Custom build

Επειδή έβαλα τελευταία πολλά ποστ που ήταν σχετικά με την Τέχνη όπως αυτή εκφράζεται στις μοτοσυκλέτες, και προκειμένου να μην προδώσω τον λούμπεν προλεταριακό χαρακτήρα του μπλογκ, αποφάσισα να στραφώ στην τέχνη την απλή, την καθημερινή που βλέπουμε δίπλα μας.

Με απλά υλικά, χωρίς χαλκό, τιτάνιο και άλλα, μπορούμε να φτιάξουμε αριστουργήματα.

Όπως το FZ400 που είδα σήμερα το πρωί στο μηχανικό μου όπου άλλαξα λάδια στο XLάκι (στα Χόντα αλλάζεις, δεν συμπληρώνεις). Αλλά ας το δούμε.

 Το μπροστινό φτερό έχει αντικατασταθεί με υδροροή, που δίνει αυξημένη αεροδυναμική, προστασία από τα νερά και προσθέτει χαρακτήρα. Μια απλή, οικονομική καλαίσθητη λύση.

Εδώ η τέχνη συναντά την εργονομία. Προσέχουμε τα καθρεφτάκια του ενός μέτρου. Πέρα από το ότι δίνουν το κάτι διαφορετικό, ο άνθρωπος που έχει το FZ είναι χασάπης και έτσι μπορεί και κρεμάει τις σακκούλες. Και για να προλάβω τα σχόλια της πλέμπας μιλάω σοβαρότατα.

Εαν κάνετε κλικ στη φωτό και μεγαλώσει θα δείτε ότι στα καθρεφτάκια έχει γίνει 'μάτιση' μια και δεν βγαίνουν εμπορίου σ' αυτές τις διαστάσεις, εκτός για στρουθοκάμηλους που καβαλάνε Dax.

Aυτή ήταν μια πρώτη παρουσίαση Τέχνης καθημερινής, αλλά μου άνοιξε την όρεξη μαζί με το μηχανάκι του Gregory που είχα παρουσιάσει και θ' ακολουθήσουν κι άλλα. Στείλτε φωτό ανοιχτά.

Kickstart

Τσακ

πρωί πρωί

Να τη ζυγίζεις τη μανιβέλα, το ξέρεις το κόλπο. Και ν ακούς και το τσικ του αποσυμπιεστή. Και να χεις εκπαιδεύσει την πατούσα να νιώθει μέχρι βαλβίδες, μέχρι ΑΝΣ και να διαβάζει μέχρι και στάθμη λαδιού σου λέω.

Και να το βάζεις μπρος με τη μια. Κρύο, με τη μια. Να χει να πάρει μέρες, με τη μια.

Και να γελάς όταν πάνε να το βάλουν άλλοι μπροστά. Να δίνουν και να δίνουν και τίποτα. Μπορεί να βαράνε προσοχές στη μανιβέλα μέχρι να βγάλει ο ήλιος κέρατα.

'άσε εμένα'

Μπραπ. Μια.

Ε μπορείς να μη γελάσεις; Μπορούν να μη σε βρίσουν; 'Πως το βάζεις ρε;' Ε το χω μάθει.

Και που να ναι και κανένα ΧΤ500 ε; Ή το ξέρεις ή σπρώχνε. Όχι για να το βάλεις μπρος, γιατί θες τρίτη και πάνω και πάλι ζήτημα...

Με τη μίζα είναι εύκολο, όλοι την πατάνε. Η μίζα το κάνει με όλους, σ' έχει γραμμένο. Η μανιβέλα το κάνει μόνο με σένα.

Και δεν είναι μόνο η μανιβέλα, είναι και ο καρπός στο γκαζάκι, είναι, είναι...

Έτσι είναι και μερικοί τύποι. Αν τους πατήσεις στραβά, κόλλησε, δεν ξαναπαίρνει μακάρι να πηδάς πάνω σαν το δαίμονα της Τασμανίας. Αν ξέρεις πως, όλα γίνονται.

Και πολύ γουστάρω να κατεβαίνω το πρωί, βρεγμένα όλα, και να βάζω το 89'άρι το μικρό μπροστά με μία. Όσοι ξέρουν τι λέω καταλαβαίνουν. Καλημέρα με κλωτσιές.

Η τρέλα δεν πάει στα βουνά

πάει στα ταμπούρα.

Γίνεται να μη χαζέψεις; Δε με νοιάζει τι σ' αρέσει, τα σούπερσπορτ, τα βιστρόμ, τα παπχιά, γίνεται να μην αναγνωρίσεις το πάθος που έχει πετάξει με τους κουβάδες πάνω στο μέταλλο ο τύπος; Και γίνεται με το που θα το δεις να μην σου κόψει την ανάσα, να μην πεις εκείνο το 'πωωωωωωωωω' με τα εννιά ωμέγα, γίνεται να μη θέλεις να το πιάσεις;

Χούφτωσ' την χούφτωσ' την.

Όταν έγραψα το 'η μηχανή που δε μ' άρεσε' και έγινε ο χαμός του βιστρόμ, κάτι τέτοιο εννοούσα. Το ΠΑΘΟΣ. Αυτό το πάθος εδώ:

Αν σου τα ξυπνάει αυτά το βιστρόμ και το σιμπιέφ, ΠΑΣΟ. Αν σου ξυπνάει την τρέλα του να μη θέλεις να κατέβεις, του να κάνεις άλλη μια βόλτα, του να το καβαλλήσεις και να πας μέχρι την άκρη του κόσμου... ΠΑΣΟ. Αν σε βολεύει, δεν καίει και πολύ και βολεύει και στην κίνηση... ε, πάλι καλό είναι, και λόγος δε μου πέφτει αλλά για άλλο πράγμα μιλάω όταν μιλάω για μηχανές.

 

Δεν είναι τόσο το αν είναι καφρέισερ ή δεν είναι, αν έχουν φράγκα ή δεν έχουν, αν θέλει τέχνη ή δε θέλει. Είναι ότι κάποιος πρέπει να χει ΤΕΡΑΣΤΙΑ τρέλα με τα μηχανάκια ρε φίλε για να κάτσει να το κάνει όλο αυτό το κόλπο κι αυτό δε μπορώ παρά να το σεβαστώ άπειρα. Και όποτε κράζω, κράζω για μηχανάκια που δεν ξυπνάνε τέτοια πάθη (και φυσικά λάθη). Στον αναβάτη είναι, ΠΑΝΤΑ, αλλά αν αποκτήσεις κανένα RD500 ή Ζ900 ή R1 να δεις πως βάζει κι αυτό το δαχτυλάκι του...

Να κάνουμε λίγο ακόμα οφθαλμόλουτρο;

Και θα μου πεις μα αυτά θέλουν φράγκα και θέλουν τέχνη και θέλουν χώρο και.... και τίποτα δε θέλουν! Ειδικά τώρα με την κρίση, τίποτα δε θέλουν. Δεν είπε κανείς να κάνεις τα τρελά του KOTT (ο κυριούλης που έχει φτιάξει όλα τα παραπάνω). Αλλά για δες εδώ τι φωτό μου στείλανε σήμερα και μ' έπιασε πάλι...

Αυτό το CBάκι αγοράστηκε για δυο κατοστάρικα. Σ' αυτή την κατάσταση, της φωτογραφίας. Ξέρεις τι αγοράζεις μ' αυτά τα δυο κατοστάρικα; Αν βλέπεις μόνο ένα παλιό πενηντάρι που δεν πάει σταμάτα άνετα το διάβασμα εδώ. Αν όχι, συνέχισε

Αυτό που αγοράζεις με τα δυο κατοστάρικα είναι το να αράξεις πίσω και να το κοιτάς και να ταξιδεύεις. Το χρώμα. Να γίνει έτσι, ή αλλιώς. Και η σέλα να γίνει έτσι. Και το λουράκι στη μέση να την κρατάει από κει κι από κει. Και το τεπόζιτο να καθαριστεί. Το σχαράκι πίσω να το κρατήσω; Τα γκριπάκια. Τα καθρεφτάκια που θέλουν γυάλισμα. Δυο κατοστάρικα εισιτήριο για τέτοιο ταξίδι. Και μετά στο ίντερνετ, service manual και τι και πως, και ρύθμισμα, και το μοτέρ. Αγορασμένα αυτά, στα 2 κατοστάρικα. Και να πιάσεις κλειδιά και να λύνεις, και να χαιδεύεις, και να βάζεις στην άκρη...

Και μου το στέλνει ο φίλος που το πήρε και μου γράφει

''σήμερα δε μπορούσα να κοιμηθώ, το σκεφτόμουν συνέχεια''

Αυτό, το πράσινο 50αράκι του 70. Σας τα ξυπνάει αυτά το καβουρδιστήρι σας; Ξυπνάει μια τρέλα σαν του Δημήτρη ή του KOTT; Πάσο και μούγκα.

Αλλά για μένα αυτό είναι τα μηχανάκια σε μια φράση:

''σήμερα δε μπορούσα να κοιμηθώ, το σκεφτόμουν συνέχεια''.

Κάπως έτσι δεν ξεκινάνε όλες οι ωραίες ιστορίες;

Ain't no grave

που λέει κι ο Τζόνυ Κας. Τις τελευταίες μέρες μου στέλνουν διάφοροι την παρακάτω είδηση.

Η διαδικασία αυτή εγείρει τεράστια ηθικά, θρησκευτικά και γραφειοκρατικά προβλήματα. Κατ' αρχήν δεν ξέρουμε αν υπάρχει άλλη ακολουθία στη χώρα μας που να ισχύει για τα Χάρλευ και άλλη για τα ΚΤΜ (προφανώς θα υπάρχει). Η εκκλησία δεν πρέπει να το ξεκαθαρίσει;

Τάφοι με τρία Γιαμάχα και πάνω θεωρούνται οικογενειακοί; Αν ένα Σουζούκι είναι από μόνο του τάφος, πληρώνεις διπλά; Και υπάρχουν φυσικά και υπαρξιακά ερωτήματα.

Υπάρχει ζωή μετά το Σαρακάκη;

Και ποιος λέει στον άτυχο που θα θαφτεί με τη μοτοσυκλέτα του ότι θα σταματήσουν να του ζητάνε τέλη κυκλοφορίας από το υπουργείο, για να μη μιλήσω για ΚΤΕΔ και ασφάλεια.

Το γελάτε.

Όχι αλήθεια, κάντε ένα pause, σκεφτείτε που ζούμε και το ξαναπάμε.

ΤΟ ΓΕΛΑΤΕ;

Εκτός αυτού, τα κοινωνικά προβλήματα που θα προκληθούν είναι ανυπολόγιστα. Ανακατασκευάζεις Laverda 750 SFC και δε βρίσκεις πουθενά τιμονόπλακα. Και ΞΕΡΕΙΣ ότι στο τάδε μέρος είναι θαμμένη μια SFC... που μέχρι να γίνει zombie apocalypse δεν τη χρειάζεται ο τύπος... στο κάτω κάτω του αφήνεις μια Laverda Jota ρε παιδί μου να κινείται να κάνεις κι εσύ τη δουλειά σου...

Ετοιμάζω έντυπο επερώτησης για βουλευτές και εκκλησία να δούμε πως θα το μοντάρουμε. Κάθε ιδέα δεκτή. 

Meraklish

Μάλιστα, meraklish. Γιατί άμα είσαι meraklish φτιάχνεις αριστουργήματα απ' το τίποτα. Καιρό τώρα βλέπω κοντά στη δουλειά 'το μηχανάκι του Gregory'. Δεν ξέρω τι είναι το Gregory. Αλλά στο όνομα της μαχητικής δημοσιογραφίας πήρα μερικά spy shots.

Η υλοποίηση της υψηλής τέχνης και το τρομερό αισθητικό αποτέλεσμα επετεύχθη με περτσίνια / στρας και άλλες δημοκρατικές δυνάμεις. Αλλά ας μιλήσουν καλύτερα οι φωτογραφίες. Με κλικ πάνω κάνετε ζουμ (και με δεύτερο κλικ μουζ) ώστε να δείτε τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες στο ρύγχος ή στις χούφτες.

Εαν σεβαστείτε την τέχνη και δεν κάνετε απρεπή σχόλια θα πάρω φωτό και ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ του Gregory.

You don't want to know.