Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016

Τριπλή και πρόστυχη

Το Strange Kind of Woman θα πήγαινε κουτί.

Είναι το σωτήριο έτος 1974 κι εσύ κάθεσαι έξω απ' τη βιτρίνα κάπου στο κεντρικό Λονδίνο και χαλβαδιάζεις. Αν το CB750 έφτιαξε το φέρετρο της Βρετανικής μοτοβιομηχανίας το Η2 έβαλε τα καρφιά. Tι να σταθεί δίπλα στην υστέρω; 12 δευτερόλεπτα το quarter mile γράφανε τα περιοδικά. Δηλαδή τι περιμένουμε άλλο; Την εισβολή απ' τον Άρη;

Κολλάς τη μούρη σου στο τζάμι.


Διαβάζεις το ταμπελάκι που στέκει πάνω στο φτεράκι της, πίσω απ' το τζάμι.

Engine: Air-cooled, two-stroke, transverse three-cylinder,
Engine capacity: 748 cc 
Bore x Stroke: 71 x 63 mm
Compression Ratio: 7.3:1
Induction: 3x 30 mm Mikuni carbs
Starting and ignition: Kick start battery and coil
Max Power: 74 hp  @ 6800 rpm
Max Torque: 7.9 kg-m @ 6500 rpm
Transmission: 5-speed, chain drive.
Frame: Double tubular steel cradle
Front: Suspension: Telescopic hydraulic forks
Rear Suspension: Dual shocks, Swing arm
Brakes: Single disc (front) Drum brake (rear)
Dry-Weight 205 kg (423 pounds)

Fuel Capacity: 17 liters (4.49 gallons)

Τρία τριαντάρια Mikuni να ρίχνουν με τα καντάρια για να ταίσουν 74 δίχρονα άλογα. Αλλά αυτό το μωβ! Αυτό το μωβ! Κι οι άλλοι του χρωματισμοί είν' ωραίοι, αυτό το πράσινο ή το πορτοκαλί, αλλά το μωβ είναι προστυχιά τελείως.

Που να κοιμηθείς το βράδυ. 

Και μετά δυο μέρες τη βλέπεις και στο δρόμο.


Ψάχνεις τσέπες, συρτάρια, καραμπίνα για τράπεζα, ποιος σου χρωστάει λεφτά, τα κάνεις σούμα και μαζεύεις 17 λίρες και 62 πένες. Και τα τρία νοίκια που χρωστάς. 

Πουτάνα τύχη.

Αράζεις πίσω και χαζεύεις το deep purple μωρό. Τουλάχιστον θα περιμένεις να φύγει ο τύπος να μυρίσεις λίγο διχρονίλα.



Κάθεσαι απέναντι της στο παγκάκι, έχοντας τσιμπήσει την εφημερίδα. Κοιτάς μια τις αγγελίες για δουλεία, μια το πουτανοφλέικ στην ουρά της, τα δυο αλληλένδετα. Θα κάτσεις εκεί μέχρι να φύγει ο τύπος ν' ακούσεις και τον ήχο και μετά καρφί το τουρ της ανεργίας, από πόστο σε πόστο.

Πως σε λενε mate ?
Tom Hunter
Tι ξέρεις να κάνεις;
Σούζες και να πινω μπυρες

Μάλλον θα πρεπε ν' αλλαξεις γραμμη συνεντευξης. Αν εβρισκε δουλεια σε κανα βενζιναδικο θα ηταν καλύτερα, να ταΐζει και το μωρό.

Γονατίζεις δίπλα στο ντεπόζιτο. Δηλαδή μ' ένα μεροκάματο του τάληρου.... αν την δίνουν με δόσεις...


αλλά έχεις χαθεί προ πολλού στην αντανάκλαση στο ρεζερβουάρ για να σκέφτεσαι νούμερα...

2 σχόλια:

Δημήτρης Καρακίτσος είπε...

Οτι καλυτερο εχω ακουσει δει και διαβασει πρωι πρωι , μου ηρεμησε τα συρματινα νευρα μου ... και την ειδα αλλιως ... !!!! Εμπνευση ...

Ανώνυμος είπε...

Αυτή η πρόστυχη μου χάρισε μία ασπρη τούφα το 1975 όταν κόλλησε το γκάζι τέρμα σε σουζα με δευτερα..
Κωνσταντίνος