Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012

H ελλάδα στα κάρβουνα

λέει ο Τζιμάκος.

Και ξαφνικά το δίχτυα κυνικής διχτύωσης (facebook κτλ) γεμίσανε με δόρατα. Τους 300. Η Ελλάδα. Κολοκοτρώνηδες. Φουστανέλλες. 6πακους κοιλιακούς. Παρέλαση. 

Φίλε λίγο πιο δεξιά την πανοπλία να παρκάρω την ασπίδα - θενκς. 

Γαλανόλευκες, το Αιγαίο, όλοι στον έτσι που χάραξε ο τέτοιος. Ηρωικά τσιτάτα. Μολών λαβέ, ή ταν ή επι τας και μια με απόλα μάστορα.

Δεν ξέρω αλλά δε νιώθω ιδιαίτερα ήρωας. Καλό όλο αυτό το στυλ ευρομπάσκετ 87 αλλά δε μου βγαίνει να πάρω ένα καριοφύλλι και να κανω αντισταση, ασε που θα μου ειναι δυσκολο να βρω φουστανελλα στο νουμερο μου.

Γιατί ; Δεν είμαι έλλην; Δεν είμαι πατριώτης; Τι να σας πω;

Μπορεί να είμαι και να μου βγαίνει σε άσχετες φάσεις. Μπορεί ας πούμε να μου βγαίνει όταν βλέπω ένα κακομοίρη άστεγο και λυπάμαι χωρίς καν να ξέρω τι εθνικότητας άστεγος είναι, δεν περιμένω ταυτότητα για να λυπηθώ. Ο Ξένιος που λέγανε κι οι αρχαίοι ε;

Φιλοξενία χαρτόκουτας. 

Μπορεί να μου βγαίνει πάλι η Ελλάδα όταν κάθομαι σαν το βλάκα και κοιτάω τη θάλασσα. 

Αλλά δε μπορείς να κάθεσαι να κοιτάς τη θάλασσα, πρέπει να πάρεις θέση. Είσαι Έλλην ρε φίλε ή δεν είσαι; Μπορεί να είμαι αλλά να μην μου βγαίνει η Ελλάδα και ο πατριωτισμός όταν μου πειράζουνε το πορτοφόλι. Μπορεί να μην έχω συσχετίσει τον Ελληνισμό με το χαράτσι της ΔΕΗ και τα εικοσάευρα, ξέρω κι εγώ;

Μπορεί να τον φυλάω για κάτι πιο 'ιερό' (πω πω λέξη ε; μπλέκεις με τέτοια και καταντάς να χρησιμοποιείς φρικαλέο λεξιλόγιο). 

Κι ύστερα είναι και το άλλο. Λέω δεν το θυμήθηκες ρε φιλε ότι είσαι Ελλην πριν; Τότε που έπρεπε; Τότε που με κάτι τρελές πλειοψηφίες και με την ανοχή σου βιάζανε την Ελλάδα κατά συρροή όλοι οι Μαυρογιαλούροι;  Πρόσεξε με όμως λίγο, όχι την πειράξανε. Όχι την χαλάσανε. Όχι την φάγανε. Όχι τόσο απλά. Την ξεσκίσανε είπαμε, από ακρογιάλι σ' ακρογιάλι. Και συ το θυμήθηκες τώρα που βάλανε χέρι και στο δικό σου πορτοφολάκι;  Έλα άσε τώρα το δεν ήξερα, μεταξύ μας είμαστε...

Αααα σου λέει ο τύπος, αυτός δεν είναι απ' αυτούς. Είναι απ' τους άλλους. Πρέπει να σε κατηγοριοποιήσει. Κάτι πρέπει να σαι. Ελληνάρας; Τσίπρας; Παπαρήγας; Κάτι πρέπει να σαι δε μπορεί. Έλληνας και να μη σου βάλουνε ταμπέλα; Μωρέ τι μας λες. Θα στην βάλουν την ταμπέλα μακάρι να στην κολλήσουν στο κούτελο. 

Ακούς εκεί να κρίνεις κατά περίπτωση χρησιμοποιώντας κάθε φορά το φτωχό κοινό σου νου. Ρε που τα πουλάς αυτά; Μωρε έτσι τα λεει αλλα τον εχω καταλαβει εγω. 

Για να σε προβλέψει ο άλλος πρεπει να σου βάλει ταμπέλα. Η ελλειψη ταμπέλας τρομάζει. Ακόμα κι αυτόν που δεν έχει, σας το λέω εκ πείρας. Πολυ τρομακτικο σ' αυτή τη χώρα να μην έχεις ταμπέλα. 

Γιατί σε κοιτάνε όλοι, γαλανόλευκοι με πληγωμένα πορτοφόλια, συμπαθούντες, τσίπρες, όλοι κι όλοι και σου σφυράνε κλέφτικα.

'Ψιτ. Φιλαράκι. Αν δεν είσαι μαζί μας είσαι εναντίον μας.'

Σπάω το κεφάλι μου να θυμηθώ ποιος το είπε αυτό. Να δεις που δε θα ταν Έλληνας, γιατί για μαλακία μου ακούγεται.

Πες κι εσυ ρε Τζιμάκο