Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2009

Στην προηγούμενη βόλτα..

έβλεπα το 90% των αναβατών στο δρόμο με δερμάτινα, ξύστρες, κάρμπον στα μηχανάκια, εξατμίσεις, κέρατα (δεν το κατηγορώ, κι εγώ τα ίδια κάνω σε κάποιο βαθμό, απλά το περιγράφω). Αφήνω απέξω όποιον το κάνει για τη μόστρα. Κι αφήνω επίσης απέξω τον κοντράκια, που θέλει σώνει και καλά να ρίξει στους υπόλοιπους.

Εμείς που μένουμε, κι είμαστε νομίζω αρκετοί, τι ψάχνουμε σ' όλη αυτή τη διαδικασία;

Μήπως αυτό που τελικά γυρεύω δεν είναι τίποτα άλλο απ' το ότι ένιωθα στο κόκκινο Velamos πριν πολλά χρόνια και τίποτα παραπάνω; Η αίσθηση ελευθερίας, αλητείας, ταχύτητας ιλιγγιώδους με 30 χλμ στην κατηφόρα; Η αίσθηση ότι υπήρχε χρόνος για όλα; Ότι θα έκανες πετάλι κυνηγώντας ένα ήλιο που δεν έσβηνε;

Και μήπως το να κοιτάω αναρτήσεις, λάστιχα, και το να καβαλάω 1300 κυβικά δεν είναι ο δρόμος; Μήπως κυνηγάω λάθος υπερβολές;

Μήπως αυτό που χρειάζομαι δεν είναι 125 άλογα και κάρμπον αλλά ένα παπάκι που αγκομαχεί στην ανηφόρα και κάνει τα 40 χιλιόμετρα απόσταση να μοιάζουν ένα ατέλειωτο ταξίδι;

Και μήπως όσο βυθίζομαι σε άλλες συνταγές και σε υποτιθέμενες μοτοσυκλετιστικές απλότητες αξίας χιλιάδων, τόσο χάνω το νόημα;

Καλημέρα

12 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Και μήπως χαμένο δεν το έχουμε όλοι μας ;;; Και μήπως αυτό το χάσιμο είναι και αυτό ωραίο από μια άποψη ;;; Και μήπως ΔΕΝ μπορούμε ότι και να κάνουμε, να ξαναγίνουμε παιδιά ;;; Και μήπως τώρα που έχουμε περισσότερα δεν τα εκτιμάμε και όλα χάνουν συντομότερα τη λάμψη τους ;;;

Και τέλος Λύκε διαβάζοντας την δευτερη παράγραφο που έγραψες ... θυμήθηκες πιό ήταν το πιτσιρίκι με τα κοντοβράκια ή κοντοπαντέλονα αν θες ;;; Και γιατί είχε εκείνο το χαμόγελο το λίγο στραβό και παμπόνηρο σαν να έλεγε "Ξέρω πράματα που εσείς δεν τα ξέρετε ..." ;;;

kostabra

Ανώνυμος είπε...

Sorry, τρίτη παράγραφος .........
αυτή με το Velamos

kostabra

Βασίλης είπε...

Για να το χάσεις το νόημα πρέπει να το έχεις βρεί πρώτα....σωστός?

Greek Rider είπε...

Το έχω σκεφτεί και εγώ πολλές φορές, τελικά όλοι έχουμε το αδύνατο σημείο μας!

Ανώνυμος είπε...

Νομίζω λύκο ότι μέρα με την μέρα
γίνεσαι πιο έτοιμος να αποκτήσεις
την πρώτη σου(?) guzzi

ΥΓ: να σου ανοιξω την όρεξη αν μου επιτρέπεις με τους παρακάτω 40 ίππους τροχό
http://news.motorbiker.org/blogs.nsf/dx/overview-moto-guzzi-v7-cafe-classic-motorcycle.htm

rosso corsa

Λύκος είπε...

Ωωωωχχχχ ρε Ροσσοκορσα...ζημια....

τι ΚΟΥΚΛΑΡΑ ειν' αυτη...

Ανώνυμος είπε...

Αυτή εννοείς ;;;
Moto Guzzi V11 Le Mans Rosso Corsa 2004 ;;;

kostabra

Ανώνυμος είπε...

Σήμερα έπαθα μεγάλη ζημιά…
Αρχικά εκεί που ψωνίζω τη μαγιά έρχονται από τα γύρο χωριά για τις ζωοτροφές . Βλέπεις και ακούς Ανθρώπους εκεί πέρα. Σήμερα όμως είδα έναν γεράκο να ψωνίζει 2 ευρώ για τις κότες του, άλλα δύο για τα κατσίκια, 1,5 για…… έτσι το πήγαινε ως ότου ξέμεινε από λεφτά. Είχε καμία 20αριά κιλά και τα φόρτωσε στο παλιό του ποδήλατο. Όταν τον ρώτησα να τον βοηθήσω μου απαντάει «αφού μπορώ ακόμα παιδί μου». Ντράπηκα ρε πούστη μου, ντράπηκα πολύ και όλοι θα’πρεπε.

Δεν είναι θέμα ωρίμανσης αλλά αχορταγίας. Ήρεμης και ύπουλης. Η απλότητα τα έχει φτύσει πλέον στα μάτια μας και αποζητούμε και απαιτούμε ενίοτε ηδονές ανώτερες~ και ουσιαστικότερες~. Δεν κοιτάμε τα χάλια μας καλύτερα λέω εγώ!
Θα τη πάρω την Ural του ‘70φεύγα και θα γυρίσω την Ελλάδα μ’αυτήν, με σκηνή και ολίγα στη τσέπη. Ούτε καν ίσα ίσα. Πάντα πέρναγα καλύτερα στη ζωή όταν δεν είχα μια. Και εσείς το ίδιο άσχετα που δεν το βλέπετε

Bojan

openhorizons είπε...

"Θα τη πάρω την Ural του ‘70φεύγα και θα γυρίσω την Ελλάδα μ’αυτήν, με σκηνή και ολίγα στη τσέπη. Ούτε καν ίσα ίσα. Πάντα πέρναγα καλύτερα στη ζωή όταν δεν είχα μια. Και εσείς το ίδιο άσχετα που δεν το βλέπετε"

Φιλε Βοξαν ειπες μεγαλη κουβεντα!!!
Αυτο ακριβως σκεφτομαι και εγω εδω και καιρο... Εχουμε πεσει ολοι στην παγιδα του ιδιου μας του εαυτου. Να ικανοποιησουμε ενα αχορταγο ΕΓΩ, να φαινεται, να το προσκυνανε οι πληβειοι, να τρεχουν ξωπισω οι θαυμαστριες...

Και να και τα σουπερ-πολεμικα υπερτουμπανα, και να τα Ντουκατι και τα Agusta και τα 1200αρια Μπεμβε κλπ κλπ κλπ... Και παρε και καρμπον και εξατμισεις και αναρτησεις και και και...

Και ποτε δεν ειμαστε ικανοποιημενοι!
Μεχρι να κλεισεις τον διακοπτη, να κλεισεις και τα ματια και να κατσεις ΜΙΑ ρημαδα στιγμη ακινητος να ΑΚΟΥΣΕΙΣ και να νοιωσεις τον κοσμο γυρω σου.

Αληθεια, ποσοι το εχουμε κανει ρε παιδια αυτο το πραγμα τα τελευταια χρονια; Να κοντοσταθουμε για μια στιγμη και να ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ τον κοσμο, αντι να προσπαθουμε να κανουμε τον κοσμο να ακουσει εμας....

Ψαχνω να βρω ενα ταπεινο παπι... Για να κανω ενα μακρυνο ταξιδι... Να παω Αλεξανδρουπολη και συνορα και το γυρο της Πελοποννησου, η να κανω το 36ωρο οπως ο αδικοχαμενος φιλος Νικολας... :(
Με τη σκηνη φορτωμενη επανω και σακουλακια σπορια στη τσεπη του μπουφαν...

Οπως ΤΟΤΕ που δεν ειχαμε τιποτα αλλα ειχαμε τα παντα....

Ανώνυμος είπε...

απο τις καλυτερες μοτοσυκλετιστικες στιγμες στη μικρη εμπειρια μου ειναι οταν παω το μηχανακι μου για service και πέρνω τη τριαρα του μηχανικου(20 φευγα χρονων) το χαμογελο που κολαει στη μουρη δεν το βρισκω συχνα και μαλλον αυτο λεει κατι :D

gemballa

Ανώνυμος είπε...

Μοτοσυκλετα ειναι η αισθηση του αερα πανω σου, η μυρωδια της διαδρομης που παντα ειναι διαφορετικη, η μυρωδια της ακαφτης βενζινης, τα μελανχολικα μπλουζ της εξατμισης και η αισιοδοξια της περιορισμενης μεν αλλα προθυμης γκαζιερας. Μοτοσυκλετα ειναι αγαπη, ειναι ενασχοληση, ειναι περνω το κατσαβιδι μου και την φτιαχνω η την χαλαω για να τη ξαναφτιαξω, ειναι χερια βρωμικα αλλα καθαρο και χαμογελαστο μυαλο. Ειναι ελευθερια, ειναι κατι υπερανω του χρηματος και της δοξας και της ταχυτητας. Ειναι να καβαλας και να μπαινεις στο δικο σου κοσμο... Η ροδα κυλαει και η συγκινηση ερχετε οσα κυβικα κ να χει, οση τεχνολογια και να μην εχει, οσο ματρακας και αν ειναι. Ολα ειναι στο μυαλο, στην μαεστρια της απολαυσης ακομα και με τα λιγα. Αγαπη θελει πανω απ ολα και ορεξη...

Circuit_blues

Ανώνυμος είπε...

Έχετε σίγουρα κάποιες ευχάριστες γνώμες και απόψεις. Το ιστολόγιό σας προσφέρει μια φρέσκια ματιά σε αυτό το θέμα.