco έβαζε στα καρτ! Ναι έτρεχε σε καρτ, το βρίσκεις αν ψάξεις για Bultaco Europa Kart γιατί δεν τα έκανε εξαγωγή στην Αμερική ή οπουδήποτε αλλού. Ήταν δε μοτέρ υψηλής απόδοσης, αντίστοιχης των αγωνιστικών Pursang και αν ψάξετε θα δείτε να γράφουν 'tuned by Frank Sheene'.

Ψάχνω και βρίσκω ότι ο κύριος Frank Sheene o πατέρας του Barry ήταν στην Bultaco γι' αυτό και οι πρώτες νίκες του γιού ήταν με Bultaco...

Όμως κάτι δεν πάει καλά. Ρωτάω τον Άγγελο απ' τον οποίο το αγόρασα που βρέθηκε το μοτέρ και μου λέει ότι το κατέβασαν από ένα Frontera 250. Τον ρωτάω αν είναι πιθανόν να μπήκε εκεί μετά και να μην είναι το μαμά. Μου λέει ότι απ' όσο ξέρει ο φίλος του το έχει πάνω από καινούριο.

Δε μπορεί, τα νούμερα δεν κάνουν λάθος. Πως; Του λέω να ρωτήσει το φίλο του αν αυτό ήταν σίγουρα το μαμά μοτέρ ή θυμάται να το άλλαξαν. Περιμένω εναγωνίως και μου στέλνει μήνυμα σε λίγα λεπτά. Δεν ήταν το μαμά μοτέρ, είχε αλλαχτεί, το μόνο που ξέρει είναι ότι είχε τρελαθεί στις σούζες. 

Άρα είναι 202! Ρωτάω τον Tim για τα specs του 250, και μου απαντάει ότι το συνηθισμένο γι' αυτά τα μοτέρ είναι περίπου 38 άλογα στις 9,500. Με λίγα λόγια το μοτέρ είναι δυναμίτης, το μόνο Bultaco που ξέρω να βγάζει παραπάνω σ' αυτά τα κυβικά είναι το Astro με 42 άλογα. Και μάλιστα το 202 είναι το τελευταίο που έφτιαξε η Bultaco γι' αυτή τη χρήση.

Kαι πάμε παρακάτω. Αρχίζω να ξεσκονίζω τις ελάχιστες πληροφορίες που υπάρχουν στο δίκτυο, και βρίσκω τον Tim Norwood που έχει τα παρακάτω vintage Bultaco karts.

Διαβάζω λοιπόν

Bultaco made a series of kart engines from the early sixties through to 1977. In the late 60s to mid 70s the 250 engines dominated the Class IV gearbox class along with Montesa and a few Ossa’s. Most engines had the factory porting modified and Motoplat internal rotor ignition fitted by such tuners as Bert Hesketh and Frank Sheene who visited the Barcelona factory on a number of occasions. Twin Tillotson diaphragm carbs were commonly fitted to raise fuel from tank and to overcome surge in the float chambers of Amals etc. The photos are of my UK manufactured Zip Silverstone, which was the most successful chassis between 68 and 73, and a Blow Hustler . Both karts are still raced regularly in historic kart events, along with a number of other Bultaco engine karts still racing with the British Historic Kart Club and will be next out at the Donington Historic Festival weekend in May.

Το ότι έχω εκστασιαστεί δεν το συζητάμε, έτσι;

Μιλάω αμέσως και με τον Gilles και του λέω για το 202 μοτέρ και μου στέλνει ''A Kart motor is a very rare Bultaco part ! You are a lucky guy !  Very powerful !!!"

Συζητάμε για το τι ξέρει γι' αυτά και μου λέει ότι πρέπει να χει στον υπολογιστή του παραπάνω πληροφορίες. Οπότε άλλη μια πηγή από κει. Περιμένω λοιπόν.

Το θέμα είναι όμως τώρα αφού το μοτέρ δεν είναι Frontera, θα πιάνει στο πλαίσιο; Ρωτάω τον Tim που μου απαντάει αμέσως

"The frame measurements are as follows 13 3/4 inches across top mount holes front to back, 10 7/8 inches across bottom holes front to back, 4 inches top to bottom on back holes, 5 5/8 inches top to bottom on front mount holes. This will be your frame measurements. I would just check your engine mount holes to see if they come up to be the same."

Οπότε τώρα πρέπει να μετρηθεί το μοτέρ αλλά λογικά θα μπαίνει χωρίς πολλά πολλά. Γενικά ήταν αυτής της φιλοσοφίας η Bultaco.

Άρα έχουμε να κάνουμε με ένα μοτέρ με λίγο πολύ τα παρακάτω χαρακτηριστικά

Οπότε έχουμε ένα πλαίσιο Frontera 370Mk10, έχουμε ένα μοτέρ type 202 του '77 με 38 αλογάκια στις 9,500 και το πράγμα ζυγίζει περίπου 100 κιλά. Μπροστινό έχω βρει το μαμά, με τις μπότες κομπλέ και ο Tim με τον Gilles θα με βοηθήσουν σε ότι άλλο χρειαστώ από φτηνά ανταλλακτικά μέχρι γνώσεις. Ήδη βρήκα τα μαμά πλαινά του καπάκια με περίπου 60 δολλάρια.

Σκέφτομαι το ένα καπάκι να γράφει hijo del puta και το άλλο y tu madre tambien. Με αυτή τη γραμματοσειρά.

Εννοείται δεν του πειράζω τρίχα πλέον. Εννοείται δεν υπάρχει περίπτωση - ούτε υπήρχε ποτέ - για νίκελα και αηδίες, το μηχανάκι θα βγεί όσο ατόφιο γίνεται. Απλά καθαρίζουμε τα parts και μπαίνουν πάνω.

Και το καλύτερο;

Ο Gilles 4 χρόνια τώρα έρχεται Κρήτη...

Γι' αυτό έχει και την ελληνική σημαία πρώτη φάτσα...

Έχουμε μακρύ δρόμο, αλλά η αρχή ήταν δυναμίτης. 

Τι περιμένεις άμα μπλέξεις Λύκους με ισπανίδες....;

------

ΥΓ. Και το καλύτερο; Το μοτέρ είχε χαθεί στη μεταφορική. Δεν είχε χαθεί απλά. Είχε χαθεί σε ΜΙΑ μεταφορική από τις τρεις που άλλαξε, δεν ξέραμε σε ποια, και είχε μείνει σε κούτες χωρίς στοιχεία πάνω σε κάποια αποθήκη, μη ρωτάτε πως. Το τι αγώνας έγινε για να βρεθεί, ο Aggelos Antzas κι εγώ το ξέρουμε, μια βδομάδα στα τηλέφωνα με τρεις μεταφορικές να ψάχνουμε 'κάτι κούτες' που περιείχαν το μοτέρ, τις μπότες, τα καλάμια κτλ Οταν ο Αγγελος εν τέλει το βρήκε, είπε στην κοπέλα ότι γράφει πάνω Bultaco, κι αυτή του απάντησε ότι 2 βδομάδες τώρα ψάχνει τον κύριο Μπουλτάκο να παραδώσει.

Cool Dude

Ένα από τα πράγματα που μου πήρε καιρό να μάθω είναι ότι δεν ξέρω την τύφλα μου - διαβάζω και μαθαίνω, για οτιδήποτε, ειδικά τα βασικά. Ξεκινώντας με την ανακατασκευή / custom build του Bultaco έχω ξεσκονίσει οτιδήποτε σχετικό με την εταιρία και τις ιδέες της πίσω από την κατασκευή μοτοσυκλετών.

Και φυσικά δεν μπορείς να ψάξεις για Bultaco χωρίς να πέσεις πάνω στον ιδιαίτερα cool κύριο Bulto. (Έστω και σε μερικές αρκετά σπάνιες πλέον φωτογραφίες του).

Το παρατσούκλι του ήταν Paco. Bulto + Paco = Bultaco.

Μ αρέσει το στυλ του και μ αρεσει ο τσαμπουκάς του. Που έφυγε από την Montesa όταν του είπαν ότι η εταιρία σκέφτεται να σταματήσει τους αγώνες και έστησε από το τίποτα μια δικιά του εταιρία παίρνοντας μαζί του όλο το αγωνιστικό τημ.

Και χάρη σ' αυτήν την τρομερή φατσούλα έχουμε εικόνες σαν αυτήν.

Τεράστιος λάτρης και των δυο τροχών και των αγώνων. Εδώ με τον μικρό τότε Sete Gibernau...

Και ψάχνοντας πέφτω και σ' αυτήν την σπάνια διαφήμιση της Bultaco.

Ο chief της εταιρίας με το μουστακάκι και την τραγιάσκα του περνάει ένα καταρράκτη πάνω σε μια Alpina.

Σήμερα τον CEO της εταιρίας που γουστάρετε τον ξέρετε ή μπα; Μήπως μόνο όταν είσαι τόσο 'μέσα' σ' αυτό που κάνεις φτιάχνεις και τέτοια μηχανάκια; Μήπως γι' αυτό μου λείπουν σήμερα Soichiro, Tamburini, Yoshimura και πολλοί άλλοι;

Ανοίξτε ένα περιοδικό και δείτε τις σημερινές διαφημίσεις μοτοσυκλετών (κάπου ανάμεσα στα σκούτερ είναι). Και μετά ξαναδείτε μια το χαμόγελο του Paco πάνω στην Αλπίνα έχοντας διαλύσει στην κυριολεξία τον ανταγωνισμό στο trial championship.

Respect to one cool dude.

Καλησπέρα.

Conquistador.

ή αλλιώς η επέλαση των ισπανών.

Το Bultaco του Νικόλα έφτασε επιτέλους στα χέρια μου, και θα είναι το δεύτερο project που θα τρέχει παράλληλα με το 750k.

Το έχω ξαναπεί ότι έχω τρελό κόλλημα με τα 'παιδιά' του Κόμη Bulto πρώην διευθυντή του αγωνιστικού τμήματος της Montesa. Οταν έφυγε η νεα εταιρία πήρε το όνομα της από το Bulto και το παρατσούκλι του, Paco.

Βulto + Paco = Bultaco

Ξεκίνησαν σε μια φάρμα με ελάχιστα μέσα αλλά ο Bulto και το τημ του δεν ήταν τυχαίοι. Στις 24 Μαρτιου του 1959 παρουσίασαν το πρώτο τους μηχανακι, το 125cc Bultaco Tralla και δυο μηνες αργοτερα πηραν τις 7 απο τις 10 πρωτες θεσεις στο ισπανικο GP.

Ενα 'σακατεμένο' λοιπόν πιτσιρίκι του 'Paco' ήρθε στα χέρια μας σαν δωράκι του Νικόλα.

Και είναι αυτό εδώ.

Πρόκειται για ένα Frontera 370 MkII, δίχρονο. Στην μαμά του μορφή είναι κάπως έτσι:

Δεν έχουμε πολλά πράγματα, αλλά έχουμε κάτι. Έχουμε πλαίσιο, ντεπόζιτο, τροχούς, σέλα (βάση), έχουμε τιμόνι, ψαλίδι, έχουμε γρανάζι και ταμπούρο, έχουμε τάπα βενζίνας με το γαντοφορεμένο χεράκι, κι έχουμε μπροστινό από XLR500!

Έχουμε όμως τη μια μπουκάλα του και τη μια μπότα (βαμμένη σε μπλε ελεκτρίκ!) και την αλλη του μποτα σπασμενη. Επισης έχουμε ένα σωρο αξονακια κτλ που μπορεσε να βρει ο Νικολας και που ολο και καπου θα μπουν.

Ακομα κι ετσι που ειναι μου φαινεται κουκλι...

Το κενό που φαίνεται πίσω από το ντεπόζιτο ειναι το σημειο που μπαίνει εργαλειοθήκη!

Στεκόμουν από τη δεξια μερια και την κοιταγα. Ερωτηση του Μιχαηλου:
'Το ταμπουρο το ειδες;'
'Ωχ... τι έγινε δεν εχουμε ταμπουρο;'
'Για έλα απο δω..'

Το ταμπουρο ειναι χωνευτο μεσα στο γρανάζι.

Eχουμε πολλη δουλεια με το Σπύρο το Λίτσα... και καλη.

Πρωτον το θελουμε μαμα; Και ναι και οχι. Θελουμε διχρονο μοτερ οπωσδηποτε. Επειδη τα μοτερ 370 Frontera δεν φυτρωνουν στα δεντρα θα μπορούσαμε να βαλουμε καποιο απο Pursang ή κατι αναλογο, έστω και 250 - και να συνεχίσουμε το ψάξιμο για το δικο του.

Το να βαλουμε μοτερ απο πχ. DR250 δε βλεπω το λογο γιατι εχω οδηγησει DR250 :p

Επισης αυτο το μηχανακι θελει και να μυριζεις καστρολ... Διχρονακια παλια Γιαμαχα κτλ τα εχω απορριψει, ψαχνουμε λοιπον για μοτερ 370 ή παρεμφερες.

Τωρα για το κουστουμακι. Τα φτερα είναι... φτερα. Μπορουμε να τα φτιαξουμε ή να βάλουμε δυο άλλα. Το θεμα ειναι να μην κοπει το παραμικρο ωστε αν μια μερα βρεθει κατι μαμα να μπορουμε να το συμπληρωσουμε. Στο μεταξυ μπορουμε να βαλουμε ενα μικρο φαναρακι μπροστα, δυο ομορφα ρετρο-σκραμπλερ φτερακια και μια χειροποιητη σελα, ξαναλεω χωρις να κοψουμε και να χαλασουμε κατι.

Αν καποιος εχει ακρη με καποια ανταλλακτικα Bultaco θα μας βοηθουσε πολυ.

Θα μυρίσουμε καστρόλ από τη μπούκα του Δον Κιχώτη μια μερα; Who knows.

Προς το παρον κυνηγάμε ανεμομυλους.

Όπως και να χει ταξιδάκι θα ναι κι αυτό.

Αυτό δεν μετράει;

Bultaco

Αν με ρωτούσαν να πω τρια εργοστάσια τα οποία φτιάχνουν τις πιο όμορφες μοτό που έχω δει, το ένα θα ήταν η Bultaco.

'Ένα κουφάρι έχει μείνει. Το θες; Φτιάχνεται αλλά θέλει πάρα πολύ δουλειά, τρέξιμο, ψάξιμο, χρήμα. Αν θες στο χαρίζω, αλλά μόνο αν το φτιάξεις'.

Με το Νικόλα γνωριστήκαμε ιντερνετικά. Σε ανύποπτο χρόνο τον είχα συγχαρεί για το ήθος του, γιατί απέφυγε να διαφημίσει το μαγαζί του, σε μια ομάδα 3000+ ατόμων, ενώ υπό τις περιστάσεις μπορούσε εύκολα να το κάνει, επειδή δεν το θεώρησε σωστό να βάλει διαφήμιση μια και δεν έβαζαν άλλοι.

Οχι δεν του περισσεύουν.

'Έχω χαρίσει 2 RGV 250, ένα NSR 250, ένα NS 400 χωρίς μοτέρ, ένα FZ 400... Αν το θέλεις το Bultaco πάρτο.

Για στείλε μου φωτό να το δω.

Περίμενα αραχνιασμένα σκόρπια ανταλλακτικά σε καμιά αποθήκη πατημένα.

Και παθαίνω αυτό που παθαίνω πάντα. Δεν βλέπω αυτό που είναι, αλλά αυτό που θα γίνει. Ένα Frontera που σηκώνει τον μπροστινό για πλάκα, με μια γραναζάρα πίσω και σκληρά λάστιχα κι ας μην πατάνε. 

'Και τι θέλεις γι' αυτό;'

'Τίποτα, αν θες έλα μια μέρα απ' το μαγαζί να πιούμε μια μπύρα.'


'Τι άλλο έχεις;'

'Εχω κοντέρ... φιλτροκούτι... τα καπάκια είχαν σπάσει και τα πέταξα.'

'Για πες και την ιστορία του λίγο...'

'Το είχε πάρει ο πατέρας ενός γείτονα και μετά το είχε ο γιός, αλλά τσακίστηκε και το παράτησε σ' ένα υπόγειο. Εγώ το πήρα από κει το '87. Επειδή έμενα με τους γονείς το βάλαμε στην αυλή ενός φίλου. Κάναμε βόλτες, οι μάστορες δεν ήξεραν τότε από τέτοια μηχανάκια και δεν δούλευε σωστά. Είχα τότε ελάχιστες γνώσεις. Όταν χρειάστηκα χρήματα το έβαλα προς πώληση. Κάποιος μου ζήτησε το μοτέρ μόνο στην τιμή που το έδινα ολόκληρο, 80 χιλιάρικα και το δωσα.Έτσι έμεινε το κουφάρι μόνο.

Θυμάμαι μου είπε ότι ήταν από Καλαμάτα και είχε ένα χωμάτινο μπάγκυ ιδιοκατασκευή κι ήθελε ένα ελαφρύ και δυνατό μοτέρ. Ούτε το όνομα του δε θυμάμαι πια...'

Το κοιτάζω, ψάχνω. Νόμιζα ότι είναι ΜΚ11 αλλά ο Τάκης ο Γκόνης κι ο Βασίλης ο Καραχάλιος με διορθώνουν.

Bultaco Frontera 370 MK10.

 'Τίποτα άλλο;'

'Το μπροστινό είναι XLR 500 χωρίς ελατήρια (!) και τα αμορτισέρ πίσω από ένα παλιό CM200. Τα έβαλα ίσα ίσα για να το τσουλήσω στην αποθήκη.Μάζευα όμως μηχανάκια τότε, είχα τρέλα. Έχω ακόμα 4 Χάσκυ, το ένα το φτιάχνω για να το βάλω στο μαγαζί.'

Ψάχνω και βρίσκω τεστ για το Frontera. Τότε ήταν κυριολεκτικά από τους αγώνες στην παραγωγή. Καπάκι μετά από μια τριάδα Bultaco που πήραν τις τρεις πρώτες στο ISDE τα μηχανάκια βγήκαν στην παραγωγή με ελάχιστες αλλαγές. 

Και τα specs

 Κι έχω αράξει και το χαζεύω. Ναι κουφάρι είναι. Ντεπόζιτο, πλαίσιο, σέλα, τιμόνι, τροχοί... Θέλει μπροστινό κομπλέ, μοτέρ... Χμμ..

Μια λύση, αφού συμβουλεύτηκα και το Δημήτρη και τον Τάκη. Μοτέρ από παλιό δίχρονο, Jawa 350, MZ, ή ακόμα και ΙΤ250 και ένα μπροστινό 48άρι συμβατικό από ΤΤ600. Κομμάτι ψωμί. Αλλιώς, όπως είπε κι ο Βασίλης ένα ιαπωνικό τετράχρονο μονοκύλινδρο, πχ DR250. 

H άλλη λύση είναι το μαμά. Κι όποτε τελειώσει. Μισά πράγματα από δω, μισά από κει. Ebay, car, όπου βρίσκω κάτι. Θα θελα να το δω μαμά. Γιατί μαμά αν ανέβω πάνω θα καταλάβω την αίσθηση που είχε ένα μηχανάκι τότε. Το να ανέβω σε κάτι μαιμουδισμένο... δεν είναι το ίδιο. Αν θέλω κάτι τέτοιο παίρνω και ένα οποιοδήποτε παλιό διχρονάκι. Οπότε κοιτάμε για μαμά. 

Και άστο στην άκρη. Το 750K ούτως ή άλλως δεν αφήνει για την ώρα περιθώρια, και το CB50 περιμένει κι αυτό στη γωνία.

Πιο πολύ θέλω να ξαναμυρίσω Castrol. 

Τα κουρέλια τραγουδούν ασταμάτητα. 

ΥΓ. Αν θέλετε να περάσετε απ΄το μαγαζί του Νικόλα και ν' ακούσετε τις ιστορίες του για τα 4 Χάσκυ που έχει ακόμα κάνετε μια βόλτα από Αργυρούπολη στην αρχή της Βούτας, Λ. Βουλιαγμένης 32.
Route 32 Rock 'n' blues. Αφού δεν κάνει ο ίδιος διαφήμιση του κάνω εγώ. :p

YΓ2. Ακούω απόψεις για την Καταλανή στρίπερ.