Ήρθε!!!

Από τον Παναγιώτη Phatt. Tόσο καιρό έπαιρνα spy shots. Αλλαγμένα μεγάφωνα, λυχνίες, τα πάντα. Στον πιο cute Fender που είχα δει ποτε.

Στειλτον ρε να τον ακουσω.

Τον περίμενα πως και πως, δεν ξέρω γιατι. Τώρα ξέρω βέβαια.

Ήρθε το πακετο, πηγε βιαστικα σπιτι, και έλα έτσι στα πεταχτά να τον δούμε λίγο, να δούμε αν δουλεύει ρε παιδί μου...

Στην αρχη τον εβαλα διπλα στον Mustang, με τα ηλεκτρονικά του και τα 700 ενσωματωμένα μπλιμπλίκια του, που κατεβάζει ήχους απ το νετ και σε κάνει από κλάφτον κλάπτον. Μπα.

Δεν ήταν εκεί η γωνιά του. Πιο καλή παρέα κάνει με τον άλλο μπόμπο. Μικροί και οι δυο βλεπεις με μεγάλες ψυχές.

Πατάμε τον τεράστιο διακόπτη στο ON και η μια και μοναδική λυχνία του στο μπροστά μέρος λάμπει κι ειναι λες και φουσκώνει το στήθος του το καθικάκι, κάτσε να δεις τωρα τι μπορω να κανω με 5W. Η ένταση πάει μέχρι το 10 αλλά το πάω χαμηλά γιατί από το 5 και μετά μας ακούνε και γείτονες, άνετα.

Κάτσε να βάλω κι ένα backing track να δω τι λέει. Ετσι ενα αργό blues in A για ενα τζαμαρισματάκι. Για μια γεύση, ίσα ίσα.

Και δεν είναι ρε κωλόπαιδο Παναγιώτη ότι όλη η δουλειά που έκανες αντήχησε και γέμισε το δωμάτιο νότες. Δεν είναι ότι έχω παίξει με 500 ήχους αδιάφορους αλλά μ αυτόν βούρκωσα όπως στα 17 μου που μάθαινα ο γκάβακας το Blue Jean Blues γιατί τόσο πίσω με πήγε.

Είναι ρε κωλόπαιδο το σημείωμα που έστειλες

Κι είναι ότι από την ώρα που τον έφερα θέλω να σου γράψω αυτό το ζαλιστήρι με άλλα πολλά, αλλά δεν προλαβαίνω τώρα... παίζω. Mε τον πιο γαμάτο ήχο που έχω βγάλει σε κιθάρα. Aυτον του '75 που δεν ξέρεις αν ειναι καθαρός ή βρώμικος...

The hound dog

ή αλλιώς Theodore Roosevelt 'Hound dog' Taylor. Αν ψάξετε γι' αυτόν θα τον βρείτε απλά ως Hound Dog Taylor. Και ο τυπος ήταν πραγματικα το κατι αλλο...

Ν' αρχίσουμε με το ότι γεννήθηκε με 6 δάχτυλα στο κάθε χέρι; Ας' τ' αφήσουμε για μετά.

Η μουσική του ήταν μια απίστευτη, απόλυτα electrified slide κιθάρα, κι αν προσέξει κανείς εκτός απο ροκ'ν'ρολ θ' ακουσει μεσα και λιγο πρωιμο πανκ στυλ...



Ο κύριος Κυνηγόσκυλος λοιπόν γεννήθηκε το 1915 και 9 χρόνια αργότερα ο πατριός του, του έβαλε όλα του τα υπάρχοντα σε μια χαρτοσακκούλα και τον έβγαλε στο κατώφλι με την καραμπίνα λέγοντας του να μην ξαναγυρίσει ποτε.

Μεγάλωσε παίζοντας πιάνο και κιθαρα απο δω κι από κει, κι όταν τον κυνηγησε μεχρι και η Ku Klux Klan γιατι πείραζε τις λευκές, πέρασε μερικές νύχτες να κοιμάται σε χαντάκια και αποχαιρέτησε τον τόπο του. Το παρατσουκλι hound dog γι' αυτο το πηρε... Δεν αφηνε ουτε θηλυκη γατα...


Στα live του γινόταν ο χαμος. Χαμός. Φωναζε, χτύπαγε τα πόδια κάτω, κατέβαζε μπουκάλια Canadian Club και ουρλιαζε στο κοινο να χορεψει.



Αν εχετε ακουσει το περίφημο Hideaway του 'πολύ' Freddie King είναι κοινό μυστικό ότι το 'δανειστηκε' (γκουχ γκουχ) ακούγοντας τον Taylor να το τζαμάρει ενα βράδυ σαν instrumental.



O λόγος που έβγαζε αυτόν τον τρελό ήχο ήταν φυσικά η τεχνική του πάνω απ΄ολα αλλα και το γεγονος οτι επαιζε παντα με φτηνους ενισχυτες 'οτι να ναι' και με φτηνες Teisco γιαπωνεζικες κιθάρες

Αυτες οι κιθάρες είχαν σε πολλά μοντέλα 4 μαγνήτες, 5 κουμπιά ρύθμισης, ήταν γενικά λίγο φεύγα.

Και φυσικά ο τύπος ήταν όπως όλοι τότε ΠΟΤΗΣ. Με κεφαλαία. Εχει μεινει ιστορικο οτι αρχιζε τα live του κατεβάζοντας πρώτα μια κούπα ουίσκυ σκέτο, μετά ένα mixed, και καπάκι ένα μπουκάλι μπύρα, μονορούφι (σας θυμίζει John Lee Hooker...? )


Μετά άρχιζε να παίζει. Και φυσικά τότε το εννοούσανε. Παίζανε για 6-7 ώρες κάθε φορά. Και πιστεύω αν αναρωτιέται κανεις πως αυτοι οι τυποι παιζανε ετσι, αυτα τα 7ωρα live στα juke joints ειναι μεγαλο μερος της απαντησης..

Οσο για το ποτο που λεγαμε; Σε μια μεθυσμενη βραδια ειχε κοψει μετα το live το εξτρα δαχτυλο απ το δεξι του χερι με ξυραφι γιατι τον ενοχλουσε...

Το studio album που εκανε το ηχογραφησε σε 2 βραδια μεσα. Ολο, κομπλε. Με μια γιαπωνεζικη φτηνοκιθαρα των $50 και ενισχυτές Sears Roebuck της πλάκας με σκασμένα ηχεία. Και μέσα σ' ενα χρόνο ήταν ο μπλουζ δίσκος με τις περισσότερες πωλήσεις. Το χιλιάρικο που χρειαστηκε για να ηχογραφηθει ο δισκος το εδωσε ενας τυπος που ειχε τρελα με τον Taylor και ειχε κληρονομήσει 2 χιλιάρικα!

Φυσικά αργότερα ο Hound Dog πυροβολησε με καραμπινα τον τυπο γιατι του πειραξε τη γυναικα, αλλα δεν τον σκοτωσε.

Ηταν πραγματικά ταλαντουχος μουσικος, χωρις ποτε, παρα τη φημη του και την επιτυχια του να την ψωνισει.

Μια απ΄τις συχνες του ατακες ηταν...

“When I die, they’ll say ‘he couldn’t play shit, but he sure made it sound good!”

ακουστε...

Μπλε λάθη

Η κλίμακα που χρησιμοποιείται κατά κόρον στα μπλουζ είναι η πεντατονική μπλουζ κλίμακα. Πονηρή. Σ' αφήνει να κλέψεις. Βάζεις μέσα νότες που δεν είναι ακριβώς δικές της... και που 'κανονικά' (πω πω λεξη, πρωινιάτικα, άκου κανονικα) είναι χμ... λάθος.

Μονο που αν ξερεις πως να τις περασεις μεσα, ποτε να τις κλεψεις και ποσο, ειναι χαρμα ώτων. Μαγεια. Τα καλα τα μπλουζ τα παιζει ο κλεφτης. Που δανειζεται απο δω κι απο κει μερικα λαθακια και τα ριχνει στη μαρμιτα.

Σαν τον ταχυδακτυλουργο. Οσο πιο γρηγορα κι οσο πιο εντεχνα το κανεις τοσο καλυτερα. Μπορεις να περασεις στη ζουλα φρασεις ολοκληρες.

ΑΛΛΑ

(εμ, δε θα υπηρχε Αλλα; )

δεν πρεπει να μεινεις σ' αυτες. Αν μεινεις θ ακουστουν οτι ειναι οφφ. Θα δεις αυτον που ακουει και θα κανει μια γκριματσα, που ειναι πολυ χαρακτηριστικη και πολυ τυπικη, του ανθρωπου που ακουει κατι φαλτσο, αυτο το στραβωμα του στοματος.

To κολπο με τα λαθη ειναι να τα κανεις αλλα να μη μενεις πολυ σ' αυτα. Αν δεν τα κανεις καθολου θα βγει κατι πολυ σκετο ρε παιδι μου. Καθαρο, καλο, αλλα ξενερουά. Θελει και το λαθακι του. Σαν την εφηβεια. Στα 80 που μεγαλωσαμε ειχαμε το αναφαιρετο δικαιωμα να ειμαστε μαλακες. Στα 16 μου εβγαινα απο μπαρ, ψιλοτυφλα, μ' ενα τσιγαρο στο στομα, ανεβαινα σ' ενα 'καθαρο' 250 Χασκυ και μεχρι να παω σπιτι συνολο ειχα παραβει καπου 480 νομους.

Το κολπο ειναι να κανεις καποια πραγματα αλλα να μη μενεις εκει. Ετσι λιγο, για να νοστιμισει η σαλτσα. Το ποσο θα το ισορροπησεις αυτο, εκει ειναι ολη η...τεχνη; μαγκια; οπως θελει ο καθενας.

Το ποσο θα 'κατσεις' στις φαλτσες σου μπλε νοτες...

Oι νόμοι του Blues

1. Most Blues begin, "Woke up this morning..."

2. "I got a good woman" is a bad way to begin the Blues, unless you stick something nasty in the next line like, "I got a good woman, with the meanest face in town."

3. The Blues is simple. After you get the first line right, repeat it. Then find something that rhymes... sort of: "Got a good woman with the meanest face in town. Yes, I got a good woman with the meanest face in town. Got teeth like Margaret Thatcher, and she weigh 500 pound."

4. The Blues is not about choice. You stuck in a ditch, you stuck in a ditch--ain't no way out.

5. Blues cars: Chevys, Fords, Cadillacs and broken-down trucks. Blues don't travel in Volvos, BMWs, or Sport Utility Vehicles. Most Blues transportation is a Greyhound bus or a southbound train. Jet aircraft and company motor pools ain't even in the running. Walkin' plays a major part in the blues lifestyle. So does fixin' to die.

6. Teenagers can't sing the Blues. They ain't fixin' to die yet. Adults sing the Blues. In Blues, "adulthood" means being old enough to get the electric chair if you shoot a man in Memphis.

7. Blues can take place in New York City but not in Hawaii or any place in Canada. Hard times in Minneapolis or Seattle is probably just clinical depression. Chicago, St. Louis, and Kansas City are still the best places to have the Blues. You cannot have the blues in any place that don't get rain.

8. A man with male pattern baldness ain't the blues. A woman with male pattern baldness is. Breaking your leg cause you were skiing is not the blues. Breaking your leg 'cause a alligator be chompin' on it is.

9. You can't have no Blues in a office or a shopping mall. The lighting is wrong. Go outside to the parking lot or sit by the dumpster.

10. Good places for the Blues:
a. Highway
b. Jailhouse
c. An empty bed
d. Bottom of a whiskey glass

11. Bad places for the Blues:
a. Nordstrom's
b. Gallery openings
c. Ivy league institutions
d. Golf courses

12. No one will believe it's the Blues if you wear a suit, 'less you happen to be a old ethnic person, and you slept in it.

13. You have the right to sing the Blues if:
a. You older than dirt
b. You blind
c. You shot a man in Memphis
d. You can't be satisfied

14. You don't have the right to sing the Blues if:
a. You have all your teeth
b. You were once blind but now can see
c. The man in Memphis lived
d. You have a pension fund

15. Blues is not a matter of color. It's a matter of bad luck. Tiger Woods cannot sing the blues. Sonny Liston could. Ugly white people also got a leg up on the blues.

16. If you ask for water and your darlin' give you gasoline, it's the Blues

17. Other acceptable Blues beverages are:
a. Cheap wine
b. Whiskey or bourbon
c. Muddy water
d. Nasty black coffee

18. The following are NOT Blues beverages:
a. Perrier
b. Chardonnay
c. Snapple
d. Slim Fast

19. If death occurs in a cheap motel or a shotgun shack, it's a Blues death. Stabbed in the back by a jealous lover is another Blues way to die. So is the electric chair, substance abuse and dying lonely on a broke-down cot. You can't have a Blues death if you die during a tennis match or while getting liposuction.

20. Some Blues names for women:
a. Sadie
b. Big Mama
c. Bessie
d. Fat River Dumpling

21. Some Blues names for men:
a. Joe
b. Willie
c. Little Willie
d. Big Willie

22. Persons with names like Michelle, Amber, Debbie, and Heather can't sing the Blues no matter how many men they shoot in Memphis.

23. Make your own Blues name Starter Kit: a. name of physical infirmity (Blind, Cripple, Lame, etc.) b. first name (see above) plus name of fruit (Lemon, Lime, Melon, Kiwi, etc.) c. last name of President (Jefferson, Johnson, Fillmore, etc.) For example: Blind Lime Jefferson, Jackleg Lemon Johnson or Cripple Kiwi Fillmore, etc. (Well, maybe not "Kiwi.")

24. I don't care how tragic your life: if you own even one computer, you cannot sing the blues.

John Lee Hooker

Χαρακώνει το δωδεκάμετρο λες και καρφώνει τις νότες μια-μια πάνω στο ρολόι. Τα κάνει όλα να τρέξουν με το δικό του χρόνο, με το κλασσικό στήσιμο του σ' ένα σκοτεινό background, σε μια φτηνή καρέκλα, αυτός ο γέρο-bluesman κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα. Να σε καθηλώνει λες και βλέπεις το χρόνο τον ίδιο να σε μετράει και να σε κόβει στα 12.

I'm bad like Jesse James...

Ακούγεται αυστηρά μετά από μπέρμπον, μετά από δύσκολες μέρες, μετά από μερικές δυνατές μπύρες, μετά που θα 'χεις κουραστεί από μπητάκια και ροζ ποπ κοριτσάκια και τύπους grunge που χωρίς πεταλιέρες είναι ανύπαρκτοι. 'Oταν θα θες ν' ακούσεις και μερικές κουρασμένες αλήθειες.

In their on way
They may shoot you
They may cut you
They may drown you
I just don't know
I don't care
Long as they take care of you
In their on way

I'm so mad, I'm bad this mornin', like Jesse James

Σκοτάδι είναι ο μπάσταρδος. Σε τυλίγει σε κάτι μπλε νότες και πριν το καταλάβεις είναι λες κι είσαι στην κλεμμένη De Soto με τον James Cagney στο White Heat. Με τους μπάτσους να μαζεύονται σα μυρμήγκια γύρω του ανεβαίνει πάνω στη δεξαμενή και φωνάζει 'I made it ma'! Top of the world!' και τα τινάζει όλα στον αέρα - έτσι κι ο Hooker χτίζει αργά, μεθοδικά, με υπομονή ανυπόφορη, νότα τη νότα μέχρι που σκορπάει γελώντας με τα σάπια δόντια του πέντε blue notes και σε στέλνει. Top of the world now mama.

Δεν έκανε μίξεις με τζαζ, δεν έβαλε σαξόφωνα α λα Blue Boy King, το πάει σκέτο μέχρι το τέλος. Μια ξύλινη κιθάρα της κακιάς ώρας και το φτερό στο καπέλλο του is all he needs. Φωνή αδιάφορη, ειρωνική, που έχει νιώσει πολλά, που έχει δει πολλά, που είναι στο στάδιο που τα χει γραμμένα όλα και κράζει σαν το κοράκι του Πόε. Με δίψα πάντα.

One bourbon, one scotch and one beer.

Whiskey and Whimmen διορθώνει δυο κομμάτια παρακάτω.

Δεν τον ακούω στο αμάξι, δεν τον ακούω στη βόλτα, δεν τον ακούω για να περάσει η ώρα. Αυτός ο τύπος είναι σαν το τελευταίο τσιγάρο. Δεν τον έχεις για ξόδεμα έτσι εύκολα. Περιμένει πότε θα τελειώσουν οι υπόλοιποι για να βγει, σαν τον μπαμπούλα των παιδικών σου χρόνων που χωρίς να κοιτάξεις ξέρεις ότι είναι εκεί και χαμογελάει. Ρεμπέτης του Mississippi. The wild type.

I'm a crawlin' black spider baby, and I rules my den
Don't want you around my woman,
wanna use her for myself

Yeah, play the blues now!
Hmm, ahw-ahw, ahw-ahw, ahw-ahw
Shu' now baby, shu' now darlin'

Αλλά όπως θα λεγε κι αυτός.. ''You talk too much..."

Οπότε χαμηλώνω τα φώτα, χτυπάω άλλο ένα four roses με συνοδεία ένα φόνο. Murder - John Lee Hooker & Miles Davis, καληνύχτα σας...