Παντέρμη Κρήτη

Λαϊκή το πρωί. Πάγκοι τοποθετημένοι σε μεγάλη απόσταση ο ένας από τον άλλο. Κόσμος που κρατάει αποστάσεις, με μασκάκια και γάντια οι περισσότεροι.

Ορεσίβιος τύπος με μαλλί πουλόβερ και ριγέ πουλόβερ μάλλινο που σταματάει στον αφαλό και που το χει συνδυάσει με φανελάκι με τρύπα στέκεται μπροστά στα τυριά και προστάζει:

"Κόψε μου μρε μια λια ντυρί. Κι ένα γκομάτι μυτζήθρα για δοκιμή."

Κοιτάει γύρω του παραξενεμένος. Τρώει το τυρί (που έχει προτεραιότητα από την περιέργεια), ξανακοιτάει. Τρώει και τη μυτζήθρα με το μουστάκι να κρατάει το νόμιμο 15%. Γυρνάει στον τύπο με τα τυριά:

"Μα ήντα επάθανε μρε όλοι και φορούνε τα μασκάτσα*;"

Ο τυράς τον κοιτάει απαθής.

"Ντα δεν ήκουσες για τον ιό; Απου κολλούνε όλοι;"

Ξανακοιτάει δύσπιστα.

"Κολλά; Που; Και στα όρη;"

Παιδιά φοράτε ότι θέλετε, καλή τύχη με τα dettol, εγώ πάω με τον τύπο στα όρη.

Μένουμε Κρήτη, Δεν Κολλάμε Τίποτα.

Glossary
μια λια = μια ολιά = λίγο
ντυρί = τυρί
Ντα δεν ήκουσες = haven't you heard?
μασκάτσα = obvious

Quarantine Blues

Κάθε πρωί βγαίνω για μια σύντομη βόλτα για να μην με φάει η σαπίλα του καθισιού. Όσο προχωράει η καραντίνα νιώθω σαν να κινούμαι σε ταινία του Μπουνιουέλ. Και εξηγώ.

Πριν μερικές μέρες είδα κάποιον στις 7 το πρωί να καθαρίζει το αυτοκίνητο του. Ενώ ψιλόβρεχε. Με μπατονέτα. Το τονίζω. Με μπατονέτα.

Προχτές είδα μια κυρία να έχει βγει στο μπαλκόνι με μια γαμάτη ρόμπα που άνετα την φορούσε ο Έλτον Τζον και φώναζε σε μιαν άλλη που έμοιαζε με τον Έλτον Τζον και που βρισκόταν σε άλλο μπαλκόνι ογδόντα μέτρα πέρα τι θα ψήσουνε.

Και οι δυο είχαν καλύτερη απόδοση από οτιδήποτε ηχείο ή ενισχυτή έχω πάρει ακόμα και στην hi fi περίοδο μου. Η Ρόμπα πρέπει να έβγαζε 2Χ100 RMS. H άλλη έβγαινε λίγο πιο χαμηλά αλλά δεν παραμόρφωνε τόσο.

Μέχρι να περάσω ανάμεσα απ' τα μπαλκόνια είχα μάθει δεκατέσσερις συνταγές για γεμιστά και τρία τζατζίκια (το ένα με καρότο).

Χτες τα πράγματα χειροτέρεψαν. Μέρες τώρα έβλεπα κάποιον ευτραφή κύριο να κάνει σουηδική γυμναστική στο μπαλκόνι. Με το σώβρακο. Και με ιδιαίτερο ζήλο.

Χτες στο μπαλκόνι απέναντι από αυτόν, είχε βγει ένας άλλος, ξερακιανός, γύρω στα 70, με μουστακιά τσιγκελωτή που φαινόταν παλιός στρατιωτικός και παρακολουθούσε τον άλλον να κάνει Σουηδική έχοντας δίπλα του ένα METAXA κι ένα νεροπότηρο. Στις 8 το πρωί.

Εγώ δεν ξαναβγαίνω εκεί έξω. Έχω ειδοποιήσει το National Geographic να πάρει πλάνα και αυτό ήταν.

Καλημέρα.

'Κι εγώ θέλω ένα'

Την έχω ακούσει τη ρήση χίλιες φορές, κι αφορά μηχανάκι custom / restored κτλ. Κι ακολουθείται από 'αλλά δε μπορώ να το πάρω, δε βγαίνω' κτλ κτλ.

Σήμερα λοιπόν ημέρα αργίας, με αφορμή και την πρόσφατη πώληση του 185 μου τα έβαλα κάτω. Αν πουλούσα 5 από τα μηχανάκια μου, και συγκεκριμένα τα παρακάτω

Ηοnda Z50J 1982

XT550 '84

Honda XL250k3 '76

CB750k6 '76 Custom

XR200R '82 - Φωτό από νετ μια και είναι project που ξεκινάει τώρα

μια τιμή πακέτο για όλα, και τα πέντε θα ήταν γύρω στα 11.000 όπως τα χω στο μυαλό μου.

Με 11 χιλιάρικα αν έπαιρνα καινούριο μηχανάκι παίρνω πχ ένα Τ Max 350 ή ένα

Kymco AK550 Noodoe. Παίρνω επίσης ένα V-Strom 650 με έξτρα εξοπλισμό.

Για να πάρω ένα Versys 1000 θέλω άλλα 3000.

Δύο παράμετροι. Δεν είναι τόσο βολικά τα δικά μου στην πόλη όσο τα άλλα. Ναι δεν είναι, αλλά με καλή συντήρηση κυκλοφορούν καθημερινά και είναι ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ πιο βολικά απ' ότι νομίζει κάποιος. Το 750 είναι χαμηλό, ροπάτο, με μίζα και κοντό τιμόνι και περνάει εύκολα. Το 550 και το 250 είναι απόλαυση.

Δεύτερον δεν βρίσκεις κάθε μέρα ν' αγοράσεις τέτοια μηχανάκια σε τέτοια τιμή και κατάσταση. Ναι. Βρίσκεις όμως. Κι αν όντως 'θες ένα τέθοιο' περιμένεις και ψάχνεις. Και εννοείται τρως και όλη την παπάρα της ανακατασκευής.

Αν το θέλεις ΑΡΚΕΤΑ, το κάνεις. Δεν είναι τόσο δύσκολο.

Και στο φινάλε διαλέγεις τι θέλεις. Ενα 350 σκουτερ ή ένα CB750, ενα μπομπο, ενα XL250, ένα ΧR200R κι ένα ΧΤ550;

Τα υπόλοιπα είναι συζητήσεις μεταξύ τύρου και αχλαδίου. 

Αgatha 2018 roadbook

ΟΛΑ ΟΣΑ ΘΕΛΑΤΕ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΑΓΚΑΘΑ.
Διαβάστε το προσεκτικά όσοι θα συμμετέχετε ή το σκέφτεστε. Στο τελος θα βρειτε το λινκ για το Roadbook.

Πρώτον το χώμα είναι αρκετά νορμάλ και περνάνε αρκετοί τύποι μοτό αν ο αναβάτης έχει λίγο χεράκια. Όμως υπάρχει και φουλ εναλλακτική μόνο με άσφαλτο αν θέλουν να έρθουν στρητάδες με τους οποίους συναντιόμαστε σε αρκετά σημεια.

Τα χιλιόμετρα είναι αρκετά παραπάνω από πέρυσι. Ετοιμαστείτε για οδήγηση σε πολλά διαφορετικά εδάφη. Είναι απόλαυση η διαδρομή που έβγαλαν οι νομικά υπεύθυνοι.

Εξοπλισμος. Θα καβαλάτε σε τεραίν με κοφτερές πέτρες, κοτρώνια, κατηφόρες με κροκάλα κτλ. Δεν είμαι ο μπαμπάς κανενός για να του πω να βαλει ζακετα, αλλα ο κοινος νους εξυπακουεται. Εχω δει αρκετους φιλους με σπασμενα γονατα με 30 χλμ την ωρα. Αν δεν ξερετε τι gear χρειαζεται για το χωμα, ρωτήστε.

Φαί. Θ αργήσουμε πολύ να φάμε την πρώτη μέρα. Κρατάτε μαζι σας οτι χρειαζεστε για να την βγαλετε περιπου μεχρι τις 6 το απογευμα, αμα μεινετε και στα βουνα κατι παραπανω. Γαλετα, σταφιδα, ζβαν, σαντουιτς, κεφτεδακια, ομελετα, τρεξε τρεξε οδηγε. ΦΕΡΤΕ ΚΑΤΙ ΜΗ ΜΕΙΝΕΤΕ ΝΗΣΤΙΚΟΙ ΓΙΑΤΙ ΟΠΟΙΟΣ ΠΑΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΤΣΕΛΕΜΑΡΕΙ ΤΟ ΖΒΑΝ ΧΑΝΕΙ ΧΕΡΙ.

ΒΕΝΖΙΝΑ. ΕΛΑΤΕ ΤΟ ΠΡΩΙ ΜΕ ΓΕΜΑΤΑ ΝΤΕΠΟΖΙΤΑ. Μην μας γαματε - συγνωμη για τα γαλλικα - την βολτα. Θα ειμαστε 150 μηχανες για πλακα. Αν 30 χρειαστουν βενζινα, με 2 λεπτα μεσο ορο εχουμε χασει ΜΙΑ ΩΡΑ. Και μιλαω μονο για 30. Αν χρειαστουν 60 ή 70 πάει κατά διαόλου όλο το πράγμα.

Συμπεριφορά. Πέρσι υπήρχε άτομο, ευτυχως μεμονωμένη περίπτωση που πλακωθηκε στα ξυδια, χυμαρε, έχωσε κοσμο να τον τρεχει απο δω κι απο κει κτλ. Οποιος φερεται ετσι το λεω με καθε συναισθηση ΘΑ ΤΟΝ ΑΦΗΣΩ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ΝΑ ΤΟΝ ΦΑΝΕ ΟΙ ΓΑΜΗΜΕΝΟΙ ΛΥΚΟΙ. Αν δεν εχεις τη στοιχειώδη ευφυια να καταλαβεις οτι δεν αφορα μονο εσενα αλλα γαμας κοσμο με τη μαλακια που σε δερνει τοτε δε σε θελουμε στη βολτα. Καθαρά και ξάστερα. Αλλο να χεις ατύχημα κι αλλο να πλακωθεις στις μπύρες μεσα στο λιοπύρι και πας να χυμαρεις πάνω στο βράχο.

Υπευθυνοι δεν ειμαστε για την ασφαλεια κανενος. Τα οργανωμενα τουρ ξεχαστε τα. Εμεις παμε μια βολτα κι οποιος θελει έρχεται. ΠΡΟΦΑΝΩΣ βοηθαμε σε καθε περιπτωση. Λογω αλληλεγγύης όχι γιατί είμαστε υπεύθυνοι για το ξερό σας το κεφαλι.

Η διαδρομη είναι ευέλικτη. Εχει σημεια που αναλογως το χρονο μας μπορουμε να προσθέσουμε ή να αφαιρέσουμε κομμάτια. Αρα το φέρνουμε στα μέτρα μας. Η 2η μερα ειναι στημενη ετσι ωστε να προλαβουν ολοι ανετα το καραβι.

Κατι δύσκολο στα Αγκαθα ειναι οτι εχουμε διαφορετικους τυπους μηχανων. Αυτο ειναι μια τεραστια ιδιαιτεροτητα. Δεν πανε βολτα 5 χιλιαρια. Πανε βολτα χιλιαρια με παπιά. Η σκουπα εχει πολυ ζορικο έργο. Γενικά το εγχείρημα με 150 μηχανες που ειναι απο 50αρια μεχρι 1200 και απο στρητ μεχρι καθαρά είναι πολύ ζόρι. Κι όμως βγαίνει ζάχαρη...

Την επομενη φορά θα γινει τριήμερο. Στάνταρ. Στο τριήμερο μπορούμε να παίξουμε πολύ διαφορετικά.

Tέλος όσοι είστε interested μας βοηθάτε πολύ πατώντας είτε going είτε ακυρώνετε για να μπορούμε να υπολογίσουμε καλύτερα τι θα χρειαστούμε.

WELCOME TO HELL.

Kατεβάζετε το roadbook από δω

https://www.dropbox.com/s/rjenb53zjhkdd9d/%CE%91gatha%202018-5.pdf?dl=1

Γαΐδουράγκαθα 2018 Part I

Mια σειρά δημοσιεύσεων εν αναμονή του roadbook - που θ' ανέβει κι αυτό εδώ - για να γίνει η ζωή μας πιο εύκολη.

Μερικές διευκρινήσεις και ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ.

Τα Άγκαθα δεν είναι η συνηθισμένη μοτοεκδρομή. Δεν έχει συμμετοχές, κρατήσεις, ιστορίες κτλ. Έχει υποτυπώδη οργάνωση. ΔΕΝ ΣΑΣ ΠΑΜΕ ΚΑΠΟΥ ΒΟΛΤΑ. Πάμε κάπου ΕΜΕΙΣ βόλτα και ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ έρχεται μαζί μας.

Ναι έχουμε σκούπα, πλοηγό κτλ. αλλά δεν είναι υποχρεωμένοι να περιμένουν κανένα, ούτε σας υπόσχεται κανείς ότι δεν θα κάνετε βαβά. Αν είστε κουλάντζα και ρθείτε με 240 κιλά μηχανάκι που ζορίζεστε να το κατεβάσετε το πεζοδρόμιο και πέσετε φταίει η ξερή σας η κεφάλα. Ναι, θα σας μαζέψουμε αλλά μέχρι εκεί.

Τα φετινά Άγκαθα έχουν μια ιδιαιτερότητα. Τα προηγούμενα ήταν μια διαδρομή σερί λίγο πολύ - και πάλι χάθηκαν άτομα. Η φετινή είναι ασφάλτινα και χωμάτινα κομμάτια, πανέμορφα, που συνδέονται μεταξύ τους. Οποιος δεν ακολουθήσει roadbook χάθηκε. Τα θα ακολουθώ τον τάδε κτλ ξεχάστε τα. Το μπεμβέ μπροστά πάει γρήγορα για κάποιον άπειρο και η σκουπα ειναι ΚΤΜ 990 και δε μπορει να περιμενει 50αρι παπι σε ανηφορες με νταλα ήλιο.

YOU'RE ON YOUR FUCKIN' OWN.

H φάση είναι cannonball. Ξεκινάμε όλοι από κει και φτάνουμε όλοι εκεί.

Τώρα τα καλά νέα.

Η διαδρομή μπορεί να γίνει καθαρά ασφάλτινη μόνο για όποιον θέλει. Επίσης περνάμε πολύ μεγάλα χωριά - Αγ. Βαρβάρα, Ζαρό, Αγιά Γαλήνη κτλ που όπου και να χαθείς ρωτάς και πας. Σε καμιά περίπτωση δεν πάμε τόσο off στα βουνά που να σε φάνε οι σκύλοι. Εκτός κι αν είσαι τρελό ταλέντο.

Μπορεί λοιπόν κάποιος να κάνει όσα χωμάτινα μέρη της διαδρομής θέλει κι όσα ασφάλτινα. Μπορεί να πάει και καρφί στον τερματισμό. Ότι βολεύει τον καθένα. Αλλά το ξαναλέω. Είμαστε 4-5 άτομα, δεν μπορούμε να μαζεύουμε 150 άτομα.

Οι εκδρομες στο χωμα ειναι 20, 30, 50 άτομα. Το 150 ειναι τρελό, άρα πάει έτσι εκ των πραγμάτων.

Αρα, ανακεφαλαιωση. Καντε οτι γουσταρετε αναλογα με τις δυνατοτητες σας. Τα χωματινα κομματια ΔΕΝ τα κανετε χωρις να διαβάσετε roadbook. Oπότε εν αναμονή....