Τρίτη, 6 Ιουλίου 2010

Δε χωραει...

τι να χωρεσει?

Τωρα που το γραφω αυτο καθομαι στο 'δωματιο μου', διπλα μου η μεγαλη βιβλιοθηκη τιγκα στα βινυλια. King Crimson, Tom Petty, ολα τα καλα παιδια. Και βιβλια, απο παλια που ξαναδιαβαζονται μεχρι κατι αλλα που περιμενουν σειρα. Και μερικα που μου χουν καρφωθει, ο μεγαλος περιπατος του πετρου, οτιδηποτε Σαμαρακης και Τσιφορος.

Αριστερα μου, σε αποσταση χαιδέματος πάντα το Χοντακι, το Ζ50.

Μ αρεσε παντα στο εξωφυλλο των Φλουντ του A Nice Pair, δευτερη σειρα πρωτη εικονα με το τρελλαμενο τυπακι




Δουλευα και σ' ενα περιπτερο, απο κεινα τα ασφυκτικα γεματα και μου εχει μεινει το κουσουρι, να θελω να προσωποποιησω ενα χωρο, να χει κατι σε καθε γωνια που το γουσταρω. Συλλογες κομικ, ΚΟΚΟΜΠΙΛ, ΦΑΝΤΟΜ







Kαι ξαφνικα σκεφτομαι οτι ολα αυτα, θεωρητικα, πρακτικα, εκσυγχρονιστικα, τεχνολογικα, χωρανε σ ενα στικάκι. Σκαναρονται, ψηφιοποιούνται, εμπιτριάρονται, συμπιεζονται, και χωρανε ολα σ' ενα παπαρακι.

Και μετα? Ολα σε κουτες κι ενα αδειο δωματιο? Εξοικονομηση ή απωλεια ψυχης?

Τι χωραει ρε? Τιποτα δε χωραει. ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ

Βγαζω με τη μια και χαιδευω το εξωφυλλο




Που να χορεσει αυτη η υπεροχη μουτσουνα, που έτρεχα να τ' αγορασω να μη μου το παρουνε, γιατι ειχα ακουσει στο ραδιοφωνο το Epitaph κι ειχα χασει τον υπνο μου, και θα το κοπιαρω σ' ενα στικακι? Πισω @#ουστηδες, ψυχων κλεφτες.

Που να χωρεσει ολο αυτο το οργιο σε στικακια, σε οθονες, που να χωρεσουνε οι φιλοι μου σε φεισμπουκ, που να χωρεσουν οι φωνες μας σε μοτερ ηλεκτρικα?

Καλημερα

6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΑΑΑ ρε Λυκόπουλο ... όσο πάνε & μικραίνουν & εμείς λιγοστεύουμε !!
Bandit

sprint900s είπε...

Το μόνο στίκ που τα χωράει όλα φίλε ειναι το ένα που έχουμε στην γκλάβα μας , οσο δουλεύει τουλάχιστον , τα αλλα ειναι υποκατάστατα .

deleted.gr είπε...

Λύκε,
Η έννοια του χώρου, επιδέχεται πολλών ερμηνειών. Εσύ το γνωρίζεις καλύτερα και ως πιστήμουνας που είσαι!

Εδώ είμαι μαζί σου!!!

Χωράει η αίσθηση του πολυκαιρισμένου χαρτιού σε ένα στικάκι;

Το κιτρίνισμα των σελίδων από την πάροδο του χρόνου;

Η υπολανθάνουσα τσιγαρίλα του ψιλικατζίδικου, που έχει εμποτίσει τα φύλλα;

Το ξεθώριασμα των χρωμάτων;

Η προσπάθεια να μην τσακίσεις, να μην διπλώσεις, να μην τσαλακώσεις τις σελίδες όσες φορές και αν τα διαβάσεις;

Η άρνηση ή η χαρά να το δανείσεις; Κι όταν το δανείσεις, σε έναν πραγματικό φίλο να το διαβάσει; Να το πιάσει και ένας άλλος στα χέρια του;

Η μουτζούρα του ψιλικατζή για να διορθώσει την τιμή πώλησης;

Δεν υπάρχει μέσο τεχνητό που να τα χωράει όλα αυτά.

Τέλος.

Honda είπε...

από τις λίγες φορές που θα συμφωνίσω με τον φίλο delete.gr , κάποια πράγματα απλά δεν χωράνε πουθενα γιατί η αξία τους ειναι ανεκτίμητη .
και όπως είπε και ο φίλος sprint , μονο στο μυαλό μας χωράνε όλα αυτα και πουθενα αλλού.

Ανώνυμος είπε...

Eχεις τα Κοκομπιλ ρε θηρίο ;;;
Σε ζηλεύω α π ε ρ ι ο ρ ι σ τ α !!!
Αναγνωστήριο έχεις στο σπίτι ;;;
Σε μια γωνίτσα θα κάτσω ........

kostabra

Spirit είπε...

Χμμμμ....φίλτατε Λύκε, δε θα σε ρωτήσω αν είσαι εδώ, αλλά αν έχεις αφεθεί ποτέ στο αυλάκι κείνο που βαπτίστηκε από τον Frip ...21 century schizoid man... επίκαιρο, προφητικό, αληλούια brothers! Salvation is comin`....