Blow up - DIY

Ο τίτλος δανεισμένος από την ταινία, όχι τυχαία.

Πριν από λίγο καιρό είχα βάλει ένα ποστ σχετικά με το καθάρισμα σκουριάς με ξύδι και μαγειρική σόδα, το οποίο είχε πολύ καλό αποτέλεσμα. Σύντομα όμως κατάλαβα ότι αυτά είναι ημίμετρα κύριοι.

Για να κάνεις πραγματικά καλή δουλειά, για να πετάξεις από πάνω το μέταλλο φλούδες, για να παίξεις με τα μεγάλα παιδιά χρειάζεσαι άλλες ουσίες.

Με τη συμβολή πάντα του φίλου μου του Χρήστου αποφασίσαμε ότι ο καλύτερος τρόπος να γίνει δουλειά είναι είτε με γαλβάνισμα για το οποίο θέλουμε υδροχλωρικό οξύ 30% είτε με φωσφορικό οξύ.

Τα οποία δεν είναι υλικά που βρίσκονται εύκολα γιατί είναι χημικά. Το ακουαφόρτε είναι μεν υδροχλωρικό αλλά όχι με τη σωστή περιεκτικότητα. Μπορείς να παραγγείλεις να σου φτιάξουν σε χημείο αλλά παίρνει κανένα μήνα.

Έτσι λοιπόν, για να συνοψίσουμε, τρία απόλυτα λογικά άτομα, ο Κωστάκης, ο Μιχαήλος και εγώ αποφασίσαμε ότι είναι πολύ καλύτερα αντί να αγοράσουμε καινούριες βίδες (αε ρε απο κεί, ξενέρα, άκου καινούριες βίδες, ντροπή του ρηστόρινγκ) να χρησιμοποιήσουμε επικίνδυνα χημικά που αποκτήσαμε με πλάγιους τρόπους. Βάζουμε δηλαδή μαζί αυτά τα δυο στοιχεία:

O ξάδερφος μου που μου τα έδωσε με κοίταζε έντονα και με ρωτούσε συνεχώς και επίμονα αν έχω δει εκείνες τις ταινίες που βάζουν μια σταγόνα από κάτι σε ένα δοκιμαστικό σωλήνα με κάτι άλλο και κάνουν και τα δυο μαζί μπουμ.

Επίσης δεν μου έδινε το μπουκάλι αν δεν του έλεγα τρεις φορές ότι ναι, το κατάλαβα ότι είναι οξύ, όχι ότι έχει απλώς όνομα οξύ, αλλά ΕΙΝΑΙ ΟΞΥ (εκεί με κοίταζε έντονα). Eπίσης να του γυρίσω τα μπουκάλια.

Επίσης να μην πέσει μέσα νερό, να ΜΗΝ πέσει μέσα νερό, ΝΑ ΜΗΝ πέσει μέσα ΝΕΡΟ, γιατί κάνει μπουμ. Μετά με έβαλε να επαναλαμβάνω το μάντρα της αραίωσης.

'Δεν ρίχνουμε νερό στο οξύ, ρίχνουμε οξύ στο νερό.'

'Δεν ρίχνουμε νερό στο οξύ, ρίχνουμε οξύ στο νερό.'

'Δεν ρίχνουμε νερό στο οξύ, ρίχνουμε οξύ στο νερό.'

 Πιστεύω ότι τα χουμε όλα που χρειαζόμαστε. Ένα απ' αυτά τα Σαββατοκύριακα θα μαζευτούμε να κάνουμε τη δουλειά. Το αποτέλεσμα όπως το περιμένω είναι αυτό:

Πριν

Μετά

Εάν περάσει πολύ καιρός και δεν γράφω στο μπλογκ, για την ιστορία όλα ξεκίνησαν από μια ιδέα του Καρατζά και του Κωστάκη.

Γιούργιααααααααααα

Νew Year's resolutions

Φέτος είπα τέρμα τα ψέματα. Σκληρές αποφάσεις με το βλέμμα στο μέλλον, σαν τις αφίσσες του Σαμαρά.

Κατ’ αρχήν πιο υγιεινή ζωή. Ξεκίνησα απ’ τους φίλους μου στο facebook. Τι ειν’ αυτή η χλαπάτσα; Όσους έβλεπα με πασέτες διαγραφή. Τέρμα κύριε, μηδενική ανοχή. Στον τρίτο κουραμπιέ έφυγες. Στροφή στην ποιότητα. Με το που άρχισα να τσεκάρω timelines το τι μουσακάδες βρήκα και το τι τυργιά (ρε αλήτες, φωτογραφίζετε και τα τυργιά; ) ήταν άλλο πράγμα. Έξω όλοι. 

Με το που τους διέγραψα ανάσανα. Ας το καλό και είχα βαρύνει κι απ’ τις γιορτές. Αμέσως αλάφρυνε το βήμα μου.

Μετά είπα θα γίνω πιο ευαίσθητος. Πιο ανθρώπινος.

Γκούγκλαρα ηλιοβασιλέματα κι έβαζα κάθε μέρα ένα. Τη μια με τσιτάτο, την άλλη χωρίς, το χα δίπορτο. Να εμπνέω τους ανθρώπους. 

Έβαζα πχ. κάτι πολύ πετυχημένα ‘Η ελευθερία είναι σαν τη μουσταλευριά. Μην τρως τη μουσταλευριά του άλλου. Να χεις πάντα δικό σου τάπερ.’ Νεύτωνας.

Αφού λοιπόν ένιωθα πιο υγιής και ευαίσθητος, αποφάσισα ως επόμενο λογικό βήμα να είμαι κοινωνικά ενεργός. Να βοηθάω τους συμπολίτες μου σε κάθε βήμα. Κοινοποιούσα ΤΑ ΠΑΝΤΑ.

‘Προσοχή

Μόλις μας ειδοποίησαν ότι κυκλοφορεί ένα πράσινο Audi με Αλβανούς στην Αγία Βαρβάρα και κλέβει παιδιά. Κοινοποιήστε το όλοι παντού να μη μας κλέψουνε τα παιδιά μας και πρέπει να κάνουμε άλλα μετά. Δεν είναι αστείο. Επίσης κυκλοφορεί ένα φτιαγμένο Lada με Πακιστανούς και κλέβει σουβλατζίδικα, κυρίως κοτόγυρο’

Σκυλιά για υιοθεσία, αιμοδοσίες, μια λακούβα επικίνδυνη που έχει στην 62 Μαρτύρων, σφήνα ηλιοβασίλεμα-τσιτάτο και μετά μπινελίκι στους πολιτικούς.

Ένιωθα ήδη τρομερά καλύτερα ως ενεργός πολίτης. Και πιο συνειδητοποιημένος και πιο γυμνασμένος και πιο αλτρουιστής. Και σε μια μέρα έτσι; Δεν παίζουμε. Και πρόσεχα και τις φωτογραφίες. Έβλεπα την πλέμπα να ανεβάζει ψησταργιές και λίπη, Μαρτίνι στο ηλιοβασίλεμα εγώ κι από κάτω youtube σαξόφωνα. Μεγάλη ζωή.

Τώρα ασχολούμαι και με τον τρίτο κόσμο, βάζω φωτογραφίες με παιδάκια που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα και τα βάζω και με κεφαλαία πάντα, ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ ΟΛΟΙ. Μετά τσακ από κάτω μια Ελληνική σημαία, πότε πότε όμως και μικρή, μη μας παρεξηγήσουν κιόλας. Πιστεύω αν συνεχίσω έτσι σε δυο χρόνια μ’ έχουν βγάλει αναμνηστικό γραμματόσημο στη Unicef.

Το καλοκαίρι θ' αρχίσω να βάζω και ibiza και chillout ambient soulstep panopatari meddleys. 

Εντάξει πότε πότε ξανακυλάω αλλά το παλεύω.

Κι αυτά είναι τόσο αστεία όσο και θλιβερά.

Καλημέρα.

To χώμα χρόνια δεν κοιτά.

Μόλις γύρισα από το Motoaccessories Marketing του φίλου Γιάννη Κορνηλάκη, όπου είχα πάει για να δω αααυτό.

Το 'αυτό' είναι CR125 του '84 παρακαλώ. Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης το είχε για να πηγαίνει στο κυνήγι... γι' αυτό είχε βάλει και φωσφοριζέ αυτοκόλλητα για να μην του ρίχνουν το βράδυ οι υπόλοιποι. Κι επειδή η φαντασία μου οργιάζει η σκηνή με 5-6 κυνηγούς με YZ, RM, TT και καραμπίνες είναι μαγεία.

Φυσικά το μηχανάκι δεν ήταν έτσι, χρειάστηκε χρόνος και προσωπική δουλειά πολλών ωρών για να φτάσει σ' αυτό το αποτέλεσμα,

Και το καλύτερο; Το μοτέρ δεν ανοίχτηκε γιατί... δεν χρειάστηκε ν' ανοιχτεί, γιατί Honda. Είναι το μαμά και συνεχίζει και δουλεύει 30 χρονάκια μετά μια χαρούλα. Έπρεπε να είστε εκεί να μυρίσετε το λαδάκι και την old school καπνίλα 'την καλή'... αυτή που δε βγαίνει απ' τα ρούχα ούτε με 5 πακέτα Tide.

Το ψαλιδάκι που βλέπετε στις φωτό είναι μαμά εννοώντας ότι ούτε έχει βαφτεί καν. Απλά καθαρίστηκε. Πάρτε και μια φωτό για τους φετιχιστές...

Φυσικά μια και ο Γιάννης όπως είπα έχει μαγαζί με μοτό και αξεσουάρ δεν αντιστάθηκα στον πειρασμό να φτιάξουμε 'βιτρίνα'.

Κι εκεί μου ήρθε και η ιδέα. Μια old school μάζωξη όπου θα μεταμορφώσουμε το μαγαζί σε Joe Bar εποχής αντιπροσωπεία. Έχουμε ΧΤ600 '89, έχουμε Bol'd'Or, έχουμε Ζ50, έχουμε τριάρια παπάκια... κι όσοι πιστοί προσέλθετε. Εννοείται ψησταριά - ροκ - μπύρες, μην επαναλαμβανόμαστε. To φτιάχνουμε το μαγαζί μέσα-έξω και βολτάρουμε πάνω κάτω (και ως γνήσια old school φάση εννοείται 'φίλε μην αγγίζεις το μηχανάκι θα στο κόψω απ' την αμασχάλη σύριζα').

Θα βρούμε και RD350, XR500... κανένα RM... FZR1000... όλα τα καλά παιδιά, ξέρετε... Αν ψήνεστε οι Κρητικοί τουλάστιχον αφήστε σχόλιο ή στείλτε μνμ στο fb και το κανονίζουμε. Άντε να ξυπνάμε λίγο απ' τη χειμερία...

ΥΓ. Δεν ινσταγκράμιασα τις φωτό, αυτά τα μηχανάκια δεν χρειάζονται λουλούδες... Πάντα νέτα σκέτα ήταν καλύτερα.

Ceci n' est pas une pipe

Βροχή, με το XL185s και κίνηση. Μπροστά ο έλλην συνταξιούχος Τουταγχαμών που οδηγεί την κούρσα με σταθερά 17 χλμ την ώρα με Ford Mondeo. Το βλέμα καρφωμένο στο στόχο, να φτάσει σπίτι να πχιεί σούπα.

Προσεκτικός και νηφάλιος. Δεν έφτασε σ' αυτή την ηλικία τρώγωντας μπατονέτες και αλμυρά και πηγαίνοντας με 25. Αυτά είναι για τους τρελούς.

Πίσω του ημιμαστουρωμένος αλλοδαπός σε ένα Uno που έχει περισσότερα χρώματα πάνω απ' την Καπέλλα Σιστίνα και περισσότερες τράκες από τη μάπα του Τάισον. Ή μαστουρωμένος είναι ή έχει φάει 2+ κιλά βουτυράτο κουραμπγιέ, αυτόν με τις 400 θερμίδες τη μυτιά. Mόνο το χασίς και ο κουραμπγιές μπορούν να φέρουν άτομο σ' αυτή την εξαθλίωση. Ακολουθεί με 16χλμ την ώρα μήπως και φρενάρει ο άλλος απότομα.

Πίσω ιδιοκτήτης bmw 800GS με ανοιχτό κράνος και πίπα.

Και πίπα.

ΚΑΙ ΠΙΠΑ.

ΣΤΗ ΒΡΟΧΗ.

Τα μάτια του είναι σαν του Clint Eastwood γιατί εν ντη μπαλέβει και καπνός μαζί με τις κάφτρες πάνε καρφί στο ram air στο ρουθούνι. Τραβάει κιόλας για να μην του σβήσει η πίπα με τη βροχή, γκαζώνει κιόλας μην του σβήσει το μπεμβέ με 14 χλμ που πάει και ακολουθεί τους άλλους.

Τι γουάιτ ράμπιτ και τσέφερσον έαρπλέιν, την ψυχεδέλεια των ελληνικών δρόμων δεν την έχει τίποτα.

Κι όπως τους περνάω σουβλάκι αριστερά με ΣΑΡΑΝΤΑ σκέφτομαι ότι έτσι και φάω κανένα μπίστο πολύ θα ήθελα να δώσουν κατάθεση και οι τρεις για το συμβάν, έτσι να χω να το διαβάζω.

Καλημέρα

BMW1200 vs KLR650

και πάρτε το σαν συνέχεια του προηγούμενου αν θέλετε άρθρου.

Διάβασα σε μερικά σάιτ, από ιδιώτες που οργανώνουν adventure tours (θα ποστάρω σχετικά λινκ αλλά είναι Πρωτοχρονιά και βαριέμαι να ψάχνω) για συγκρίσεις μεταξύ του 1200 τζιες και του KLR650 - του καινούριου πάντα, μην ακούσω πάλι για αρχαιολατρείες...

Και οι οποίοι προτείνουν για όποιον θέλει off-road εξερευνήσεις και dual sport το 650 για πάρα πολλούς λόγους. Πρώτο και καλυτερο η τιμή.

Ενα 650KLR κάνει κάτω από τα μισά λεφτά του 1200GS. Με τα λεφτα που θα εδινες στο τζιες μπορεις να παρεις το 650 και να σου μεινουν και αρκετα να γυρισεις τον κοσμο, ΑΝ ο στοχος σου ειναι αυτος. Αυτος δεν ειναι ο στοχος του τζιες ή κανω λαθος;

Δευτερον off-road το Καβασάκι είναι σαφώς καλύτερο. Ειναι πιο ελαφρυ, και το σηκώνεις εύκολα από πτώση. Καίει ότι βενζίνα και να του βάλεις χωρίς πρόβλημα και ως ένα απλό μονοκύλινδρο μπορεί να επισκευαστεί και στο τελευταίο κωλοχώρι από κάποιον που φτιάχνει παπιά.

Στην άσφαλτο έχει αρκετά αλογάκια για να σε ταξιδέψει όπου θέλεις...

Πάρτε και μερικές αναφορές

''The GS Adventure is a brilliant motorcycle no doubt about it, but the tragedy in this message is that this person feels the need to put off his trip to Africa until he has saved up nearly $20,000 for a bike, and then start saving money for a trip.
If you seriously want to ride Africa, or Central America, or just commute from home to work don’t slave away until you can afford a BMW.  The Kawasaki KLR650 is there to make your dreams come true, it is a tough, reliable motorcycle with a starting price around $5,000.
For me adventure motorcycling is about freedom.  Spending $20,000 on a motorcycle, going into debt, postponing an epic journey for years makes you a slave to the motorcycle (slavery is the opposite of freedom dummies).''

http://half-throttle.com/post/1659341405/kawasaki-klr650-vs-bmw-r1200gs

Αλλο ένα

'

Why a KLR 650?

                Because instead of buying a BMW 1200 GS Adventure with panniers out the door for $20,000, and having it sit in the garage because you have no money left or a KTM as well, which I've seen have a tendency of having lots of issues. For the same price you buy a used KLR 650, deck it out with anything you want, and you’ll have enough left over to fund an entire Latin America trip for the next 8 months and then some! And you won't be sweating the nights you have to leave your machine outside worrying about loosing $20,000 instead of $3500 or won' t be too touchy when the drunk guy comes over at 3 in the morning and accidentally knocks over your beautiful bike.

Not to mention that if you plan to do some trail and off road driving, you will suffer from such a heavy bike like the BMW. Don’t get me wrong, you’ll be super comfortable on the highway with your cruise control, nice seat and optional handle bar warmers, but are you looking for a luxury sedan to drive only paved roads or an adventure where you see an interesting dirt road leading into the some of the most beautiful scenery you’ve ever seen?




 And most importantly if you want to save hundreds of hours driving, a KLR with Cascades Panniers will allow you to just barely be narrow enough to squeeze through endless amounts of traffic and accidents, believe me when I say one of the biggest benefits to this set up is that fact that you can cut through traffic along with locals on their 125cc bikes. A BMW with Tortech panniers or the Teton panniers from happy trails will leave you behind big trucks and buses eating fumes all day''

http://www.expeditionsouth.com/p/klr-modifications-upgrades-ideas.html  

Ο τυπος έχει βάλει και ωραία βιντεάκια, και μιλάμε για τύπους που τα έχουν ταξιδέψει αυτά τα μηχανάκια, δε μιλάμε για κριτική του καναπέ. 

Τωρα σκεφτείτε το ύφος μελλοντικού ιδιοκτήτη GS όταν του πείτε να σκεφτεί ως εναλλακτική το KLR650 του 2013. Θα σε σκεφτεί ως τουλάχιστον γραφικό τρελό, χαλαρά. Γιατί το KLR μπορεί να μην του σκίσει την τσέπη, μπορεί να καίει λιγότερο, μπορεί να πηγαίνει παντού, αλλά δεν κάνει τη δουλειά που θέλει ο άλλος... κι αυτή η δουλειά ΔΕΝ αφορά ούτε οff-road ούτε άσφαλτο, γιατί και σε περισσότερη χρήση ασφάλτου πάλι μπαίνουν κι άλλες επιλογές. 

Κι εκεί που πάνε το 95% των GS στη διάρκεια του βίου τους πάει άνετα κι ένα Fazer το παλιό το φτηνό.... savvy?
 

Και οι λόγοι που κανείς δεν παίρνει KLR αλλά πολλοί κάνουν το σκατό τους παξιμάδι και τον πρωκτό τους φούρναρη για το GS είναι αυτό που πάει για μένα στραβά με τη μοτοσυκλέτα. Ούτε ο αναβάτης μου φταίει, ούτε το GS, ούτε είμαι ο πάπας να πω ποιος ειναι μηχανόβιος και ποιος όχι. Απλά μην ακούσω πάλι για τον ένα τύπο που πήγε με το GS στην ανταρκτική, μιλάμε για 

Π Λ Ε Ι Ο Ψ Η Φ Ι Ε Σ.

Προφανώς ο αναβάτης ορίζει τη μοτό, αλλά μιλάμε για

Π Λ Ε Ι Ο Ψ Η Φ Ι Ε Σ.

Γούστο του καπέλλο του και καμπουλίκι του. 

Opinions are like assholes, then this one is mine.  Savvy που έλεγε κι ο πειρατής;