Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2009

Και για αλλη μια φορα...

το αγαπημενο μου θεμα: Keyword analysis στο Google που κατέληξε στο blog.

------------------------------------

αυξημενες τρανσαμινασες και δεκατα

διαδικασια στριψιματος

moto liontaraki

oplo diplo falko 36

φρονιμιτη με ολικη ναρκωση

γροθος

κινεζικοσ λυκοσ

αυτοκολλητα mcqueen

--------------------------------------------------------

Οποτε υπαρχει πλεον η πιθανοτητα να εχω κουλο αναγνωστη με αυξημενες τρανσαμινες, πριονισμενο διπλο φαλκο 36αρι, ζαβλακωμενο απ την ολικη ναρκωση στο φρονιμιτη, με αυτοκολλητα McQueen που εχει παραισθησεις με κινεζικους λυκους.

Τελεια.

Αυτο το κοινο ηθελα παντα :D

Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2009

Φωτο απο τη βολτα.




Προφανεις τελικα οι διαφορες στη σχεδιαση μεταξυ CB1300 και Ducati Sportclassic. Το ιταλικο design οσα χρονια και να περασουν παραμενει απαράμιλλο. Αυτο πληρωνεις εξαλλου.

Δευτέρα, 10 Αυγούστου 2009

Σήμερα...

συναντηθηκα με το φιλο Ιακωβο απο το Μοτο για καφεδακι, παρόλο που ειναι Κρητη δεν ειχαμε βρεθει μεχρι τωρα...

Κάτσαμε στο FORUM, μια καφετέρια στο Talos Plaza, και το ευγενέστατο παιδί που μας σέρβιρε, 'φίλε είσαι ο Λύκος; Διαβάζω το περιοδικό ανάποδα, απο σένα ξεκινάω!'

Αλλά το ωραίο ήταν η απάντηση που έδωσε στο ερώτημα του Ιάκωβου
'Τι μηχανάκι έχεις;'

'Έχω πολλά περιοδικά'.

Σου εύχομαι φίλε να αποκτήσεις και τη σελίδα 75 και την 82 και όποια σελίδα ξεροσταλιάζεις να βλέπεις γκάζια και πλαγιάσματα... και μη μασάς, όλοι μ ένα περιοδικό και μια ονείρωξη ξεκινήσαμε... Πιο πολλά βράδια έμεινα ξύπνιος αγκαλιά με τη σελίδα του XR500 παρά με καμιά μις Αύγουστος....

Κυριακή, 2 Αυγούστου 2009

Ντουκατορεμπέτικο...

εγράφη μονο και μονο επειδη επροκαλεσθην απο ντουκατιστήν.......

Ριχτα ταρζαν...ελλλλλαααα........

Eντελα παιδι ντε Ντουκατικ
Φλαντζα και μοτουλ ξηγετα λε χρεπίκ
Σταρ ντε σερρεν και ντε συνεργιέν
Αλα πινει τσαι από σεμπεν

Αι ντε λα φουμεντο και μαστουριορε
Με 1300 μπαντιλικέ
Και με το Χοντα πατιμεντο
Μονστρο χερχελε

Εστε Λυκος, τετρακυλινδρικ
Λα ντε Βοτανικ ο πιο μασκλμπαίκ
Και τρεμαν ντε καργα λε V-διέν
Γιατι στροφάρει στο μινουτο το σεμπεν

Αι ντα λα φουμεντο και μαστουριορε
Με 1300 μπαντιλικέ
Και με το Χοντα πατιμεντο
Μονστρο χερχελε

Εεεελα να ρίξω μια Σεμπεκιά...

Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2009

101


σκυλια της Δαλματιας, 101 κειμενα δημοσιευμενα στο περιοδικο, 100,000 hits στο bloggie.

Αμα κερδισω κι 100,000 γιουρα ειμαι τζετ.

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2009

Φιλος που εχει οδηγησει το Γκρισο...


μου λεει την αποψη του.


'Γιατι ρε, τι εχει η θεση οδηγησης; Και μια χαρα βολευει και μια χαρα στριβει. Απλα θελει τεχνη. Μολις δεις τη στροφη καβαλας το τεποζιτο. Μεχρι την ταπα καλα εισαι. Ξαπλωνεις φωναζοντας 'εμπρος λοιπον καλα μου χεριααααααααα'.


Απο κει και περα παει μονο του το πραμα.


Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2009

Harvest, Neil Young



Ο φιλος μου ο Μαικ ειχε ερθει απο το μοναδικο ενημερωμενο δισκαδικο και το κρατουσε λες και κρατουσε χρυσαφι. 'Neil Young ρε!'

Δεν ξερω τι περιμενα ν' ακουσω. Ακουσα απλα, ομορφα κομματακια, ακουστικες κιθαρες, καλους session μουσικους, ισως τους καλυτερους, νομιζω και τη συμφωνικη του Λονδινου σε δυο κομματια. Θυμαμαι το Heart of Gold, και το Out on the Weekend. Δε μου εκαναν τρομερη εντυπωση. Ομορφα ηταν ομως. Και το Needle and the Damage Done για ολους που τους εφαγε η πρεζα.

Με καποιο μυστηριο τροπο, εβρισκαν παντα τροπο να χωνονται στις κασσετες μου (ακομα και στις πανακριβες μεταλλου παρακαλω) αναμεσα σε purple και floyd, στριμωγμενα με τη φυσαρμονικα εκει στο τελος, μετα τους status quo.

Σημερα εβαζε ο πιτσιρικος μου κομματακια στο youtube και μου λεει πες μου κομματια να βαζω. Ελεγα βαριεστημενα μερικα. White Rabbit, Jefferson Airplane. Golden Brown, Stranglers. The Seeker, WHO.

'Βαλε και το Οut on the Weekend'. 'Τι ειναι;' 'Neil Young'.

Ξαφνιαστηκα που το θυμηθηκα. Λες και ηρθε ενας παλιος φιλος. Μερικα πραγματα δε χανονται ποτε τελικα, οση σκονη και να παει να τα θαψει. Εκλεισα τα ματια και λες κι ακουγα το Μαικ.

'Neil Young ρε!'

Σάββατο, 25 Ιουλίου 2009

Το 13 το καλο και το 7 το ιταλικο.

Βολταράκι σήμερα παρέα ο φίλος με το Γκούτσι και έταιρο φιλαράκι με GSR600. Πάμε προς επαρχιακό, κακη ωρα για βολτα, ζεστη, και μιλαω για τρελλη ζεστη. Καυτες μαζες αερα να σου ρχονται και να σου καινε τα ματια.

Αλλαζω με το Δημήτρη, παιρνω το GSR και μπαινουμε επαρχιακο. Δε μπορω να συνηθισω τα φρενα γιατι πιανουν πολύ αργα σε σχεση με το 13 και δε μπορω να υπολογισω τιποτα. Μετα από λιγο που μαθαινω περιπου ποσο και που να φρεναρω και ανηφοριζει και λιγο αφιονιζομαι. Ο Δημήτρης μπροστα μου με τη χοντρουλα δεν εχει κανενα προβλημα, παει οσο αργα ή οσο γρηγορα θελει.

Οσο δινω στο 600 τοσο έχει, πυραυλακι πραγματικα. Ωρα ν ανεβω και στο Γκουτσι. Κι εκει καπου αρχιζει το μαρτυριο. Δεν ξερω τι λαστιχα φοραει μαμα, δεν τσεκαρα, αλλα η συμπεριφορα του είναι αλλοπροσαλλη τελειως. Γλυστραει με το παραμικρο, κλεισιμο του γκαζιου, ανοιγμα του γκαζιου, παντου. Μιλαμε για τρομο. Ανεβαζω ταχυτητες για να φυγω από κλωτσηματα και να χω πιο ομαλο γκαζι τα ιδια. Kαι πηγαινοντας ακομα με εντελως σταθερο γκαζι, παιζοντας στη ροπη του, μολις δει 10 μοιρες κλιση το νιωθω να φευγει.

Ο Δημητρης με το 600 υπομενει καρτερικα πισω μου κι εγω παλευω να προλαβω το 13 μου με το Γκουτσι. Το οποιο 13 δεν παει γρηγορα καθολου αλλα για το V7 ναι, πολύ γρηγορα. Κορναρω να σταματησει, εχει ακουστικα κι ακουει μουσικη τσιτα όπως αποδειχτηκε και δεν ακουει τιποτα. Παω μεχρι τον πισω τροχο του τιποτα. Στο συγκεκριμενο επαρχιακο εχει πολύ μετρια ποιοτητα η ασφαλτος αλλα νιωθω το V7 πραγματικα σκορποχωρι.

Κάνουμε σταση και ο Μιχαήλος που καθόταν στο 13 μου λεει ‘Κακα τα ψεμματα, ωραια η ιταλιδα αλλα αυτό… είναι μπολντορας, τελειωσε.’

Καθομαι ξανα στη χοντρουλα μου. Κατηφορικη με καλη ασφαλτο σχετικα από κει και μετα και κλειστες στροφες και την εχω καταβρει, εχω και το πηρουνακι φτιαγμενο, μια χαρα. Εκει και το Γκουτσι παει καλα, χωρις να κλεινει γκαζι πουθενα, το 600 εννοειται είναι στο στοιχειο του και πεταει.

Σταματαμε για καφε, τα εχουμε παρκαρισμενα κοντα και χαζευω την κτηνωδια του μοτερ του 13. Με απογοητευσε σημερα το 7. Τα κακα λαστιχα? Ο δυνατος αερας? Δεν ξερω. Όταν ειχαμε ανοιχτο δρομο, ανηφορα γερη, με κοντρα αερα, μου ελειπε πολύ η ροπακλα του μπολντορα.

Κι όπως καθομαστε και πινουμε καφε και τα μελεταμε να κι ο εωσφορος. Φιλος κολλημενος με τα παλια μπολντορ και τα καινουρια κι αρχιζει να μου δειχνει ασεμνες φωτο από ένα 1100F του 81 που φτιάχνει. Χαζεψα. Ότι και να πω είναι λιγο. Εχετε δει ριγα νικελ σε τεποζιτο? Δεν περιγραφεται, είναι φευγα το μηχανακι. Όταν τελειωσει θα βαλω φωτο…

Γυριζουμε εθνικη. Παμε αργα για να ακολουθει το 7αρι.

Αυριο μαλλον θα ξαναπαιξει βολτα. Για να δουμε…..

Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2009

Η εξέλιξη της Μοτο

Τι θέλαμε στην αρχή; Τι μας άρεσε;

Να μετακινείσαι άνετα απ’ το σημείο Α στο Β και να γουστάρεις.

Να μετακινείσαι άνετα, γρήγορα, με ασφάλεια, και ευκολία χρήσης απ’ το σημείο Α στο Β και να γουστάρεις..

Να μετακινείσαι άνετα, γρήγορα, οικονομικά, με ασφάλεια, με άνεση για το συνεπιβάτη, ξεχωριστό στυλ και ευκολία χρήσης απ’ το σημείο Α στο Β και να γουστάρεις.

Να μετακινείσαι άνετα, γρήγορα, οικονομικά, με ασφάλεια, με άνεση για το συνεπιβάτη, με χαμηλό κόστος συντήρησης ανά χιλιόμετρο, ξεχωριστό στυλ, με κάτι που θα ‘μιλάει’ για το χαρακτήρα σου και ευκολία χρήσης απ’ το σημείο Α στο Β όσο μακριά κι αν είναι αυτό και να γουστάρεις.

Να μετακινείσαι άνετα, γρήγορα, οικονομικά, με ασφάλεια, με πολλά γκάζια, με πολλά κυβικά, με άνεση για το συνεπιβάτη, με χαμηλό κόστος συντήρησης ανά χιλιόμετρο, ξεχωριστό στυλ, με κάτι που θα ‘μιλάει’ για το χαρακτήρα σου και ευκολία χρήσης απ’ το σημείο Α στο Β όσο μακριά κι αν είναι αυτό, σε ταξίδι ή σε πόλη, στον επαρχιακό ή στην Εθνική και να γουστάρεις.

Fast Forward να μην το κουραζουμε.

Να μετακινείσαι γρήγορα, οικονομικά, με ασφάλεια, με χαμηλό κόστος συντήρησης ανά χιλιόμετρο, και ευκολία χρήσης απ’ το σημείο Α στο Β όσο μακριά κι αν είναι αυτό, σε ταξίδι ή σε πόλη, στον επαρχιακό ή στην Εθνική.

Χμμ…. Χάθηκε το να γουστάρεις.

Πάμε πάλι στο V7 που βολταρα.

Να μετακινείσαι άνετα απ’ το σημείο Α στο Β και να γουστάρεις.

Eκεί καλά είσαι.

Back to basics.

Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2009

Mαθήματα Ταχύτητας (για έμπειρους και αρχάριους).

Εθνική οδός, περίπου 20 χλμ έξω από το Ηράκλειο. Αρκετά χρόνια πριν, απογευματάκι. Κι έχει κολλήσει στη ρόδα μου.

Τον ακούω εδώ κι αρκετή ώρα, και δε μπορώ να του ξεκολλήσω, έχω τελικιάσει και το τιμόνι τρέμει λες και θα μου φύγει απ’ τα χέρια, το κούνημα είναι αρκετό και ολόκληρο το μηχανάκι τρίζει λες και θα διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη. Δεξιά σχετικά κλειστή, ανοίγω από νωρίς, αν κλείσω γκάζι δεν τα ξαναμαζεύω τα χιλιόμετρα οπότε δεν παίζει αυτό το σενάριο.

Ευθεία κι ακόμα τον εχω στον τροχό μου, ‘λύσσαξες ρε πστη’ σκέφτομαι και πλησιάζουμε σε απανωτές κατηφορικές, αρκετά κλειστές και δεν το βλέπω να τον κρατάω μια και εκεί είναι στο στοιχείο του ενώ εμένα θα παλεύει το κτήνος να βρει γραμμές στην είσοδο.

Αλλά δεν τον αφήνω. Πως είναι όταν μπει ο διαολος μεσα σου? Ετσι, για το γμτ, δεν τον αφήνω. Θα το παω όσο παει.

Ριχνω δεξια το μηχανακι, πολύ κλειστη, κατω μια στα γρηγορα και ξανα πανω στην εξοδο για την ανοιχτη αριστερη. Κλειστη δεξια παλι, δε βλεπω να με παιρνει και τον χανω απ’ τον αριστερο καθρεπτη. Ερχεται, και η μουρη του είναι διπλα στον πισω τροχο μου. Όχι, δε στο κανω το χατηρι.

Βγαινω απ το μηχανακι, ακολουθωντας την παλια καλη μεθοδο. «Στην ευθεια αναμεσα στον καθρεπτη σου και το δρομο, υπαρχει μια μισοκλειστη πορτα. Βγαλε το σωμα οσο χρειαζεται και κρυφοκοιταξε απ το ανοιγμα.» Και χερια ποδια σωμα ερχονται μονα τους στη σωστη θεση. Και γερο πατημα στο εξωτερικο μαρσπιε, εννοειται φοβαμαι, εννοειται δεν ειμαι ανετος σε τετοιες φασεις, εννοειται δεν ειμαι απ τα παιδια τα γρηγορα. Πετυχαινει όμως κι ακουω, νιωθω το μηχανακι να ξυνει δυνατα δεξια και στο αποτομο τρομακτικο γυρισμα απ την άλλη να ξυνει αριστερα για να προλαβει το εσακι.

Δε σ’ αφηνω. Ουτε με σφαιρες δε μ’ εχεις. Άλλη φορα μπορει, πολλες φορες μπορει, σημερα, εδώ δε μ’ εχεις.

Κλειστη αριστερη και με αναποδη κλιση στο δρομο, ο εφιαλτης μου. Τραβαω στο μερος μου το τιμονι απ τη δεξια, το μηχανακι πεφτει πιο γρηγορα απ ότι υπολογιζα στο εσωτερικο της στροφης και δινω οσο γκαζι εχω ακομα για να μην πεσω. Αν κλεισω γκαζι επεσα, αν κλεισω γκαζι με περασε, και ξερω αν με περασει δεν τον ξαναπιανω.

Μια δεξια εχει μεινει πριν τις μεγαλες ευθειες μετα το Παλιοκαστρο. Αν και την εχω ανοιγομαι τερμα αριστερα για να μην τον αφησω να περασει σε περιπτωση που βγαινει με πιο πολύ γκαζι στην εξοδο. Και τον κραταω.

Σταματαμε δεξια για τσιγαρο. Γελια. ‘Ταγμα θανατου το πηγες ε;’ Και η κλασσικη μλκια απαντηση ‘Όχι ρε… γιατι, ζοριστηκες?’ Γελια.

Δεν εχω ξαναπαει ποτε πιο γρηγορα από τοτε. Κατεβηκα κι ετρεμαν τα χερια μου.
Μοτοσυκλέτες, που επιμελώς απέφυγα να αναφέρω.

Ο υποφαινόμενος BMW R51/3 του ’54 με τελειωμένα Metzeler που ουτως ή αλλως ειχαν γινει κουτσουρα και πηρουνι μπροστινο προβληματικο. Φρενο μπροστα ταμπουρο μονο με τελειωμενα τακακια, που και να το παταγες δεν ειχε και διαφορα. 24 αλογα σε παρα πολλα κιλα ατσαλι και τελικη 120-130 αναλογως το αν ηξερες ν' αλλαζεις σωστα ή οχι. Αν δεν το ηξερες εβλεπες 110. Αν το μαθαινες εβλεπες μεχρι και 140. Αυτο που εξυνε δεν ηταν η στεκα, ηταν τα κυλινδρα. Οποιον δειτε να εχει πολυ καιρο 51 και να το 'κυνηγαει' δειτε και τις ψυκτρες λιγο στο κατω μερος.

Πισω ο φιλος Γιωργος Honda MTX 200 διχρονο, με λιγο σκισμενο μοτερ, επισης σχετικα αθλια φρενα.

Με το 1300 εχω παει μεχρι 240+. Με FZ1000 Genesis τουμπανο εχω παει και παραπανω.

Αλλα τοσο ΓΡΗΓΟΡΑ οσο εκεινη τη βραδια με τη μπεμβε δεν εχω παει ποτε. Και CBR600R να παρω, τοσο γρηγορα δε θα το παω.

Αφιερωμενο σε οσους διαβαζουν πισω απ’ τις γραμμες.

Καλησπέρα

Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2009

Ducati Streetfighter Test MCN

http://www.motorcyclenews.com/MCN/bikereviews/searchresults/Bike-Reviews/Ducati/Ducati-Streetfighter-S-2009-current/

Απο φατσα:

'I still can’t get away from the fact that it looks like a 1098 that has been crashed and squashed.'

Τιμή:

£13,995 - Για ενα μηχανακι στο οποιο δικαιως αναρωτιουνται γιατι να βγαζει τη ροπη και τα αλογα του στις 9,500 και αναφερονται σε 'pogo suspension'

Μοτερ:

' the engine is a bit of a let-down'

'it just hasn’t got the bottom end bite to match its name',

'the engine just doesn’t bite off the bottom the way you’d dream a 1098 motor would'

Value for money: 2/5

Πρώτη αναφορά στο blog εδώ - http://stoma-tou-lykou.blogspot.com/2009/03/ducati-streetfighter.html

Τρίτη, 30 Ιουνίου 2009

VFR 1200 V5

Καποιος πρεπει να πιασει το σχεδιαστη και να τον πυροβολησει ανηλεως σε κεντρικη πλατεια.... Ενα απο τα πιο ομορφα μηχανακια, το λευκο VFR 750 που ειχα ονειρωξεις καταληγει στα χερια των υπερμοντερνων χονταιων σ' αυτο το χαλι... Απ' τα ασχημοτερα μηχανακια που εχω δει εβερ αν βγει τελικα ετσι...

http://www.motorcyclenews.com/upload/252650/images/v4-teaser-unblurred.jpg

το παλιο...
http://auction.netbikes.com.au/editable/vfr/VFR1.JPG

http://www.vf750fd.com/blurbs/brochures/VF_VFR/vfr750rj.jpg

http://www.motorcyclespecs.co.za/Gallery/Honda%20VFR750F%2088%20%204.jpg

Πιστευω οτι πολλες εταιριες απλα πασχουν απ' τον ιδιο λογο που εκλεισε η BSA. Τις αποφασεις τις βγαζουν μαρκετιστες που ζητημα αν τους αρεσει καν η μοτοσυκλετα ή αν εχουν σχεση. Η *αυλα εχει φυγει προ πολλου και αναλυουν αγοραστικες τασεις, marketing strategy κτλ κτλ και ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ. Και δε φανταζομαι οτι οι σχεδιαστες δε μπορουν να βγαλουν κατι καλυτερο, απλα σου λενε θα το δουν οι μλκς και θα το απορριψουν ως εξεζητημενο, παρακινδυνευμενο δεν ξερω τι. Κι αν δεν πουλησει θα το χρεωθω κιολας. Φτιαξε κει μια μοντερνοειδη μλκια μα στο φιναλε ετσι που εχει αμβλυνθει πλεον το κριτηριο ολων στο τελος θα πουλαμε μονο επειδη εχουμε το σημα πανω και δε χαλαει....

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2009

Ducati Streetfighter

Πρωτη παρουσιαση εδω

http://www.motorcycle.com/manufacturer/ducati/2009-ducati-streetfighter-review-88107.html

Πρωτη παρατηρηση: Στο ξεκινημα του αρθρου λεει οτι σε αντιθεση με οτιδηποτε αλλο εχει βγει σε streetfighter η Ντουντου απλα εγδυσε ενα κορυφαιο ss χωρις να το στησει για ροπη

"Unlike nearly every naked bike we can think of, Ducati has created a stripped-down, super-sporting roadster without excuses – no tuning for torque, "

Τοτε το FZ1 που ειχα εγω μαλλον ηταν οφθαλμαπατη. Κριμα γιατι πηγαινε και καλα.
Συνεχιζει με το τι λεει ο υπευθυνος της εταιριας κτλ. Αναρτηση βλεπω τζαπαν "and it boast a fully adjustable Showa suspension"αλλα τιμη ιταλιαν.

Και συνεχιζω προσεκτικη αναγνωση.

This is quality stuff, but it’s not enough to justify the $4,000 price increase of the S model. Helping it earn its lofty $18,995 MSRP are the most sophisticated electronics offered on any sportbike

Μεταφραση = Τα ηλεκτρονικα πλερωνετε.

Παμπαρακατ. Αυτο δεν το ακουω για καλο...

There’s more distance between the seat and its footpegs than the old Monster S4RS, but that’s mostly because the seat is way up at 33.1 inches. This is surprisingly tall for a bike without undertail exhaust pipes,

Ουτε αυτο το ακουω ιδιαιτερα καλο...

a dry clutch system, as it proved to be a bit grabby when taking off from a stop. Toggling through the transmission requires considerable effort in relation to a Japanese literbike,

ποσο μαλλον αυτο...

While the 1198’s fork is set at a moderately sporty 24.5-degree rake, the Streetfighter’s is kicked out at a slower-steering 25.6 degrees. The amount of trail correspondingly is lengthened from the 1098’s 94mm to 114mm. Additionally, a 35mm longer single-sided swingarm extends the wheelbase from 56.3 inches to 58.1 inches

Γι αυτο κανουν την παπια οταν μιλανε για περφορμανς και μιλανε για το πως συμπεριφερεται στις ευθειες! Ελεος!!! Δειτε

this new Ducati remains sure-footed at high speeds.

Το γελιο ειναι στο τελος οπου το λεει καθαρα!

The Monster, however, is nimbler and might be quicker on a really tight canyon road.

Τοτε αν το μανστερ ειναι πιο στριφτερο (ασε που υποψιαζομαι οτι τα αλογακια του τα βγαζει πολυ καλυτερα κατω χωρις ΟΚΤΩ ρυθμισεις αντι-σπιν) για ποιους ειναι αυτο το φαιτερ?

Well-heeled, middle-aged sportbike jockeys with bad backs are ideal candidates for Streetfighter pleasure,

Χαχαχαχα!!!!Επ....ειπαμε.... αν και επιφυλλασομαι για το οταν το καβαλλησω φυκια μου φαινεται η δουλεια... αν μου ελεγαν ΤΩΡΑ να διαλεξω μεταξυ αυτου κι ενος μανστερ, αβλεπη το μανστερακι.....

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009

Το ΜΟΤΟ...

απ' ότι δείχνουν τα σημάδια φτάνει (έφτασε; ) στο τέλος μιας πορείας.

Δε θα πω και δε θα σχολιάσω τίποτα.

Θλίβομαι πάρα πολύ για φίλους, 'αδέλφια' μερικοί απ' αυτούς κι ελπίζω να βρουν το δρόμο τους γιατί το αξίζουν πραγματικά.

Είμαι σίγουρος ότι θα υπάρξουν αναλύσεις επί αναλύσεων, δε θα συμμετέχω.

Αν αυτή η τελευταία μου σελίδα στο 'Στόμα του Λύκου' φτάσει να είναι όντως η τελευταία σελίδα μακάρι να μην την έγραφα ποτέ.

Καλησπέρα.

Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2009

Τι να ξεχάσεις…

Βρήκα το site τυχαία.. εδώ το λινκ είναι για τις BSA αλλά έχει κι άλλα… κι άλλα…

http://www.classicmotorcycles.org.uk/bikesreunited/bikes_reunited_bsa.htm

NTK806 1959 BSA Super Rocket Previous owner looking for subsequent ownersI customised the bike while I had it… I would love to know if she still exists, regretted selling her for the last 35 years.

Τεράστιος κατάλογο αγγελιών από προηγούμενους ιδιοκτήτες που ψάχνουν απλά το παλιό τους μηχανάκι ή καινούριους ιδιοκτήτες που σκαλίζουν την ιστορία της...

DOB177 1960 BSA A10 Super Rocket Previous owner looking for current owner Hi, does any body out there know the whereabouts of a 1960 BSA Super Rocket with a Avonnaire fairing coupled to a matching Watsonion Monza sidecar. It was my pride & joy about 40 years ago. I traced it to an Hastings address sometime during the eighties & would really like to know if this is still the crowd puller as it was back in my 'misspent youth' ( I have a great shot of it parked up behind the Villa Mariena in Douglas during the 1964 TT week)

Μερικοί ψάχνουν απλά τους καινούριους για να τους πουν την ιστορία της!

207DFR 1962/3 BSA 650 Rocket Gold Star Previous owner looking for current ownerI owned this bike around 1973 and seen it recently on calendar and in books. Willing to give owner a little history.

Η απλά να τους καθυσηχάσουν!

400URR 1963 BSA Rocket Gold Star Current owner looking for previous owners. You will be pleased to know she looks brand new.

Πόση ιστορία κρύβει μια πρόταση;

PJH46D 1967 BSA Bantam Previous owner looking for current ownerOften wondered if its still going. A much loved 1st 'proper' motorcycle. Rode it from London to Dover once.

Δείτε εδώ…

HBD990 1947? BSA C11? Previous owner looking for current owner I'm looking to find out who may have owned this bike or knew of it at one stage or another. Other searches on the net have proved fruitless. All I have to go on is a photo of my father on it just after the war. I believe it is a C11 machine, based on pictures seen elsewhere and that I believe the Speedo was tank mounted as my father has his chin on the headlight. Any help or info will be greatly appreciated.

Κι εδώ..

OGJ673 BSA C12 Previous Owner looking for other OwnersI used to own "Betsy" my BSA C12 from 1971 to 1972 when I sold her for a fiver. She holds many fond memories for me. About 1980 I saw what I think was her for sale for £98 "Tatty" but the Wife said "NO YOU HAVE CHILDREN NOW" Next year £495 and less than a year later "Almost fully restored £995" Where are you now old girl?No bike can ever beat your 1st one.

Δεν περιγράφω άλλο…

Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2009

La Prima Volta

Pick up the pieces - Continued




Τρόμος.


Στο σινεμά ήταν εύκολο, ακόμα το θυμάται. Ήταν ένας τύπος με λαδωμένο τσουλούφι, όρθιο γιακά κι άφιλτρο, έκλεισε το μάτι σ’ ένα πουά κοριτσάκι που τιτίβιζε ντυμένο στα καναρινί, ανέβηκε στη σέλα, άρπαξε το γκάζι κι εξαφανίστηκε στο ηλιοβασίλεμα. Κάτω στη γαλαρία του σινεμά βουναλάκια τα σποράκια απ’ την αγωνία. Η καναρινί έμεινε με τα χέρια σφιγμένα σα τριανταφυλλάκια κι ο γιακάς τράβηξε δυο γκαζιές ακόμα αφήνοντας ένα σκοτεινό απόηχο.


Εδώ δεν ήταν σινεμά, χωρίς το σκηνοθέτη ήταν πιο δύσκολα τα πράγματα.


Είχε ξαναοδηγήσει μια φορά, το μικρό, του Βασίλη. Αυτή εδώ όμως ήταν άλλο κόλπο. Τον κοίταγε με τα κοντέρ της αριστερά-δεξιά σαν αγριοματάρες, έτρεμε, τιναζόταν, χτύπαγε με δύναμη στα σαμάρια, μούγκριζε σα σκυλί. Έσφιξε γερά το τιμόνι, κάρφωσε τα μάτια του στην ευθεία, αριστερά και δεξιά του να περνάνε όλα όλο και πιο γρήγορα και όλο και-


-και ξαφνικά


δεν ήταν πια στη γειτονιά


στις άκρες των ματιών τουτο κίτρινο της τέντας του μπακάλικου, έπαιξε με το γαλάζιο του ουρανού, στροβιλίστηκαν μαζί και κυλίστηκαν πάνω στο κόκκινο της διπλανής ταμπέλας, έσπασαν σε χίλια κομμάτια πάνω στο χαλκοπράσινο σωρό τα σκουριασμένα σίδερα, έβαψαν με ώχρες και βαθιά μπορντώ το σούρουπο, παντού γύρω του, παντού, όλα ένα κι αυτός με τα μάτια καρφωμένα μπροστά, καμμένα απ’ τον αέρα να κινείται σαν μέσα σε πίνακα, αριστερά και δεξιά του να κυλάει χρώμα ποτάμια, κι αυτός στο φούσκωμα του κύματος να μη σταματάει, μόνο στου πίνακα τη δίνη να βουλιάζει, βαθύ κόκκινο τώρα, ένα ηλιοβασίλεμα δικό του μόνο – κι η μοτόρα να τον σέρνει χωρίς να ξέρει αν τον πηγαίνει σε μαυροπόταμο Αχέροντα ή ουρανό.


Και να μην τον νοιάζει.


Μόνο το τιμόνι κρατούσε γερά.


Κι όταν σταμάτησε ένιωθε σα να χει ζευγαρώσει με τη νύχτα.


Άναψε τσιγάρο, αναστέναξε αργά.


Όρκο θα παιρνε ότι τα μέταλλα της μύριζαν ιδρώτα.

Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2009

Στην προηγούμενη βόλτα..

έβλεπα το 90% των αναβατών στο δρόμο με δερμάτινα, ξύστρες, κάρμπον στα μηχανάκια, εξατμίσεις, κέρατα (δεν το κατηγορώ, κι εγώ τα ίδια κάνω σε κάποιο βαθμό, απλά το περιγράφω). Αφήνω απέξω όποιον το κάνει για τη μόστρα. Κι αφήνω επίσης απέξω τον κοντράκια, που θέλει σώνει και καλά να ρίξει στους υπόλοιπους.

Εμείς που μένουμε, κι είμαστε νομίζω αρκετοί, τι ψάχνουμε σ' όλη αυτή τη διαδικασία;

Μήπως αυτό που τελικά γυρεύω δεν είναι τίποτα άλλο απ' το ότι ένιωθα στο κόκκινο Velamos πριν πολλά χρόνια και τίποτα παραπάνω; Η αίσθηση ελευθερίας, αλητείας, ταχύτητας ιλιγγιώδους με 30 χλμ στην κατηφόρα; Η αίσθηση ότι υπήρχε χρόνος για όλα; Ότι θα έκανες πετάλι κυνηγώντας ένα ήλιο που δεν έσβηνε;

Και μήπως το να κοιτάω αναρτήσεις, λάστιχα, και το να καβαλάω 1300 κυβικά δεν είναι ο δρόμος; Μήπως κυνηγάω λάθος υπερβολές;

Μήπως αυτό που χρειάζομαι δεν είναι 125 άλογα και κάρμπον αλλά ένα παπάκι που αγκομαχεί στην ανηφόρα και κάνει τα 40 χιλιόμετρα απόσταση να μοιάζουν ένα ατέλειωτο ταξίδι;

Και μήπως όσο βυθίζομαι σε άλλες συνταγές και σε υποτιθέμενες μοτοσυκλετιστικές απλότητες αξίας χιλιάδων, τόσο χάνω το νόημα;

Καλημέρα