O πιο μάγκας

Στο banner του MRCG έχουν κάνει παρέλαση άπειρες εικόνες - τις αλλάζω κατά καιρούς και πάντα με ελληνικές δουλειές. Το bol'd'or του Γιάννη, το Γιαμαχάκι του DCB, το XR του Σπύρου και πολλά άλλα κουκλιά.

Η τελευταία που ανέβασα έμεινε. Θα μου πείτε είναι το τρομερό μηχανάκι, η φοβερή μόντα, το καστομάρισμα που τεζάρει όλα τα καστομαρίσματα; Όχι.

Είναι αυτή εδώ η φωτό που τράβηξε τυχαία στο δρόμο ο Γιώργος.

Ούτε καν ένα φίλτρο vintage δεν έχει, έτσι για το γαμώτο.

Κι όμως κάτι μου λέει ότι αυτός ο τύπος με το πλατύ χαμόγελο, τους μισους απο μας, μας εχει μια χαψια. Δεν ειναι ουτε ρηστορερ ουτε καστομαιζερ ουτε γκαγκαν αλλα προσεχε τοσα χρονια το μηχανακι του, το αγαπουσε, και τωρα που εγινε γριουλα ειναι ακομα πενα. Και το κανει βολτες και το προσεχει.

10 χιψτεράδες στην χαψιά του αυτός και 10 cafe-racer tail-light assembly στην καθισιά της η Φλορέττα. Για πλάκα. 

Και δεν είναι ούτε σκληρός, ούτε μυστήριος, ούτε έτσι ούτε αλλιώς. Ένα πλατύ χαμόγελο είναι.

Η κυρα τον περιμενε και της ελεγε "μα θελουν να βγαλουν την floretta μου φωτογραφια περιμενε!"

Και το κατάλαβα το βραδυ που μου το πε ο Παναγιώτης.

''βλεπω την φωτο με τον παππου και την φλορετα

και περιμενω να δω ποτε θα μασεις κουραγιο να την κατεβασεις"

Kαι ν ανεβάσω τι; Κλιπόν και σέλα φρατζόλα;

Καλά είναι εκεί που είναι. Μπορεί μια μέρα να την φυλάξω την φωτογραφία και να μπει κάτι άλλο, αλλά για την ώρα αυτό το χαμόγελο κι αυτή η καθαρή μαγκιά του, αυτή η αγάπη του στο μηχανάκι του και η φροντίδα του είναι αυτό που σημαίνει για μένα μοτοσυκλέτα. Κι ας μην έχει bar end mirrors. 

Bultaco

Αν με ρωτούσαν να πω τρια εργοστάσια τα οποία φτιάχνουν τις πιο όμορφες μοτό που έχω δει, το ένα θα ήταν η Bultaco.

'Ένα κουφάρι έχει μείνει. Το θες; Φτιάχνεται αλλά θέλει πάρα πολύ δουλειά, τρέξιμο, ψάξιμο, χρήμα. Αν θες στο χαρίζω, αλλά μόνο αν το φτιάξεις'.

Με το Νικόλα γνωριστήκαμε ιντερνετικά. Σε ανύποπτο χρόνο τον είχα συγχαρεί για το ήθος του, γιατί απέφυγε να διαφημίσει το μαγαζί του, σε μια ομάδα 3000+ ατόμων, ενώ υπό τις περιστάσεις μπορούσε εύκολα να το κάνει, επειδή δεν το θεώρησε σωστό να βάλει διαφήμιση μια και δεν έβαζαν άλλοι.

Οχι δεν του περισσεύουν.

'Έχω χαρίσει 2 RGV 250, ένα NSR 250, ένα NS 400 χωρίς μοτέρ, ένα FZ 400... Αν το θέλεις το Bultaco πάρτο.

Για στείλε μου φωτό να το δω.

Περίμενα αραχνιασμένα σκόρπια ανταλλακτικά σε καμιά αποθήκη πατημένα.

Και παθαίνω αυτό που παθαίνω πάντα. Δεν βλέπω αυτό που είναι, αλλά αυτό που θα γίνει. Ένα Frontera που σηκώνει τον μπροστινό για πλάκα, με μια γραναζάρα πίσω και σκληρά λάστιχα κι ας μην πατάνε. 

'Και τι θέλεις γι' αυτό;'

'Τίποτα, αν θες έλα μια μέρα απ' το μαγαζί να πιούμε μια μπύρα.'


'Τι άλλο έχεις;'

'Εχω κοντέρ... φιλτροκούτι... τα καπάκια είχαν σπάσει και τα πέταξα.'

'Για πες και την ιστορία του λίγο...'

'Το είχε πάρει ο πατέρας ενός γείτονα και μετά το είχε ο γιός, αλλά τσακίστηκε και το παράτησε σ' ένα υπόγειο. Εγώ το πήρα από κει το '87. Επειδή έμενα με τους γονείς το βάλαμε στην αυλή ενός φίλου. Κάναμε βόλτες, οι μάστορες δεν ήξεραν τότε από τέτοια μηχανάκια και δεν δούλευε σωστά. Είχα τότε ελάχιστες γνώσεις. Όταν χρειάστηκα χρήματα το έβαλα προς πώληση. Κάποιος μου ζήτησε το μοτέρ μόνο στην τιμή που το έδινα ολόκληρο, 80 χιλιάρικα και το δωσα.Έτσι έμεινε το κουφάρι μόνο.

Θυμάμαι μου είπε ότι ήταν από Καλαμάτα και είχε ένα χωμάτινο μπάγκυ ιδιοκατασκευή κι ήθελε ένα ελαφρύ και δυνατό μοτέρ. Ούτε το όνομα του δε θυμάμαι πια...'

Το κοιτάζω, ψάχνω. Νόμιζα ότι είναι ΜΚ11 αλλά ο Τάκης ο Γκόνης κι ο Βασίλης ο Καραχάλιος με διορθώνουν.

Bultaco Frontera 370 MK10.

 'Τίποτα άλλο;'

'Το μπροστινό είναι XLR 500 χωρίς ελατήρια (!) και τα αμορτισέρ πίσω από ένα παλιό CM200. Τα έβαλα ίσα ίσα για να το τσουλήσω στην αποθήκη.Μάζευα όμως μηχανάκια τότε, είχα τρέλα. Έχω ακόμα 4 Χάσκυ, το ένα το φτιάχνω για να το βάλω στο μαγαζί.'

Ψάχνω και βρίσκω τεστ για το Frontera. Τότε ήταν κυριολεκτικά από τους αγώνες στην παραγωγή. Καπάκι μετά από μια τριάδα Bultaco που πήραν τις τρεις πρώτες στο ISDE τα μηχανάκια βγήκαν στην παραγωγή με ελάχιστες αλλαγές. 

Και τα specs

 Κι έχω αράξει και το χαζεύω. Ναι κουφάρι είναι. Ντεπόζιτο, πλαίσιο, σέλα, τιμόνι, τροχοί... Θέλει μπροστινό κομπλέ, μοτέρ... Χμμ..

Μια λύση, αφού συμβουλεύτηκα και το Δημήτρη και τον Τάκη. Μοτέρ από παλιό δίχρονο, Jawa 350, MZ, ή ακόμα και ΙΤ250 και ένα μπροστινό 48άρι συμβατικό από ΤΤ600. Κομμάτι ψωμί. Αλλιώς, όπως είπε κι ο Βασίλης ένα ιαπωνικό τετράχρονο μονοκύλινδρο, πχ DR250. 

H άλλη λύση είναι το μαμά. Κι όποτε τελειώσει. Μισά πράγματα από δω, μισά από κει. Ebay, car, όπου βρίσκω κάτι. Θα θελα να το δω μαμά. Γιατί μαμά αν ανέβω πάνω θα καταλάβω την αίσθηση που είχε ένα μηχανάκι τότε. Το να ανέβω σε κάτι μαιμουδισμένο... δεν είναι το ίδιο. Αν θέλω κάτι τέτοιο παίρνω και ένα οποιοδήποτε παλιό διχρονάκι. Οπότε κοιτάμε για μαμά. 

Και άστο στην άκρη. Το 750K ούτως ή άλλως δεν αφήνει για την ώρα περιθώρια, και το CB50 περιμένει κι αυτό στη γωνία.

Πιο πολύ θέλω να ξαναμυρίσω Castrol. 

Τα κουρέλια τραγουδούν ασταμάτητα. 

ΥΓ. Αν θέλετε να περάσετε απ΄το μαγαζί του Νικόλα και ν' ακούσετε τις ιστορίες του για τα 4 Χάσκυ που έχει ακόμα κάνετε μια βόλτα από Αργυρούπολη στην αρχή της Βούτας, Λ. Βουλιαγμένης 32.
Route 32 Rock 'n' blues. Αφού δεν κάνει ο ίδιος διαφήμιση του κάνω εγώ. :p

YΓ2. Ακούω απόψεις για την Καταλανή στρίπερ.  

Eιδήσεις - Updated

EIΔΗΣΕΙΣ.
Θύμα ξυλοδαρμού έπεσε νωρίς εχτές το απόγευμα ο Χ. Τσ. Τσ. Τσιτσιμπίκος 28 ετών καστομάς. Αιτία σύμφωνα με κύκλους της αστυνομίας η αγγελία που ανάρτησε στο car.gr πωλώντας XLR600 προς 5000 €.

Είναι το τρίτο θύμα αυτή την εβδομάδα και σίγουρα δεν είναι τυχαίο. Ο ρεπόρτερ μας κ. Λύκος μίλησε με τους 'γνωστούς-αγνώστους':

'Ο κόσμος είναι εξαγριωμένος. Ξέρεις τι είναι να μην έχεις λεφτά και να βλέπεις να βάζουν Σιμπινί δυόμιση τέσσερα χιλιάρικα; Τέσσερα χιλιάρικα ρε κερατά; Ο άλλος ανέβασε φωτογραφία βάψιμο κι είχε μπιμπίκια, μαζευτήκαμε την άλλη μερα 10 άτομα και τον στείλαμε νοσοκομείο. Δεν αντέχει ο κόσμος. Δεν ξέρετε τι γίνεται εδώ. ΧΤ250 τρία χιλιάρικα. CB750 είκοσι. Η Βιράγκο έχει πάει 120 ευρώ το κιλό η σπάλα. Πρέπει να επέμβει η κυβέρνηση, ο Λύκος, κάποιος. Να μπει μια λίστα τιμών.'
Οι άγνωστοι εξυλοκόπησαν τον άτυχο Χ. Τσ. Τσ. Τσιτσιμπίκο με χειροποίητες θήκες μπαταρίας, ενώ στο χώρο της επίθεσης βρέθηκε και αυτοσχέδια γέφυρα τιμονιού. H αντιτρομοκρατική εξετάζει και τα ψήγματα flake paint που βρέθηκαν στο χώρο.

Την ευθύνη για την επίθεση ανέλαβε αργά το βράδυ η επαναστατική οργάνωση Fiva A1 η οποία και άφησε αγυάλιστο καπάκι κάρτερ από CB K1 στο σημείο της υπόθεσης.

Στο μεταξύ συναγερμός έχει σημάνει στην κυβέρνηση η οποία σύστησε άμεσα μια επιτροπή με 5 υποεπιτροπές και επικεφαλής τον κύριο Σουλφαμίδα, ειδικό σε θέματα μηχανοκίνητων αρχαιοτήτων, ο οποίος εδήλωσε:

‘Υπάρχουν τιμές. Υπάρχουν. Ο κόσμος κύριοι πρέπει να ξέρει. Συντάσσουμε αυτήν την στιγμήν ειδικόν πίνακαν ώστε να ξέρει ο καθένας πόσο μπορεί να κοστολογεί. Τι πουλάς κύριε; Ζακς; Ζακς. Έχει νίκελα; Αφαιρείται τόσο. Να το άφηνες μαμά γάιδαρε. Έχει σαπίλα; Συν τόσο. Είναι βίντατζ η σαπίλα ή απλή; Συν τόσο.

Που βρέθηκε; Σε κοτέτσι; Τότε είναι εζ φάουντ, συν τόσο. Έχει πάνω ‘μπαμπά πρόσεχε’ με τη φωτογραφία του παππού; Συν τόσο. Συνολική τιμή τόσο. Πρέπει να καταλάβουν αυτοί οι κύριοι ότι δε μπορεί να βάζει ο καθένας ότι τιμή θέλει. Τι είμαστε, ελεύθερη αγορά;’

Υπάρχει όμως και μια άλλη, πιο σκοτεινή πλευρά στην υπόθεση. Μιλάμε με τον Μιχάλη, χρόνιο χρήστη Τράιομφ.

‘Ήταν να πάρω ένα Τριπλ. Είχα μαζέψει τα λεφτά. Τα είχα όλα. Συναντηθήκαμε με τον Κ. και δώσαμε τα χέρια. Την άλλη μέρα θα το έπαιρνα. 25 του μήνα δώσαμε τα χέρια και 26 βγήκε το Mission Impossible με τον Τομ Κρουζ να οδηγεί το Τριπλ (λυγμοί). Συναντηθήκαμε ξανά την άλλη μέρα. ‘Η τιμή άλλαξε’ μου είπε ο Κ. κοφτά. ‘Γιατί τι συνέβη;’ ‘Μην κάνεις το χαζό. Δεν είδες την ταινία;’ Tωρα εχω ποδηλατο και φοραω κολάν. Το καταλαβαινεις; ΚΟΛΑΝ εγώ που κάτω από 3 κύλινδρο έλεγα δε θα πέσω. (λυγμοί).

Ας ακούσουμε όμως και την άποψη του Κ.

‘Φίλε δε στο κρύβω έχω κάνει λεφτά. Έχω κάνει λεφτά. Ξεκίνησα παίρνοντας DR125 και πήγαινα εκεί που συχνάζουν χίπστερς. Αγορά 300 ευρώ, πώληση 1500. Τα επένδυσα σε Βιράγκο. Το χόντρυνα. Μετά πήγα σε Cagiva 750. Exotica. Τώρα ελέγχω το 65% της αγοράς σε Βιράγκο και το 47% της αγοράς σε κωλοφάναρα. Ελεύθερη αγορά είμαστε’

Πριν φύγω, μου εμφανίζει ξαφνικά ένα ΧR200 και φωνάζει ‘say hello to my little friend’.

Για να κλείσουμε όμως ας ακούσουμε και την άποψη του θύματος από το αρχικό μας ρεπορτάζ.

Προσεπαθήσαμε να επικοινωνήσουμε με τον Χ. Τσ. Τσ. αλλά το τηλέφωνο που είχε στην αγγελία ήταν βιντατζ Siemens με πλεκτό καλώδιο και η χρέωση ήταν 100 ευρώ και μόνο σοβαρές προτάσεις. Καταφέραμε να βρούμε άνθρωπο του όμως και να κλείσουμε μια συνέντευξη.

Καθόταν αναπαυτικά σε μια καρέκλα του σκηνοθέτη έχοντας αριστερά και δεξιά του δυο Bol’d’Or 1100 πέρλα. ‘Δε μ ενδιαφέρει να πουλήσω. Κατάλαβες; Και το Ντα Βίντσι χεζμένο τον είχανε. Κατάλαβες; Εγώ για να τη βάλω πάνω αυτή την εργαλειοθήκη έκοψα το χέρι μου, κατάλαβες; Πως έκοψε ο Βανγκό τ’ αυτί του; Πήγα στον Ευαγγελισμό. Μου κάνανε ράμματα. Πηγα στο περίπτερο όσο περίμενα και πήρα σοκοφρέτα. Επειδή είχε πολύ καθυστερηση πήρα και Μίλκο και μετά έστειλα και τη Μαρία και μου πήρε τυρόπιτα. Κάθε μέρα 10 μέρες άλλαζα χαζαπλάστ. Και σε ρωτάω, πόσο να τη χρεώσω εγώ τώρα αυτήνανε; 1 χιλιάρικο; 10;΄’

Σημείωση του συγγραφέφ: Δεν έχω καμια ευθύνη απολύτως για ότι από τα παραπάνω φαίνεται τραβηγμένο. Απλά καταγράφω τζέντελμεν. Savvy;

The Chase

"Η κρύα μέρα του καλοκαιριού είναι η χαρά του αερόψυκτου". Σαίξπηρ φυσικά. Σιγά μην καθόμουν μέσα με τέτοια συννεφιά. Πήρα το 185 και βουρ για το χώμα μετά από ένα καλό επαρχιακό. Η ντίζα συμπλέκτη τα χει ψιλοφτύσει αλλά δε βαριέσαι. Για να το λιώνουμε το φτιάξαμε.

Μετά από 10 χλμ απολαυστικό στριφτερό επαρχιακό βρέθηκα στο playground. Το καλό στην Κρήτη είναι ότι όλα αυτά είναι δίπλα στην πόρτα σου... 

Μετά από λίγο φυσικά χάθηκα, ως συνήθως. Αυτός ήταν κι ο σκοπός.

Αρχισα να διασχίζω τυχαία χωράφια με την ελπίδα να προσγειωθώ σε κανένα γνωστό δρόμο πριν τελειώσει η βενζίνα ή τα φτύσει ο συμπλέκτης.

Δεν πετυχε. Ουτε αυτο το δρομο ηξερα. Οποτε αφου κατι δεν δουλευει γιατι να μην το συνεχισεις;

Και τώρα είναι το καλό. Πάντα αναρωτιόμουνα γιατί παίρνει ο κόσμος κάμερες go pro και δεν ξερω τι. Σήμερα ευχήθηκα να χω μια. Αφου έχω διασχίσει το 14ο χωράφι (που το ονόμασα Λουδοβίκο για να το θυμαμαι αν το ξαναπεράσω) βρίσκομαι σ' ενα χωματοδρομο που μου φαινεται γνωστος και αρχιζω να πηγαινω μπούνια. Το 185 χοροπηδάει σαν τρελό στα κατσάβραχα, έχουν ξελαστιχώσει πλαίσια, οι αναρτήσεις έχουν γίνει σωβρακολάστιχα και το γκάζι καρύδι.

Και ξαφνικά βλεπω τι έρχεται απέναντι κλεινοντας μου το δρομο και βγαινει μεσα απο ενα συννεφο σκονης και μενω μλκς. Μπούνια εγώ; ΧΑ! Ντεσεβό και ο τύπος πάει χωρίς αύριο. Βλέπω ένα τεράστιο κόκκινο βατραχοειδές κατασκεύασμα να χοροπηδάει ολόκληρο και να κάνει γκέλες στα κοτρώνια και να ρχεται πάνω μου!

Αν ήταν κάτι άλλο θα είχα αντιδράσει γρήγορα, σ' αυτό μου πήρε κάτι κλάσματα παραπάνω γιατί χάζεψα!

Στο μεταξυ ο τυπος μιλαει στο κινητο και ουτε με βλεπει, κι αν με βλεπει δεν καταχωρει κατι. Δεν μπορω να τον δω βεβαια και καλα γιατι κανει κι αυτος γκελες μαζι με το ντεσεβο.

Αναστροφη και τον αρχίζω στο κυνήγι. Θελω να το δω απο κοντα. Στο μεταξυ ο τυπος εχει στριψει καπου, εγω παω απο λαθος χωματοδρομο (ε κλασσικα) και βλεπω ενα δρομο κατω απο μενα το ντεσεβο να πηγαινει μπαλα.

Ξανα αναστροφη και τον μαζεύω. Παει ΑΕΡΑ. Πεταγεται αριστερα δεξια, πηδαει τρελα κι ο τυπος εκει, στο κινητο! Τον εχω μαζεψει αλλα που να με δει; Για να με δει πρεπει τα ματια του να συναντησουν το καθρεφτακι, κι αυτο με την γκελα που κανει δεν παιζει! Καταφέρνω και περναω δεξια του, και μετα απο τρελα νοηματα σταματαει.

Αναμνηστικο της συναντησης...

Εννοειται σε ολο το κυνηγι ειχα θυμηθει απο Λουι ντε Φινες μεχρι Μπουλιτ. Αφου ποτε ποτε μαρσαρα κιολας με κουφιες, ετσι για το period correct της υποθεσης, αλλα και για να μ ακουσει. Κριμα να μην ειχα go pro να δειτε το 2cv in action...

Απο τις καλυτερες βολτες ever!

Τα εύσημα άλλη μια φορά στο 'μικρό' μου που ξαναβρήκε το δρόμο του. 

Διάβασα μια ενδιαφέρουσα συζήτηση στο facebook..

απο τον γνωστό Αντώνη Κόλλια και την μεταφέρω εδώ μια και δεν έχω άλλο τρόπο share.

Αφορμή αυτή η φωτό:

Antonis Kollias . Ο πολιτισμός! Αυτό που έλλειπε από την μοτοσυκλέτα του 20ού αίώνα. Το ωραίο είναι ότι στην Ευρώπη, οι άνθρωποι στην καινούργια Τράϊομφ σε καρμπυρατέρ, ψεκασμούς, έμβολα, όργανα, αναφλέξεις, φρένα, πηρούνια και ένα σωρό άλλα παρελκόμενα έχουν διαλέξει... ιαπωνικά! Για νάχουν, προφανώς, το κεφάλι τους ήσυχο.

Elias Christeas Μην το...παρατραβαμε με τον κακως εννουμενο ασιατικο πολιτισμο...Μοναδικο συν η αξιοπιστια, αλλα παει ο χαρακτηρας... Ποιος δεν αναπολει να οδηγησει μια Duco 900, Laverda 750, Boneville..Mη ξεχναμε και τον ορο enthusiast, που δεν υπαρχει στα...ελληνικα...

Antonis Kollias ΛΑΘΟΣ!!! ΑΔΕΛΦΕ Ηλία νομίζω ότι ΚΑΝΕΙΣ δεν αναπολεί να οδηγήσει ούτε... ΛΑΒΕΡΝΤΑ 750 αλλά ΟΥΤΕ και... ΝΤΟΥΚΑΤΙ 750 ή 900. ΤΡΑΓΙΚΕΣ μοτοσυκλέτες και οι δύο. Τις έχω ζήσει. Ωραίο στύλ, αναμφιβολα αλλά μέχρι εκεί! Αντίθετα, οι ιαπωνικές ΔΕΝ επιβλήθηκαν για την (μέτρια) αξιοπιστία τους, αλλά για την ΠΡΟΗΓΜΕΝΗ τεχνολογία τους , την όμορφη γραμμή τους, τις επιδόσεις τους, την ποιότητα κατασκευής, την φιλικότητα στον οδηγό και την προσιτή τιμή. Η ΜΠΟΝΝΕΒΙΛΛ είναι άλλη περίπτωση! Είναι ΑΠΛΑ, μία μοτοσυκλέτα ΚΟΡΥΦΑΙΑ κι ας έχει αρχαίο μοτέρ. !
  
Antonis Kollias  Και την ΛΑΒΕΡΝΤΑ 750 SF αλλά και την ΝΤΟΥΚΑΤΙ 750 GT, τις έχω και τις δύο ζήσει και έχω άποψη. Πιθανόν λανθασμένη, αλλά έχω. Τώρα, το ότι βραχυκύκλωνε η Ντουκάτι μπουζί στην κίνηση της Αθήνας του... 73, με τρείς διαφορετικούς οδηγούς (τα ονόματα γνωστά σου, Ηλία) έ, δεν ήταν και... τίποτε! Είχε άλλα που μας χάλαγαν την διάθεση για την ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΕΠΙΛΟΓΗ που είχαμε κάνει.Η ΝΤΟΥΚΑΤΙ έσβηνε, ξαφνικά στο φανάρι και άντε τώρα να ξαναβάλεις εμπρός, ιδίως άν ήταν ζεστή. Επίσης, δεν θέλω να αναφερθώ στην μηχανική αξιοπιστία της (π.χ. οδηγοί ή μονά και ΜΑΛΑΚΑ ελατήρια βαλβίδων) ή στις επιδόσεις της ή στα πίσω αμορτισέρ της. Ούτε στην ποιότητα κατασκευής και στον εξοπλισμό, ούτε στα ηλεκτρικά της, όταν -π.χ. - από το 1965 κυκλοφορεί η ΧΟΝΤΑ СB 450. Συμφωνώ απόλυτα με τα περί καλεμιών. Αλλά η ΑΙΤΙΑ υπήρχε. Η άγνοια των μηχανικών μας, τότε, μάλλον η αφορμή πρέπει να ήταν. Για τον συμπλέκτη δεν έχω πεί κάτι; Έχω πεί; Όχι, δεν θα πώ! 

Antonis Kollias Και τώρα... ΛΑΒΕΡΝΤΑ!!! Έ, λοιπόν, δεν θα σας πώ ΤΙΠΟΤΕ για την SF 750. Απλά, την βαθμολογώ χειρότερα από την GT 750. Αναφέρθηκα στην Ντουκάτι, διότι από τις δύο, είναι αυτή που σήμερα θα ήθελα να ΕΙΧΑ! Άλλωστε, τώρα, ΞΕΡΟΜΕ να ΛΥΣΟΜΕ όλα τα προβλήματά της και το κυριότερο - δεν τις κυκλοφορούμε ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ, όπως τότε. Η Λάβερντα που είναι σημαντικά βελτιωμένη είναι η 3κύλινδρη 1000, ιδίως η 2η σειρά, μετά το ταμπούρο. Ίσως, η πιό στυλάτη μοτοσυκλέτα της εποχής μαζί με την Ζ1 900 και την CB 750. Το 1974 είχα επισκεφθεί με δική μου πρωτοβουλία τα εργοστάσια Ντουκάτι, Λάβερντα και Μπενέλλι. Είχα δεί πολλά πράγματα και αμέσως κατάλαβα γιατί υπήρχαν οι τόσες ατέλειες και στις τρείς μάρκες.

Elias Christeas Για ευρωπαικά...εβρισκες μπουζί...για.. γιαπωνεζικα; Και εν πασει περιπτωσει δεν γουσταρω την ασιατικη κουλτουρα της μηχανοκινησης... Στα διλημματα Ducati-Honda, BMW- Yamaha, Lotus-Mazda, Porsche-Nissan κλπ ακομη και στα παπια Piaggio-Suzokawamaha, στα καθημερινα ΙΧ VW Golf- Toyota...Corolla κλπ ψηφιζω και επιλεγω 1 σε όλα...Και για λογους Ευρωπαικους- εθνικους και για θεμα τεχνολογιας και για θεμα κουλτουρας....Ξεψαρωσαν οι ασιατες και καβαλησαν γενικά...σε ολους τους τομεις....Αντε....λιγο ακομα να αγοραζουμε YingLang 750 SLBCTX Turbo.... Κοντολογης: Να τιμάμε την ευρωπαική μας παράδοση...Οχι απο υποχρεωση, δίοτι το αξιζει! Αν συνεχισουμε ετσι, μαντεψτε σε μερικα χρονια την εικονα, το μελλον της Ευρωπης, των παιδίων των νέων γενιων που θα μεταναστευουν στη Κινα, τη Μαλαισια. την Ταυλανδη....

Antonis Kollias Βρε ΗΛΙΑ τι λές; Τα μπουζί είναι ΙΔΙΑ για όλες τις μοτό του κόσμου!!! Όσο για το κράτημα ιαπωνικών ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ... ΕΝΤΕΛΩΣ. Ναι, η Χόντα 450 δεν ήταν πρότυπο. Έλα, όμως που στη Ριτσώνα ο ΓΚΟΥΝΤΟΥΦΑΣ, με το που την πρωτοοδήγησε τους τρέλανε όλους με χρόνο- ρεκόρ!!!! Όπως και στο Τατόϊ της βροχής, με την ίδια μοτοσυκλέτα!!!!! Ναι, η 3κύλινδρη Καβασάκι 500 Η1 ΔΕΝ ήταν το πρότυπο. Έλα όμως που ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΦΛΑΜΗΣ, στην ΚΕΡΚΥΡΑ του 70(;) οδηγώντας μία τέτοια ΒΟΛΤΑΣ (και μάλλον με τα δικά της πίσω αμορτισέρ) ήταν εμπρός από ΟΛΟΥΣ!!!!! Και αναφέρομαι στους ξένους με μοτοσυκλέτες γκράν πρι της εποχής, όπως π.χ. οι ΛΙΝΤΟ με το τεράστιο... 4πλό ταμπούρο Φοντάνα, κλπ, κλπ. και τα αμορτισέρ - πηρούνια Τσεριάνι - Μαρτζόκι. Κανείς δεν μπορούσε να τον πιάσει! Ούτε στις στροφές ούτε στα φρένα κι ας μην είναι πρότυπο τα φρένα της Η1.Εγκατέλειψε, όμως, όταν άρχισε να ξεβιδώνεται το ρομπινέτο της βενζίνης!!! Δεν θα αναφερθώ στον ΦΩΤΗ ΛΕΚΚΑ και σε άλλους μετά με την Η1 500 στους ελληνικούς αγώνες! Όποιος τόχει πάει γρήγορα!!!!

Antonis Kollias ΗΛΙΑ, οι 2κύλινδρες Καβασάκι 250/350 (Α1&Α7) που αναφέρεις δεν είχαν ΚΑΝΕΝΑ πρόβλημα κρατήματος, αναφορικά με τον σκελετό και τα φρένα! Είχα την 250 και σε βεβαιώ ότι είχε ΠΟΛΥ καλύτερα φρένα από τις πιο πολλές ευρωπαϊκές και αμερικάνικες της εποχής (ταμπούρα)..... Ισάξια δε ΕΝΟΣ ταμπούρου της Μπουλτάκο, της Κομμάντο και Τράϊομφ/ΒΣΑ. Και όταν αγόρασα μετά την Σουζούκι 250 είχε ίσως, λίγο καλύτερα ταμπούρα..... Στα δε ΓΚΡΑΝ ΠΡΙ μέχρι το 1969 όλοι, σχεδόν, έτρεχαν με ταμπούρα..... Ευρωπαίοι, Ασιάτες, Αδερφές, Καμπούρηδες, ΟΛΟΙ! ....Δεν καταλαβαίνω ΠΟΥ είναι το πρόβλημα;;;;; Aυτοί, πάντως, ΔΕΝ EIXAN!!! Κι όταν έβαλαν δίσκους στα μοντέλα παραγωγής, οι γιαπωνέζικες μοτό βρέθηκαν και πάλι μπροστά (δυστυχώς) από τα ευρωπαϊκά συστήματα..... Να σου θυμίσω ότι τα Μπρέμπο του 70 ήταν... σειράς, λίγο καλύτερα ήταν τα Γκριμέκα και τα ΑΤΕ... Και η 6κύλινδρη Χόντα 1000 ήταν, αν θυμάμαι καλά η πρώτη στον ΚΟΣΜΟ με αεριζόμενα δισκόφρενα!!!! Αλλά τότε, οι Ιάπωνες, ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ - ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ όχι απλά κοιτούσαν τον ανταγωνισμό κατάματα, αλλά είχαν φύγει εμπρός. Αυτά είναι ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ...... ΜΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ - ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ!!!

Antonis Kollias Στα ΓΚΡΑΝ ΠΡΙ, από το 1959 που άρχισαν δειλά - δειλά να συμμετέχουν, ακολούθησαν 100% ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΣΧΟΛΗ! Είτε μας αρέσει - είτε όχι!!!! Και πολύ ΝΩΡΙΣ άρχισαν να κερδίζουν τα πάντα !!!! Νομίζω ότι δεν θα είχαμε δεί ποτέ κινητήρες 50κ.εκ. 2κύλινδρους με... 2ΕΕΚ και..... 8 βαλβίδες ή κιβώτια με... 22 ταχύτητες (!) αν δεν ήταν αυτοί...... Ούτε 5κύλινδρους κινητήρες 125κ.εκ., ούτε 4κύλινδρους V4 υδρόψυκτους 2χρονους 125/250 κ.εκ. το 1965-66, ούτε 6κύλινδρους εν σειρά 250 κ.εκ. θα είχαμε δεί..... Κι αν δεν επενέβαινε η ΦΙΜ το 1967 να παγώσει την τεχνολογία, κανείς δεν ξέρει που θα είμαστε τώρα..... Σήμερα, όπου εμφανίζονται σε κλασικές συγκεντρώσεις τέτοιες μοτοσυκλέτες, μαζεύονται από όλα τα μέρη του κόσμου, όσοι μπορούν, μόνο και μόνο για να τις ακούσουν να δουλεύουν 4-5 λεπτά!!!!! Διότι είναι ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΑ κομμάτια της ΙΣΤΟΡΙΑΣ της ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ!!!!! Όπως και η ΝR 500 και NR750 της Χόντα..... Μπορεί να απέτυχαν αλλά ήταν σοφή ΙΔΕΑ!!!! Και εδώ ΔΕΝ υπάρχει "δεν μου αρέσει" !!!! ΕΔΩ, δεν είμαστε οπαδοί ποδοσφαιρικών ομάδων!!!!! ΕΔΩ, το ελάχιστο που μπορούμε να κάνομε είναι ΥΠΟΚΛΙΣΗ!!! Με ΣΕΒΑΣΜΟ στους ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣ..... Απ΄ όποια χώρα κι αν προέρχονται!!!!

Antonis Kollias ΑΔΕΡΦΕ ΗΛΙΑ!!!!! Εν πάσει περιπτώσει, ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ, από το 1975 και μετά (με πρώτη την Σουζούκι Βάνκελ RE 5) και μετά με τις σειρές GS, οι Ιάπωνες φεύγουν μπροστά σε ότι αφορά κράτημα και φρένα. Οι σκελετοί τους γίνονται πρότυπα για όλους, ειδικά από το 1983 με τον πρώτο αλουμινένιο ! Μας αρέσει - δεν μας αρέσει ! Σε σημείο μάλιστα που η BMW τους ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙ χωρίς καμμιά αναστολή και καλά κάνει!!!! Η σειρά Κ που είχες ΗΛΙΑ, είναι επηρεασμένη στον σκελετό και κινητήρα από την σειρά GS της Σουζούκι και μετά οι ψευτοεντούρο G/S έχουν αντιγράψει στην εμφάνιση την μονοκύλινδρη Σουζούκι.... DR BIG !!!! Στις δε Σούπερμπάϊκ οι Γερμανοί αναγκάζονται να κατασκευάσουν μοτοσυκλέτα ΑΚΡΙΒΕΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ των ιαπωνικών! Εγώ φταίω ή εσύ, βρέ ΗΛΙΑ; Αυτοί το κάνανε !!! Άντε Τα Σέβη μου σε όλους διότι κουράστηκα!

Τα σχόλια σας κύριοι.