Δευτέρα, 19 Μαΐου 2014

Θέλετε δε θέλετε.

Θέλετε δε θέλετε ολους κατι μας χαράζει. Εμάς η πρώτη βόλτα. Μπορεί να κανω λάθος, δε θα ναι κι η πρώτη μου.

Εκεί που έπιασες πρώτη φορά γκριπάκια και δεν ήξερες αν θα πετάξεις ή θα σκοτωθείς.

Πόσες βόλτες μετά το νιώθεις ακόμα;
Πόσα παλιά μηχανάκια έχεις στο κεφάλι σου;
Πόσες φορές κοιτάς έξω απ' το παράθυρο κι αν σε ρωτήσουν τι έχεις λες τίποτα;
Πόσες φορές όλοι σου φαίνονται σοβαροί για το τίποτα;
Πόσες κοπάνες έχεις κάνει πάνω του και πόσες έχεις ακόμα;

Τις κοπάνες θα μετρήσουμε στο τέλος ρε.
Θυμάστε που τις κρατούσαμε να τις κάνουμε όλες μαζί;
Δε λέει.
Στραβώνει και μπορεί να μην τις κάνεις ποτέ.
Στη λιακάδα λέει η κοπάνα.
Δεν έχει σημασία το μηχανάκι, ούτε, στο φινάλε κι εσύ.
Η κοπάνα είναι όλη η ιστορία.

Έλα ρε, πες, μεταξύ μας είμαστε.

Κάθε που φεύγεις μαζί της δε νιώθεις λίγο κλέφτης;

2 σχόλια:

Ωασσιλις είπε...

"Στραβώνει και μπορεί να μην τις κάνεις ποτέ."

αυτό σου το υπογράφω..

X είπε...

Άπληστοι, τις κρατούσαμε να τις κάνουμε όλες μαζεμένες...