Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012

Pacotinia




Πρωί, ερχόμενος στο δουλειά με το 1300. Περνάω αριστερά από σειρά κουτάκια, και βλέπω έναν ο οποίος δε μου φαίνεται να πηγαίνει στα καλά του.

Σιξθ σένς.

Μια φορά μ’ έχει γλυτώσει;

Κόβω, και όντως ο τριμάλαξ κάνει μια άκυρη κίνηση αριστερά, μπαίνει πάλι δεξιά, φρενάρει. Φορτηγάκι και δε μπορώ να δω μέσα, πάντα κοιτάω. Λέω μιλάει στο κινητό ο παπάρας, standarD.

Ξανά αριστερά, όπως περνάω δίπλα του κοιτάω και κάνω αυτό το double take που γυρίζεις δυο φορές το κεφάλι γιατί δεν κατάλαβες τι είδες την πρώτη. Δε μπορώ καν να σας περιγράψω τι νόμιζα ότι είδα την πρώτη. Το άλιεν;

Τύπος ψηλός χοντρός αξύριστος. Ο γιακάς κυματιστός. Καπελάκι που του πήγαινε όλο το κούτελο κάτω κι έγραφε πάνω κάτι για ΥΔΡΑΥΛΙΚΑ. Και τα πακοτίνια.

Ω ναι.

Τα Πακοτίνια. Δεν πιστευα ότι στόμα ανθρώπου μπορούσε να χωρέσει τόσα πακοτίνια. Και δεν είναι ότι ηταν πολλα. Ηταν σαν να είχε σφηνώσει στο στόμα του ένα Jenga πατάτας. Πρέπει να χρειαζόταν άπειρο κόπο ώστε να μην αφήσει την παραμικρή χαραμάδα ώστε να παίρνει αέρα. Η μύτη του είχε συμπιεστεί σε ένα μικρό μελιτζανοειδές κατασκεύασμα επειδή είχε σφηνώσει μεταξύ καπέλου και ανοίγματος της γνάθου και προσπαθούσε απεγνωσμένα να πάρει αέρα για να διατηρήσει τις όποιες ικανότητες του εγκεφάλου σε λειτουργία – συγκεκριμένα αυτές που σχετίζονταν με τη λήψη τροφής.

Όταν τον πρωτοείδα νόμιζα ότι βγάζει αφρούς απ’ το στόμα ή ότι έχει καταπιεί αρμαντίλο ή κάτι τέτοιο. Και τώρα έρχεται το χειρότερο. Έχω δει πολλά και δεν έχω πέσει, πάντα έχω την αίσθηση του να μην αφαιρεθώ πάνω από δέκατα αλλά αυτό ήτανε του ματς.

Στο χέρι του υπήρχε άλλη μια χαχαλιά πακοτίνια, μιλάμε του κιλού τώρα, μιλάμε για φτυάρι, η οποία εκινείτο αμείλικτα προς το στομα. Το οποιο ηταν μπλοκαρισμενο από την πατατοκατολίσθηση. Δεν εχω ΙΔΕΑ τι θα γινοταν.

Μπορει η δεύτερη φουρνιά να έζμπρωχνε την πρώτη κάτω. Αυτό που ξερω είναι ότι παραλιγο να σκοτωθω γιατι ειχε μια λακουβα-μπανιερα ΓΑΜΩΤΟ ΚΙ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΔΩ ΤΙ ΕΓΙΝΕ. Ξαναγύρισα αμεσως και ειχαν εξαφανιστει ΟΛΑ τα πακοτινια.

ΟΧΙ ΡΕ ΠΣΤ. ΑΥΤΗ Η ΑΠΟΡΙΑ ΘΑ ΜΕ ΤΡΩΕΙ ΜΙΑ ΖΩΗ. ΤΙ ΔΙΑΟΛΟ ΕΚΑΝΕ;

Καλημερα λεμε.

Αυτό θα το γράψω κείμενο στο Μοτο, στανταρ. Γκουρμέ οδήγηση.

4 σχόλια:

Rygar είπε...

Μλκ μολις είδες στόμα ανθρώπου γεμάτο πακοτίνια. Εχεις δει όμως τετοιο στόμα να γελάει κιολας;;; Θα επεφτες σίγουρα! :-)))

Χ είπε...

Πριν κανένα τρίμηνο...

Φανάρι, μπροστά μου ξεκράνωτη σκουτερόβια, με αφύσικη στάση σώματος.

Ανάβει πράσινο, ξεκινάει και ρολάρει απελπιστικά αργά, κάνοντας σλαλομ δεξιά αριστερά. Προσπαθώ να δω τι κάνει ανεπιτυχώς, περνάω από δεξιά και βλέπω τη μαγική εικόνα...

Στο αριστερό χέρι το κινητό στέλνοντας μήνυμα και στο δεξί το κραγιόν...

Με έβρισε κιόλας επειδή βιαζόμουν.

Ανώνυμος είπε...

καλα και συ τι ανθρωπος εισαι να παει αμακιγιαριστη επειδη βιαζεσαι εσυ?
τσ τσ τσ

στο κατω κατω τι τους βαζουν τους καθρεφτες στα μηχανακια αν οχι για μακιγιαζ
μαλιστα βαζουν 2 για να μακιγιαρεται και ο συνεπιβατης αν υπαρχει

Κωστακης Χρηστος είπε...

Πολυ γελιο λεμε!!! Παραστατικοτατος!!!