Παστίτσιο με λιβάνι

Σκέφτηκα αρκετά πριν γράψω το συγκεκριμένο ποστ γιατί προτιμώ να ασχολούμαι με σοβαρότερα πράγματα όπως οι ανοδιώσεις μετάλλων.

Τι έγινε με τον Παστίτσιο είναι γνωστό, και οι αντιδράσεις απ' όσο δει μέχρι τώρα κυμαίνονται από 'Λευτεριά στον Παστίτσιο' έως 'Ε, εντάξει η σάτιρα μα κι αυτός...'. Φυσικά υπάρχουν και οι Χριστιανοί που θέλουν να τον σταυρώσουν.

Γιατί έγινε θέμα ο Παστίτσιος; Επειδή έκανε κριτική σε κάποιον 'άγιο' και εν γένει στη θρησκεία και την πίστη; Μα τόσοι και τόσοι κάνουν, και μάλιστα όχι απλά κριτική, αλλά επιθέσεις και δεν παραθέτουν φωτογραφίες με παστίτσιο αλλά γεγονότα και αναφορές.

Ο Χριστιανισμός έχει τόσα κενά όσο και κάθε άλλη θρησκεία, έχει οδηγήσει σε σκοταδισμό, φανατισμό και μισαλλοδοξία όσο κάθε άλλη θρησκεία (ιερά εξέταση, σταυροφορίες κτλ), έχει φιλοσοφικές, λογικές και μεταφυσικές ανακολουθίες που έχουν αναλυθεί πολλάκις, και όσον αφορά το εφαρμοσμένο του σκέλος, την εκκλησία, βρίθει από σκάνδαλα παιδεραστίας, φιλαργυρίας και χρηματισμού γιατί 'έ, άνθρωποι είναι κάνουνε λάθη'.

Δεν είδα να γίνεται ποτέ ντόρος για τίποτα από αυτά, ούτε είδα θρησκευόμενους να πνέουν μένεα κατά κάποιου Ρώσσου φιλόσοφου πχ. Γιατί για να γίνει αυτό, θα πρέπει πρώτα να διαβάσουν τους συγκεκριμένους και να αποκτήσουν κριτική σκέψη, κι αυτό απέχει παρασάγγας απ' το να δεις μια φωτογραφία ενός παστίτσιου και να τσατιστείς. Πέραν αυτού δεν είναι και τόσο εύκολο να αρχίσεις να βάλλεις κατά κάποιου που μιλάει για σκάνδαλα πχ. χωρίς να τα βγάλεις ακόμα περισσότερο στη φόρα.

Για κατέβασε τα όλα αυτά στο γήπεδο της γειτονιάς όμως κι έχεις τον Παστίτσιο. Μια κωμικοτραγική κριτική που προσβάλει τα χρηστά ήθη. Και μια φιλοσοφική συζήτηση κατεβαίνει στην αλάνα της γειτονιάς με όλα τα επακόλουθα. Από τη μια πρέπει να διαλέξεις ανάμεσα σε μια κακεντρεχή κριτική κακώς κειμένων κι απ' την άλλη με το μίσος και τη μισαλλοδοξία.

Και φυσικά ο Παστίτσιος είναι εύκολη λεία. Κι αυτό που ενόχλησε δεν είναι το τι έλεγε, όσο τα δεκάδες χιλιάδες like που έπαιρνε γι' αυτά που έλεγε. Γιατί έστω και μέσα απ' αυτή τη 'φτηνή κριτική' πολλοί βρήκαν παράθυρο.

Και φτάσαμε στο σημείο που έπρεπε να διαλέξεις πλευρές. 

Αν δεν ταχθείς με τον Παστίτσιο είσαι συντηρητικός και στενοκέφαλος κατά τους μεν, αν δεν ταχτείς με την εκκλησία είσαι έτοιμος για την πυρά κατά τους δε. Σ' αυτή τη χώρα έχετε προσέξει ότι πάντα έχεις να διαλέξεις ανάμεσα σε τι μίσος σου ταιριάζει;

Προσωπικά δεν διαλέγω τίποτα από τα δυο. Ούτε να ζω στο Ιράν, ούτε η κριτική μου απέναντι στην αμορφωσιά να είναι ένα παστίτσιο.